به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی جماران، "المنار" چنین نوشت :آوازه ی وهابیت همواره با یادآوری جنایات تاریخی خود و اجدادشان همراه بوده است، جنایاتی که آغازگر آن "محمد بن سعود" و "محمد بن وهاب" هستند که ابن سعود با حمایت از الوهاب باعث نشر عقاید ضاله وهابیت شد و به ازای این لطف محمد بن سعود، الوهاب به عنوان مفتی و حاکم شرع، مجوز شرعی هرگونه جنایتی را برای سعود صادر کرد و این همکاری تا کنون ادامه داشته است به ظوری که ما شاهد دو نوع حاکمیت مجزای دینی و سیاسی در جزیرة العرب هستیم.
طبق اسناد نویسنده و شرق شناس آمریکایی، دورغولد :«در آوریل 1802، سپاه سعود بن محمد، جد عبدالعزیز، به کربلا حمله کرد که در جریان آن چهار هزار شیعه را کشته و بقاع متبرکه امام حسین.ع. و صحابه رسول الله.ص. را نابود و غنایم ارزشمندی که شامل شمشیرهای جواهرنشان و پارچه های گران قیمت را بار چهار هزار شتر کرده و به غارت بردند.»
مستشرق بزرگ "علی بای عباسی" در تقریراتش آورده است :«متجاوزان کربلا، شمشیر را در پهلوی مردان و کودکان فرو می کردند و شکم زنان باردار را می شکافتند و کودکانشان را به خاک می افکندند که البته این توحش آن ها تا کنون ادامه یافته است.»
در سال بعد از این جنایت، مکه مکرمه به دست نیروهای تروریت وهابی به رهبری "سعود بن محمد" افتاد که دستور داد تمام مساجد و بقایای خاندان و اصحاب پیامبر را با خاک یکسان و ضریح و بقاع متبرکه را نابود کنند.از جمله تخریب های این گروه تروریستی، تخریب "جبل النور" جایی که بر پیامبر وحی نازل می شد و محصور کردن مناطق اطرافش بود که بر اثر این اقدام مردم از نماز خواندن در این مکان مقدس محروم شدند.
این نویسنده در ادامه تقریراتش از مصائب طائف سخن می گوید :« شمشیر را در بدن هرکس که می یافتند فرو می کردند بین زن و مرد و کودک فرق نمی گذاشتند.....و از چاک کردن مردم ىر خانه ها و حتی رختخواب هایشان دریغ نمی کردند.....در مدینه منوره نیز، سیاست های حاکم شرع در جهت نابودی قبور دنبال کردند و بقاع ارزشمند کنار قبر پیامبر.ص. راتخریب کرده و تمام اشیا گران قیمت و خزانه مسجد رسول الله را نابود کردند.»
تمام این اقدامات، از گدشته تا کنون سرلوحه آل سعود بوده است.محقق انگلیسی "الدون راتر"، که تغییرات اسلام پس از پیدایش وهابیان را بررسی می کند، چنین می گوید :« قبل از هجوم وهابی ها، از مکان ولادت محمد.ص. دیدن کردم. آنجا شامل مسجد کوچکی با یک گنبد بود که در کنار آن یک صومعه قرار داشت....بعد از حمله وهابیون، گنبد و صومعه کاملا تخریب شد و تمام ثروت هایش بر باد رفت.....و پس از آن، هر زمان که نامی از این مکان بین مردم مکه برده می شد، با هجمه و دشنام ضد آل سعود همراه بود.
تلاش های تروریست های وهابی، موج جدیدی از تردید در زمینه سیطره آل سعود بر کشورهای اسلامی به راه انداخت که در این بین هند در پیامی به حجاز اعلام کرد که میخواهد به آل سعود بپیوندد و این اقدام باعث چالشی پیش روی آل سعود شد و رسانه های غربی در تحلیل ها و اخبارهای خود اینگونه نوشتند :«مملکت کفر چگونه می تواند به کمک سعودی برای اشاعه تروریست در جهان بشتابد؟!!!»
این اقدام هند، باعث شد تا جهانیان به این فکر فرو روند که هیچکدام از کشورهای مسلمان و حتی عربی حاضر به همکاری با عربستان نیستند.
پس از این وقایع، جهان اسلام از سفر به مکه به دلیل آزار وهابیانی که فقط خود را مقرب درگاه الهی می دانند و همه غیر از آن ها کافر محسوب میشوند، ترسید.
در سال1926، شیخ محمد احمدی ظواهری،از علمای صاحب نام مصری، به دعوت عبدالعزیز به عنوان نماینده مصر به عربستان سفر کرد تا در همایشی مرتبط با جهان اسلام شرکت کند.همایشی که به منظور قوت قلب دوباره به مسلمانان و تضمین بقای عبد العزیز به عنوان والی مکه برگزار شده بود.
شیخ ظواهری درباره حاضرین این مراسم گفت :« همه ی آنها با حکومت آل سعود و وهابی ها در حجاز مخالفت کردند.البته در بین آن ها کسانی بودند که تاقبل از سفر به مکه از وهابی ها حمایت می کردند، اما زمانی که به مکه آمدند و جنایاتشان را از نزدیک مشاهده کردند، به مخالفت با آن ها پرداختند.»
ظواهری در مکه چه دید؟
بردن نام رسول الله در صلوات حرام گردید چرا که این امر شرک محسوب میشد و باید نام خدای یگانه به تنهایی برده می شد.
در مسجد بزرگ مکه، ظواهری با وهابیانی مواجه شد که او را بخاطر بردن نام رسول الله در صلوات نمازش مواخذه می کردند.وی که از آن ها ترسیده بود در جواب به این پرسش ها چنین پاسخ داد :«من هرگز در صلواتم نام رسول الله را نمی برم و حتی در قلبم نیز چنین اعتقادی را ندارم.»
وی در سال های بعد از تاثیرگذارترین شخصیت های مصر و عالم اسلام شد و بارها در تمام محافل درباره ی مکه چنین گفت :« هیچ گاه نمی توان آنجا مثل یک انسان مومن و متدین نماز خواند...»
مترجم:مهسا کاشی پور