پایگاه اطلاعرسانی جماران - حسین شاکری - در مناطق از شهر کهن حمص که برای مدت طولانی صحنه درگیریهای مسلحانه بوده، داوطلبان دیوارهای سنگرها و مقرهایی که به عنوان مامنی در برابر تکتیراندازان شورشی پنهان شده در خرابهها محسوب میشد را فرومیریزند.
فیراس العبدالله، مهندسی که برای استفاده در قبرستان شهدا و کشتهشدگان حامیان دولت دمشق به جمعآوری ماد مورد نیاز یاری میرساند میگوید، «برای ما جنگ تمام شده است.»
البته درگیریها در سوریه هنوز به پایان نرسیده است. هنوز مناطقی صحنه درگیریها است و مناطقی نیز همچنان تحت کنترل شورشیان قرار دارد. با این وجود، در حمص مردم این احساس را دارند که جنگ به پایان رسیده است.
این حقیقت که اکثر مناطق سومین شهر بزرگ سوریه در کنترل نیروهای دولت بشار الاسد درآمده، پیروزی مهم و عمدهای برای دمشق محسوب میشود و آخرین سنگر شورشیانی است که با هدف سرنگونی دولت این کشور سلاح به دست گرفتهاند. گفته میشود، بنابر توافقی با مقامات سوری، حدود 2000 تن از شورشیان مورد حمایت خارج قبول کردهاند که در ازای در اختیار داشتن مسیری امن از شهر کهن خارج شوند.
برپایه گزارشها محاصره تقریبا 2 ساله که فقدان آذوقه و مایحتاج مورد لزوم شورشیان را موجب شد، پیروزی نیروهای دولتی را رقم زده است.
خیابانها، رستورانها و اماکن مقدسی که در دوران حضور شورشیان حضور در آنها تهدید محسوب میشد، دیگر مناطق ممنوعه بهشمار نمیروند. در همین حال، مردم در گوشه و کنار شهر قدم میزنند، گویی ویرانههای یک شهر تاریخی کهن را نظارهگر هستند.
جنگ جراحاتی را دربر داشته است و مردم نمیخواهند درباره آن سخن بگویند، با این وجود، اختلاط اقوام در حمص یکی از دلایل عمدهای بود که چنین مصیبتی را بر سر مردم فروآورد.
پدر طامر اویل، کشیش ارتودوکس در شهر کهن که از درون کلیسایی به کلی تخریب شده سخن میگفت اظهار داشت، «خرابههای فیزیکی را به سادگی میشود مرمت کرد اما، مردم حمص قلب و روحشان جریحهدار شده است. ترمیم چنین جراحاتی بسیار دشوارتر است.»
یکی از زنان که باقیمانده وسایل خانه خود را در ساک خرید کوچکی حمل میکند میکند میگوید، «برایم مهم نیست که خانهام تخریب شده من فقط میخواهم فرزندانم آزاد شوند.»
زنی که خود را با نام مستعار ام اسد معرفی کرد، گریهکنان درباره فرزندان ناپدید شده خود میگوید، «من 2 سال است که آنها را ندیدهام.»
چند دقیقه بعدتر، گروهی از زنان مسیحی به سوی شهر کهن میآیند تا به منزلهای خود سر بزنند. اقلیت مسیحی در کل بیش از همه از آزادی این منطقه شادمان شدهاند.
حنان رجب، 45 ساله و مادر دو فرزند که به شهر کهن میرفت گفت، «ارتش تمامی آدمهای شرور را از شهر بیرون کرده است.»
در منطقه زهرا همجوار با شهر کهن، مردم پیروزی بر کسانی را که تهدیدی از سوی افراطیون میدانند جشن گرفتهاند. در همسایهگی آن موطن علویان است؛ گروهی از مسلمانان که رییس جمهور بشار الاسد نیز از اعضای آن است.
العبدالله مهندسی که مسئولیت آرامگاه «شهدا» با بیش از 2 هزار قبر را بر عهده دارد و به تخریب نهانگاههای تکتیراندازان شورشی با ارتفاع حدود 30 فوت کمک میکند، میگوید، «شورشیان میخواستند ما را وادار به ترک اینجا کنند اما ما از این کار خودداری کردیم.»
از زمانی که شهر کهن آزاد شد، برخی از منطقه زهرا در جستوجوی بستگانشان که توسط شورشیان ربوده شده بودند برآمدهاند. در همین حال مقامات گفتهاند که صدها تن همچنان مفقود ماندهاند.
مصطفی احمد العبود، یکی از کارکنان شهرداری که برادر راننده تاکسی او، آمر در میان مفقودین است، میگوید، «ما خودروی برادرم در حالی که به آتش کشیده شده بود را یافتیم اما هیچ نشانی از خود او پیدا نکردیم.»
به طور کلی این گونه به نظر میرسد که بسیاری از مردم سوریه تمایل دارند که با بازگشت به حمص تمامی آن خاطرات سیاه را بهکناری بگذارند. استقرار فضای عادی و قانونمند پیش از درگیریها در میان تمامی گروههای قومی و مذهبی نقطه اشتراک است.
جمال موزن، 52 ساله و کارگر فلزکار میگوید، «مردم از جنگ خسته شدهاند؛ دیگر کافی است. ما میخواهیم شهر خودمان را دوباره داشته باشیم.»
منبع: لسآنجلس تایمز