جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

سازمان ملل یا...؟

اصغر میرشکاری

کد خبر: ۳۴۸۰۳
سازمان ملل یا...؟

حفظ صلح ، حقوق بشر، کمکهای انسان دوستانه،توسعه بین المللی و کنترل تسلیحات و خلع سلاح از جمله اهدافی است که برای سازمان ملل در نظر گرفته شده است، اما این که این همه چه میزان با واقعیتهای اعمال شده در سطح بین الملل سازگاری دارد، متأسفانه باید گفت آنچه رقم می خورد برمحور خواست قدرتها شکل می گیرد و اگر ملتی و یا کشوری بنای زندگی بر اساس معیارهای خود و خارج از چهار چوب تعریف شده توسط قدرتمندان و خواست آنها داشته باشد، البته این سازمان و سایر مجامع و نهادهای وابسته به آن نقش چماق و ابزار محکومیت را بازی می کنند، چنانکه در قضیه فلسطین، مبارزات مردم ایران بر علیه حاکم دست نشانده امریکا، قضیه جنگ تحمیلی و جنایات پی در پی صدام و سپس مسأله انرژی هسته ای در کشورمان و در کنار این ، انبوهی از جنایات قدرتمندان حتی در زندانهای ابوغریب و گوانتانامو که البته جزئی ناچیز از انبوه جنایات بی شمار و دم به دم آنها است و اخیرا آن چه در سوریه اتفاق می افتد و جفاهائی که بر مردم سوریه می رود و آن چه این روزها در آستانه همایش ژنو-2 رخ داد و موضع ذلیلانه دبیر کل سازمان ملل همگی گویای نقش عروسکی کوکی است که این سازمان در جهت خواست و منافع ابر قدرتها و به ویژه امریکا بازی می کند.


به همین مناسبت شمه ای از نظرات حضرت امام خمینی که در این باب می تواند شناخت درستی ایجاد کند ، ارائه می شود:

1- حضرت امام در نامه ای که در 15بهمن 1344به عنوان سید محمدرضا سعیدی(شهید سعیدی) مرقوم داشته اند، در فرازی چنین بیان می دارند:

"اجمالش آنکه دستگاههاى خارجى، از قبیل سازمان ملل و غیره، جز اشخاص دست نشانده نیستند که براى مصالح ممالک بزرگ و اغفال ممالک کوچک ایجاد شده است. و اشخاص سیاسى از ممالک اسلامى که در خارج زندگى مى‏کنند، تماس با آنها به صلاح روحانیت و اسلام نیست. و آنچه به من نسبت داده‏اند، که قدرى تندروى شده است، همان طور که حدس زده‏اید دروغ است." صحیفه امام،ج2/65

2- در تاریخ 26/1/46 ضمن نامه ای سرگشاده برای هویدا نخست وزیر رژیم شاه و شرح مفاسد و خیانتهای شاه و هویدا، چنین ادامه می دهند:

"اینها شمه‏اى از فجایع شماهاست نسبت به دین و دنیاى ملت و گفتنى زیاد است؛ مى‏گویم، شاید شماها متنبه شوید و به خود آیید؛ شاید مراجع اسلام و علماى اعلام و خطباى محترم احساس وظیفه کنند؛ شاید طبقه جوان و روشنفکر و اصناف مختلفه ملت، بیدار شده احساس وظیفه کنند؛ شاید جوامع بشرى و مدعیان بشر دوستى احساس وظیفه کنند؛ شاید سازمان ملل و غیر آن، بیش از این به نفع کشورهاى بزرگ راضى نشوند ملل ضعیف پایمال شوند." همان /127

3- در مورخه 24/8/1358در جمع نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی ، چنین رهنمود می دهند:

