عبدالباری عطوان، نویسنده مشهور عرب نوشت: سرتیپ احمد عسیری سخنگوی رسمی نیروهای ائتلاف عربی جنگ علیه یمن پس از استراحتی چند روزه از سرگیری بمباران هوایی یمن را اعلام کرد و جنبش انصار الله را متهم به نقض آتش بس انسانی کرد. پرسش هایی که در اینجا مطرح میشود این است که قرار است پس از این همه بمباران چه اتفاقی بیفتد؟ و این بار جنگندههای عربستانی چه چیزی را میخواهند بمباران کنند؟ این بمباران چه مدت طول میکشد؟ یک هفته، یک ماه، یک سال؟
به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، پر واضح است که انصار الله و هم پیمانانش به این آتش بس اهمیت چندانی ندادند به این دلیل که کسی با این جنبش درباه آتش بس رایزنی نکرده است. انصار الله این آتش بس را مربوط به درگیریهای مرزی تلقی کرد و آن را مربوط به درگیریهای داخلی یمن و مربوط به درگیرهایش با گروههای دیگر در داخل ندانست؛ به همین دلیل گلوله باران مرزی را متوقف کرد و به بندهای مربوط به توقف درگیریها با القاعده و هواداران «عبدربه منصور هادی » رئیس جمهوری مستعفی یمن وقعی ننهاد. انصار الله درگیری با دشمنان داخلی را مسالهای داخلی دانست که هیچ ربطی به عربستان یا کشورهای ائتلاف ندارد.
انصار الله از آتش بس به لحاظ نظامی استفاده کرده و موشک اندازها و توپخانههایشان را به مناطق خود در استانهای «صعده» و «عمران » در نزدیکی مرزهای عربستان منتقل کردند تا برای حمله به عمق عربستان سعودی آماده شوند، گلوله بارانی که برگ برنده قوی انصار الله در جنگ علیه یمن به شمار میرود و نیز پاسخی به بمباران مناطق مختلف یمن توسط عربستان و متحدانش است. انصار الله و ارتش یمن همچنین در شهر «عدن» در جنوب یمن پیشروی کرده و کنترل «خور مکسر» و «کریتر» دو منطقه مهم این شهر را به دست گرفتند.
توافق نامههای آتش بس معمولا پس از مذاکرات دو طرف درگیری و از طریق میانجی گران صورت میگیرد، اما این قاعده طی پنج روز آتش بس در یمن عملی نشد. آتش بس در یمن به طور یک طرفه توسط عربستان و در نتیجه فشارهای آمریکا و جامعه جهانی در پی وخیم شدن اوضاع انسانی در یمن عملی شد؛ به طوری که تقریبا نیمی از جمعیت یمن (۲۴ میلیون نفر) از غذای کافی، آب قابل آشامیدن، سوخت، دارو و برق محروم شدند و بیش از نیم میلیون نفر از مناطق خود آواره شده و به دنبال پناهگاهی امن و دور از بمباران رفتند و این شمار در حال افزایش است.
همه گروههای یمنی بر سر این مساله توافق دارند که راه حل سیاسی تنها راه برون رفت از این جنگی است که یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان علیه یکی از فقیرترین کشورهای جهان به راه انداخته است، ولی برای رسیدن به این راه حل باید زمینه مناسب آن به وجود آید، و این چیزی است که تا کنون رخ نداده است و بعید است که به زودی زمینه مناسب برای راه حل سیاسی به وجود آید.
مسئولان عربستانی با اصرار بر برگزاری کنفرانس مذاکرات گروههای یمنی هوادار عربستان و به ریاست عبدربه منصور هادی در ریاض (که یکشنبه برگزار شد) تلاش سازمان ملل برای گرد هم آوردن همه طرفهای درگیری در یمن بدون اینکه هیچ کدام از آنها کنار گذشته شود، در کنفرانسی که قرار است در ژنو برگزار شود، را ناکام گذاشت.
