جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عکس روز/ دندانپزشکان خیابانی!

کد خبر: ۸۵۶۱۴
عکس روز/ دندانپزشکان خیابانی!


پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، با نادیده گرفتن سر و صدای اتوبوس ها و نگاه کنجکاو تماشاچیان، «الله بخش» دندانپزشک خیابانی در شهر بنگلور هند دستهایش را در دهان بیمار فرو می برد تا دندان های مصنوعی درخشانی که به ملبغ ۱۲ دلار است، در دهان بیمار جای گذاری کند.
با وسایل پلاستیکی، آینه و جعبه های شیشه ای برای به نمایش گذاشتن دندان ها، الله بخش و صدها دندانپزشک دیگر که به خاطر مجوزشان در هند، جایی که به سرعت در حال مدرن شدن است، ناپسند شمرده می شوند.
اما این دندانپزشک ۵۴ ساله مدعی است که خدمات ضروری را به ده ها میلیون مردم فقیری که استطاعت رفتن به یک درمانگاه مجهز را ندارند، ارائه می دهد.
الله بخش میان مشتری هایش در درمانگاه موقت کنار خیابانی جایی که تمامی ابزار کارش در یک جعبه فلزی است، به خبرگزاری فرانسه گفت: میلیون ها فقیر در این کشور هستند که قادر به پرداخت هزینه های گران درمان دندان نیستند.
وی در حالی که خمیر چسب صورتی رنگی را با انگشت بدون دستکشش بر روی قاشق چای خوری مخلوط می کرد، ادامه داد: اما آنها هم حق درمان و خوب شدن را دارند. می دانم که این کار اصلا بهداشتی نیست، اما اگر از وسایل پیچیده استفاده کنم فقرا به اینجا نخواهند آمد.
از داندانپزشک گرفته تا واکسی، آرایشگر و آشپز در خدمات خیابانی هند، مخصوص فقرا وجود دارند.
الله بخش هیچ گاه به صورت رسمی به عنوان یک دندانپزشک آموزش ندیده است، اما مهارت ها را از پدرش که در سال ۱۹۸۴ به این قسمت هند آمده بود، آموخته است.
وی در کنار برادر کوچکتر و پسر و برادر زاده اش ۱۴ سال پیش کلینیک ‌خود را در خارج از ایستگاه اتوبوس جایی که روزانه به حدود ۲۰ مشتری با دندان های مصنوعی رسیدگی می کنند، راه اندازی کرد.
یک ست ‌کامل دندان که به مدت ۳۰ دقیقه آماده و جاسازی می شود، به بهای ناچیز ۸۰۰ روپیه معادل ۱۲ دلار است، در حالی که تک دندان تنها به بهای ۵۰ روپیه معادل ۸۰ سنت فروخته می شود. تمام وسایل با آب و صابون شسته می شوند و خبری از ضد عفونی نیست.
تمامی دندان ها در اندازه ها و اشکال مختلف ساخت هند و یا چین هستند.
خمیر چسب صورتی رنگی برای لثه ها به کار گرفته می شود تا دندان ها به آن چسبیده شوند. دندانپزشکان می گویند که این صنایع دستی(دندان های مصنوعی) دست کم برای ۴ سال قابل استفاده خواهند بود.
هند در سال ۱۹۴۸ تصویب کرد، تنها دندانپزشکانی که جواز دارند، می توانند بیماران را درمان کنند اما این جمله بندی مبهم و منسوخ در این قانون سبب شده است، بسیاری بدون آنکه مجوز داشته باشند به عنوان دندانپزشک وارد عمل شوند.
شمار دندانپزشکان خیابانی طی سال های اخیر با وجود رشد آگاهی به ویروس اچ آی وی مثبت‌ و بیماری های دیگر ، افزایش سطح درآمد مراجعه کنندگان و افزایش فارق التحصیلان دندانپزشکی در شهرهای بزرگ مانند دهلی نو و بمبئی به تدریج کاهش یافته است.
اما هنوز در شهرهای کوچکتر این معقوله رونق دارد. حتی بعضی از آنان به انجام کانال کشی ریشه ها، پر کردن و سایر کارهای دیگر می پردازند.
«آشوک ظوبل» دبیرکل انجمن دندانپزشکان که به عنوان یک دندانپزشک مجاز خصوصی فعالیت می کند، به این خبرگزاری گفت: باید هزاران نفر از آنان( دندانپزشکان خیابانی) وجود داشته باشند. صنعت بهداشت دهان و دندان در مراحل ابتدایی است و ما حتی آمار و ارقام شمار دندانپزشکان واجد شرایط در هند را نداریم.
ظوبل بیان کرد: هر ساله ۳۰ هزار فارق التحصیل به این حرفه می پیوندند. اما با توجه به آمار کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده هنوز در هند برای هر ۱۰ هزار نفر در مناطق شهری و در مناطق حومه شهری برای هر ۲۵۰ هزار نفر یک دندانپزشک وجود دارد.
ظوبل به این باور است که دنداپزشکان غیر مجاز با وجود هزینه ها و مبالغ ارزان قیمت در برابر دندانپزشکان مجاز برای فقرا به خطری که در پیش رویشان است نمی ارزند.
وی افزود: آنان را ممنوع کنید. آنان مجبور می شوند به دنبال شغل دیگری بروند. ما نمی توانیم به منظور درمان ارزان قیمت این رویه را ادامه دهیم.
در محله قدیمی و شلوغی در دهلی «ساتویندر سینگ» ۴۸ ساله که نسل سوم دنپزشکان خیابانی است، ناهارش را در وقفه ای که بین درمان بیماران در پیاده رو پیدا کرده است، صرف می کند. پوسترهای بسیاری که برای تبلیغ خدمات وی هستند در اطراف وی آویخته شده است.
سینگ اظهار کرد که حرفه اش به دلیل رشد صنعت دندانپزشکی رسمی در هند و مشتریان آگاه تر به بهداشت رو به افول است.
وی گفت: چند دهه پیش روزانه ۳۰ مشتری داشتم اما امروزه به سختی روزی دو مورد پیش می آید. در سن من نمی توانم حرفه ام را تغییر دهم. پسرانم در کسب و کارهای دیگری مشغولند. نمی خواهم آنان به این کار بپردازند.
سینگ اشاره کرد که چند دهه پیش بازرگانانی از بازار ادویه در همان نزدیکی که به عنوان بزرگترین بازار ادویه آسیا است برای دندان مصنوعی نقره و طلا که نماد سرمایداری بود، صف می کشیدند.
وی افزود: در گذشته اعیان و فقیر به ما مراجعه می کردند اما امروزه خوار شمرده می شویم.
الله بخش به نوبه خود برای ارائه خدمات به فقرا مصرانه در این کار باقی می ماند و خانواده اش به این سنت ادمه خواهند داد.
وی در پایان گفت: ما هزاران مشتری راضی داریم که نه تنها به ما پول می پردازند بلکه ما را از دعای خیرشان بهره مند می کنند.
عکس: خبرگزاری فرانسه
مترجم: گلناز سادات غفاری

انتهای پیام

دیدگاه شما