"این سازمانهایى هم که درست کرده‏اند براى خودشان، همه براى منفعت غرب است. هیچ براى مظلومها نیست. شما شاید در طول این مجالسى که اینها درست کرده‏اند، یک جا پیدا نکنید که اگر امریکا یا دیگران که قدرتهاشان زیاد است، منافعش با یک مملکت ضعیفى تصادم پیدا بکند، اینها یک کارى برایشان کرده باشند. الآن چند وقت است که لبنان مبتلاى به این سرطان است. این مجلسها چه کردند براى این. طول این مدتى که ما گرفتار این مسائل بودیم؟ در طول پنجاه و چند سال که ما گرفتار این مسائل و مصایب بودیم، این مجلسها براى ما چه کردند اینها همین است که یک وقتى منافع بزرگها [ایجاب‏] بکند، اینها ... به نفع بزرگها فعالیت بکنند؛ حفظ بکنند. و یک کلاهى هم سر ما بگذارند، به این که یک همچون مجالسى هست، و شوراهاى امنیت هست، و سازمان ملل هست، و این چیزهایى است که براى ما درست کردند. و ما را مى‏خواهند بازى بدهند." همان،ج11 /50

4- در مصاحبه با خبرنگار هفته نامه تایم از جمله آثار انقلاب را چنین بازگو می کنند:

"ما معادله جهانى و معیارهاى اجتماعى و سیاسى‏اى که تا به حال به واسطه آن تمام مسائل جهان سنجیده مى‏شده است را شکسته‏ایم. ما خود چارچوب جدیدى ساخته‏ایم که در آن عدل را ملاک دفاع و ظلم را ملاک حمله گرفته‏ایم. از هر عادلى دفاع مى‏کنیم و بر هر ظالمى مى‏تازیم، حال شما اسمش را هر چه مى‏خواهید بگذارید. ما این سنگ را بنا خواهیم گذاشت. امید است کسانى پیدا شوند که ساختمان بزرگ سازمان ملل و شوراى امنیت و سایر سازمانها و شوراها را بر این پایه بنا کنند، نه بر پایه نفوذ سرمایه داران و قدرتمندان که هر موقعى که خواستند هر کسى را محکوم کنند، بلافاصله محکوم نمایند." همان/160

5- و در جائی چنین آورده اند:

" انساندوستى آقاى کارتر یا دیگران این بوده است که براى «نصیرى» و براى «هویدا» هیاهو کردند. لکن بیست و چند سال که اینها مردم را آن قدر اذیت کردند، آن قدر کشتار کردند، یک کلمه در آنجا نبود. در این حقوق بشر، و در این سازمانهاى کذا، و سازمان ملل، در این شوراى امنیت، و اینها یک کلمه راجع به این کشتارى که اینها کردند نبوده است. اگر بعضى نویسنده‏هاى شرافتمند در خارج نوشتند خارج از این جمعیت بودند." همان/188

6- و در پیامی ضمن قدر دانی از معلولان و جانبازان دارند:

"اى کاش اعضاى سازمان ملل و شوراى امنیت حاضر بودند و شما معلولین عزیز را مى‏دیدند و آثار جرم دولت امریکا و دست نشاندگان آن را مى‏دیدند، سپس حکم صادر مى‏کردند." همان/483

7- در هفتم اردیبهشت 1359در مورد حمله امریکا به ایران در واقعه طبس طی حکمی به رئیس جمهور وقت(بنی صدر) چنین می فرمایند:

"مقتضى است براى رسیدگى به جرایم امریکا در حمله نظامى به ایران، از گروههاى مختلف کشورهاى جهان دعوت شود که مشاهده کنند امریکاى جهانخوار با ادعاهاى طرفدارى از حقوق بشر و صلح دوستى و انساندوستى با یک ملت مستقل چه معامله‏اى کرده است و مى‏کند تا مشاهده کنند آثار جرم این رژیم آدمخوار را؛ که مع الأسف دولتهاى غربى، جمعیتهاى طرفدار حقوق بشر، و سازمان ملل متحد، و شوراى امنیت سازمان ملل متحد، همگى طرفدارى از او مى‏کنند، و به عیان ببینند تا آنچه این جانب مکرر گفته‏ام که تمام این سازمانها و گروهها براى طرفدارى از قدرتمندان به وجود آمده است، و این جمعیتها به دست قدرتمندان براى سلطه بر ضعیفان و مکیدن خون محرومان جهان به وجود آمده است."‏ همان،ج12/258

