پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، امروز پنجشنبه هزاران روستایی در خیابانهای شهر کوچک هیمالایان تجمع کردند. روستاییان از دولت خواستار کمک برای خسارات وارده از زلزله اخیر شدند.
این در حالی است که با وجود کمکهای غذایی مناسب، منابع کافی برای توزیع وجود ندارد.
«ناوراج ناما» ۲۵ ساله که روز سه شنبه چند ثانیه پس از وقوع دومین زلزله به همراه برادر و عمویش وارد چاریکوتف برای کمک شده بود، اظهار کرد: ما با امید و به سختی به اینجا آمدیم اما حال تنها هستیم و در انتظار به سر میبریم.
وی نیز بیان کرد: حدود ۹۰ درصد روستای «داندا خورکا» در پی زلزله ۲۵ آوریل آسیب جزیی دیده بود و ۵۰ درصد ساختمانهای بر اثر زلزله دوم متاسفانه فرو ریختند.
سه هفته پیش مصیبت بزرگی به نپال وارد شد. وقوع زلزله ۷.۸ ریشتری بیش از ۸۱۵۰ کشته و دهها هزار مجروح بر جای گذاشت و همچنین صدها هزار تن بیخانمان شدند.
درست در زمانی که این کشور خود را برای بازسازی آماده می کرد، دوباره زلزله ای به قدرت ۷.۳ ریشتر روی داد که منجر به کشته شدن ۹۶ تن و مجروح شدن بیش از ۲۳۰۰ تن شد.
زمین شناسان ایالات متحده اظهار کرده اند که زمین لرزه روز سه شنبه شدیدترین پس لرزه، زلزله ماه آوریل بود، اما خوشبختانه رانش ضعیفتری در زمین روی داده است.
همچنین جستجو ها در پی بالگرد نیروی دریای امریکا، که حامل ۶ تفنگدار دریایی و دو سرباز نپالی بود تا روز پنجشنبه ادامه داشت. بنا به اظهارات مقامات ایالات متحده این بالگرد روز سه شنبه در حالی که کمک رسانی میکرد در شمال شرق این کشور مفقود شد.
سرهنگ استیو وارت سخنگوی پنتاگون روز چهار شنبه اعلام کرد که جستجوی هوایی ایالات متحده در پی بالگرد نیرو دریایی به هیچ نتیجه ای نرسیده است.
مقامات در کاتماندو گفته اند که جستجو در ناحیه سانخانی در ۸۰ کیلومتری شمال شرق پایتخت این کشور متمرکز شده بود.
همچنین شهر آرام چاریکوت با جمعیت ۱۰ هزار نفر بیشترین صدمه را در پی زلزله روز سه شنبه متحمل شد، طوری که ساکنان روستاهای کوچک اطراف برای کمک به مردم شتافتند. تا صبح گاه روز پنجشنبه هزاران تن از مردمان ساکن این شهر از خوابیدن در زیر سقف هراس داشتند.
ارتش نپال یک مرکز کمک رسانی کوچک در این منطقه دایر کرده است، اما امکانات و وسایل بسیار محدود و در آن مرکز به ندرت باز است.
مردم در پشت درهای بسته این مرکز در حالی که بر اثر سرخوردگی با عصبانیت حصارها را تکان می دادند، منتظر ایستادند.
«سوشیل کویرالا» نخست وزیر نپال به همراه گروه کوچکی از مقامات، پس از ورود به این منطقه، به خبرنگاران اظهار کرد: پس از زلزله اول برای دومین زلزله با این وسعت آماده نبودیم. این در حالی است که با وجود فرارسیدن باران های موسمی در سراسر کشور صد ها هزار تن بی خانمان هستند.
وی افزود: ما چادرهایی احتیاج داریم، مردم نیاز به سر پناه دارند. با وجود فصل بارانهای شدید دشوار است مردم در فضای باز دوام بیاورند.
روستای ناما یکی از مکان هایی است که به سر پناه نیاز مبرم دارد. کشاورز جوانی از آنجا آمده است تا با خود چادر هایی به روستایش ببرد، اما هیچ چادری موجود نیست. همچنین کمبود چادر و برزنت در پایتخت نپال در حالی که برخی از جعبه های مقوایی به عنوان سر پناه استفاده می کنند، وجود دارد.
راج کومار نجاری که چادر کوچکی را با دو خانواده دیگر در کاتماندو مشترکا استفاده می کند، گفت: ما جایی برای رفتن نداریم. اکنون اینجا خانه ما است. زمانی که به اتاق های موقت رفتیم، دوباره زلزله روی داد.
زلزله اخیر صدمات بسیاری به بخش های روستایی کوهپایه ای هیمالیا وارد کرد و روستاییان به علت مسدود شدن راه ها با پای پیاده از آنجا ها گذر کردند .
جمی مک گلدریک یکی از مقامات ارشد سازمان ملل متحد در نپال اظهار کرد: خانه های آسیب دیده بیشتر ویران شدند . خانه ها و مدارس پیش از آنکه محافظت شوند، آسیب دیدند، راه ها آسیب دیده اند.
عکس: آسوشیتدپرس
مترجم: گلناز سادات غفاری