تحریم کنفرانس مذاکرات ریاض توسط جنبش انصار الله و« علی عبدالله صالح »رئیس جمهوری سابق یمن و نیروهایش امری کاملا منطقی و قابل فهم است، زیرا ریاض پایتخت بیطرف نیست و این خود دولت عربستان بود که جنگ علیه یمن را اعلام کرد و جنگندههای خود را برای بمباران پایگاههای نظامی ارتش یمن فرستاد و یمن را از زمین و هوا و دریا به طور کامل به محاصره خود درآورد. مشارکت در این کنفرانس به معنای تسلیم شدن و پذیرش بدون پیش شرط همه شرطهای عملیات «طوفان کوبنده» از عقب نشینی از صنعا و عدن و «تعز» و «الحدیده» و تحویل سلاحها گرفته تا پهن کردن فرش قرمز در فرودگاه صنعا برای استقبال از عبدربه منصور هادی است.
تسلیم شدن در قاموس ملت یمن، جدای از آنکه در کدام اردوگاه باشند، وجود ندارد. اگر مسئولان عربستانی که کشورشان مهمترین کشور همجوار یمن است و چندین بار با یمن وارد جنگ شده یا از چندین جنگ در این کشور حمایت کرده، این واقعیت را ندانند و معنای آن را درک نکنند، باید گفت که این مساله یک فاجعه بزرگ به تمام معنا است. ندیده گرفتن انصار الله و صالح و هوادارانش و دور کردن آنها به شیوه توهین آمیزی که طی پنجاه روز نخست جنگ دیدیم، نمیتواند به ایجاد فضای مناسب و سالم برای گفتوگویی شود که در نهایت منجر به ایجاد راه حل سیاسی برای بحران یمن شود.
چه بسا مهمترین اقدام برای دور کردن آنها تلاش برای بستن شبکههای تلویزیونی انصار الله و هواداران صالح و جلوگیری از پخش برنامههای آنها توسط دو ماهواره «العربی» و «نایل ست» است. البته این شبکهها در اصل ضعیف هستند، اما این حق طرف دیگر است که ابزارهایی برای ابراز دیدگاه خود داشته باشد حتی اگر دشمن باشد. ما به دلیل وظیفه رسانهای خود که به آزادی بیان باور داریم پیش از این به بسته شدن برخی شبکههای تلویزیونی دولت سوریه اعتراض کردیم و اکنون نیز به بستن شبکههای تلویزیونی یمنی اعتراض میکنیم. ما میدانیم که این موضع گیری اخلاقی و حرفهای به مذاق بسیاری خوش نمیآید اما دشمنی نیز اخلاقیات و اصول خاص خود را دارد.
کنفرانس به اصطلاح «نجات یمن» که یکشنبه در ریاض برگزار شد برای موفقیت ماموریت نجاتی خود با چالشهای زیادی رو به رو خواهد شد، زیرا کنفرانسی یک رنگ بود و در پایتختی نامناسب برگزار شد. به همین دلیل هیچ جایگزینی برای ژنو، یا مسقط یا الجزیره و زیر چتر طرف بیطرفی نظیر سازمان ملل نیست هر چند سفر به این شهرها و مذاکرات طولانی شود .
امیدوار بودیم که آتش بس پنج روزه به منظور رسیدن کمکهای انسانی به شمار بیشتری از مردم یمن تمدید شود. زیرا جایگزین این آتش بس از سر گیری جنگ مرزی یمن و عربستان و گلوله باران دو طرف و بمبارانهای بیشتر و کشته شدن و زخمی شدن و ویرانی در کشوری است که بهتر است بگوییم دیگر اهدافی در آن نمانده تا ویران شود. اما به نظر میرسد که آرزوهای ما که در هر مقالهای که مینویسم یک چیز و آنچه طرفهای درگیر میخواهند چیز دیگری است.
طوفان کوبنده تا کنون به بیشتر اهداف مد نظر خود نرسیده است، انصار الله در حال پیشروی در عدن و دیگر مناطق هستند، گروه تروریستی القاعده نیز در حال پیشروی در برخی مناطق است، اقامت هادی در ریاض نیز به درازا کشیده است، کشتی امدادرسانی ایران نیز با محافظت کشتیهای جنگی در حال نزدیک شدن به بندر «الحدیده» است، اقدامی که عربستان و متحدانش را به چالش میکشاند. همه اینها نشان دهنده این است که تا کنون نمیتوان پایان مسالمت آمیزی برای جنگ علیه یمن در نظر داشت. این یعنی ما در آستانه جنگ گستردهتر و قربانیان بیشتری هستیم .«خداوند ما را کفایت میکند و او چه خوب نگهبان و یاورى است. »
منبع: روزنامه رای الیوم