جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

جنگ های امپریالیستی درقرن ۲۱ بزرگترین تهدید برای صلح جهانی

کد خبر: ۸۴۸۲۱
جنگ های امپریالیستی درقرن 21 بزرگترین تهدید برای صلح جهانی

جنگ های امپریالیستی پیشینه ای طولانی دارند که تا قرن کنونی ادامه داشته اند. این جنگ ها، کشنده و بی ثبات کننده و بزرگترین تهدید برای صلح جهانی هستند.
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع‌رسانی جماران، به منظور درک کامل دوره جاری امپریالیسم در سراسر آفریقا، آسیا، امریکای لاتین و در محدوده جغرافیایی قاره اروپا و نیم کره غربی، ما باید پیش زمینه ای از مداخلات قرن 15 در آفریقا و دیگر نقاط جهان داشته باشیم.

پادشاهی کاستیل، پیشرو در دوره مدرن اسپانیا، در آغازسال 1402 به سرزمین هایی در خارج از سواحل شمال آفریقا که اکنون به عنوان جزایر قناری شناخته می شوند، حمله کردند. این دوره در تاریخ جنوب اروپا به عنوان نمادی از آغاز گسترش به آفریقا و امریکای لاتین شناخته می شود.
این مداخله در جزایر شمال آفریقا در مدیترانه، با مقاومت شدیدی برای نزدیک به یک قرن روبرو شد. تا اینکه در سال 1495 حاکمان اسپانیا مدعی تسلط بر جزایر قناری شدند. نقش پرتغال در به دست گرفتن کنترل دیگر جزایر مانند کیپورد، صحنه را برای گسترش تجارت برده در اقیانوس اطلس، استعمار جنوب امریکا، امریکای مرکزی و جزایر کارائیب و همچنین تجاوز به شمال امریکا باز کرد.
در سال های دوم قرن 15 در جزایر قناری یک الگوی استعماری ایجاد شد که تا دوران معاصر ادامه یافت. کاستیل های اسپانیا پس از اشغال این جزایر، یک مدل اقتصادی بر اساس تولید تک محصولی برای صادرات اعمال کردند.
در طی این مدت اولین ساختارهای استثماریِ یک رژیم استعماری تاسیس شد. هر دو گروهِ گرانکاناریا، مستعمره کاستیا از 6 مارس 1480 (از 1556،اسپانیا)، و تنریف، یک مستعمره اسپانیا از سال 1495، فرمانداران جداگانه و اشاره ضمنی به نظام "تفرقه بینداز و حکومت کن"، داشتند.
ازطریق اشغال این جزایر آفریقا، تجارت برده در اقیانوس اطلس از قرن 19 شکوفا شد؛ یعنی زمانیکه حاکمان اروپایی یک پروژه استعماری را براساس روش صنعتی افزایش تولید و بهره کشی از کارگران تحمیل کردند. در این زمان بسیاری از بخش های آفریقا توسط اروپا اشغال شده بود و کنفرانس برلین 1884-1885 برگزار شد تا پوشش قانونی برای نهادینه شدن حاکمیت استعماری ایجاد کند. در واقع نسل کشی و ناهنجاری های اجتماعی پیامدهایی ازسیستم برده داری بود.

از استعمار به استعمار نو
تجارت برده و استعمار در اقیانوس اطلس به عنوان یک سیستم خشونت آمیز بهره‌ برداری، پس از مدتی دیگر کشورهای اروپایی را نیز وارد چرخه کرد. پس از آغاز برده داری توسط اسپانیا و پرتغال، بسیاری از دیگر کشورهای اروپایی از جمله هلند، دانمارک، آلمان، ایتالیا، بریتانیا و فرانسه وارد این تجارت شدند.

این کار محدود به آفریقا و نیم کره غربی نشد بلکه به سمت شرق و به خاورمیانه ‌ی امروز، آسیا و جزایر اقیانوس آرام گسترش یافت. هر دو جنگ جهانی تا حد زیادی بر اساس رقابت بین کشورهای مختلف اروپایی بود. جنبش های آزادی بخش ملی که با زور و اجبار درطول و بعد از جنگ جهانی دوم ظهور کردند، سیاستهای بین المللی را متحول کردند.

با ظهور کشورهای تازه استقلال یافته در سراسر امریکای لاتین در اوایل قرن 19 و در آفریقا- در بسیاری از مناطق کارائیب و کشورهای آسیایی حوزه اقیانوس آرام پس از سال 1945- امپریالیسم، نظام استعمار نو را ایجاد کرد، که کنترل آن با وجود اعطای استقلال سیاسی، ازطریق ابزارهای اقتصادی و نظامی حفظ شد. انقلاب های سوسیالیستی در روسیه، چین، کره شمالی، ویتنام شمالی و بعدا در کوبا، یک الگوی جایگزین برای توسعه را ارائه کردند که بر اساس آن، دولت های پس از استعمار و توسعه نیافته میتوانند امپریالیسم در مقیاس جهانی را به چالش بکشند.

جنگ امپریالیستی درقرن21، بزرگترین تهدید برای صلح جهانی
با این حال پس از فروپاشی اتحادیه جماهیر شوروی و کشورهای سوسیالیستی اروپای شرقی در اوایل دهه 1990، امپریالست آمریکا پیشنهاد کرد که آنچه او "صلح" می نامد، وجود داشته باشد.
با این حال، سهامداران تنها راههای جدیدی برای سوار شدن بر جنگهای دیگر یافتند. ازعراق، افغانستان، پاناما، لیبی، سوریه، یمن، سودان گرفته تا دیگر مناطق ‌ژئوپلتیکی، اثبات شده است که جنگهایی که با هدف تغییر رژیم آغاز می شوند به اندازه جنگ های قرن گذشته کشنده و بی ثبات کننده هستند.
بر اساس گزارش اخیر آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد، تعداد آوارگان داخلی و مهاجران بالاتر از هر دوره ای از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون می باشد. تخمین زده میشود که بخش عظیمی از این آوارگی ها ناشی از جنگ آمریکا در افغانستان، عراق و سوریه و شاخ آفریقا (سومالی، اتیوپی، اریتره، جیبوتی) بوده است.

ما شاهد تاثیر این مهاجرت ها در دریای مدیترانه در سال جاری هستیم. در همان منطقه ای در اقیانوس اطلس که نخستین بار تجارت برده ظهور کرد، بیش از دو هزار نفر از ابتدای سال 2015 تاکنون جان خود را از دست داده اند.

نویسنده در پایان این گزارش توصیه می کند: این مشکل به پایان نخواهد رسید تا زمانیکه ما که در کشورهای صنعتی غربی هستیم، در اتحاد با مردم کشورهای ستمدیده تشکیل دهیم وبه این جنگ های مدرن پایان دهیم. فقر طبقه کارگر دراروپا و امریکای شمالی به پایان نخواهد رسید مگر اینکه امپریالیسم از بین برود. بنابراین سرنوشت ما به وضعیت و آینده مردم جهان بستگی دارد.
منبع: گلوبال ریسرچ

انتهای پیام

دیدگاه شما