8- در نوزدهم شهریور 1359 چنین بیان می کنند:

"اساساً هر تشکیلاتى که این ابرقدرتهاى بزرگ در آن دست دارند، این تشکیلات تشکیلاتى است که باید به نفع آنها تمام شود. همین سازمان ملل، همین جلساتى که در خارج هست، شوراى امنیت، همه اینها در خدمت ابرقدرتها هستند و براى بازى دادن سایر کشورهاست و لهذا، براى خودشان وِتو قرار مى‏دهند و هر مطلبى مخالف با رأى خودشان است کنار مى‏گذارند و اصلًا خود آنها هم اساساً در خدمت ابرقدرتها هستند. سازمانهایى هم که به هر اسمى اینها درست مى‏کنند، مى‏خواهند بکشند همه را به طرف منافع خودشان." همان،ج13 /190

9- در تاریخ چهارم بهمن 1360 گوشه ای از گرفتاریهای دنیای اسلام را چنین ترسیم می کنند:

" اسرائیل مى‏آید جولان را براى خودش قرار مى‏دهد و ملحق مى‏کند به سایر ملکهاى غصبى‏اش. آن وقت این سازمانهایى که خود، ساخته خود نیستند و از ملتها نیستند، بلکه چند تا دولت بزرگ اینها را درست کرده‏اند، یک وقت مى‏بینى که همه یک بساطى درست مى‏کنند، یک صورتى درست مى‏کنند، با هم چه مى‏کنند و یک دسته زیادترى رأى به آن طرف مى‏دهند و بعد هم امریکا مى‏آید وتو مى‏کند. این از آن حکومت جنگل بدتر است، حکومت جنگل باز جنگلى است. حکومت جنگل حکومت قلدرى است، لکن اینها حکومت مى‏کنند و بدتر از جنگل عمل مى‏کنند و به خورد ملتها مى‏خواهند بدهند که سازمان حقوق بشر ما داریم، سازمان ملل متحد ما داریم. همان معنایى که در جنگل باید حاصل بشود بدتر از او را در امریکا و شوروى مى‏کنند و بعد سازمان بین المللى هم مى‏آید یک مانورى مى‏دهد و یک بساطى درست مى‏کند، رأى هم یک عده‏اى بر خلاف مى‏دهند، همه هم بر خلاف مى‏دهند، لکن همه هم مى‏دانند که این رأى بر خلاف، اثرى ندارد. وقتى همه اینها مى‏دانند رأى بر خلاف، اثر ندارد براى اینکه امریکا ایستاده و با یک «نه» تمام مى‏شود، این کار لغوى نیست که اینها مى‏کنند؟ کى را مى‏خواهند بازى بدهند؟ اصل اساس این را خود اینها درست کرده‏اند، اساس این سازمانها ساخته خود اینهاست. اگر ساخته خود اینها نبود، به چه مناسبت باید یک کشورى یا چند تا کشور قلدر حق وتو داشته باشند؟ این را هم از اول خودشان درست کرده‏اند و این را هم درست کرده‏اند براى بازى دادن ملتهاى کوچک." همان،ج 15/520

10- تاریخ هجدهم اردیبهشت 1362چنین مطلبی را ضبط کرده است:

"ملاحظه مى‏کنید که مدتى است که دولت ایران از سازمان ملل خواسته است که نماینده‏اى بفرستند که این جنایاتى که این رژیم بعث ملحد به دزفول و سایر شهرهاى ما، پلدختر و اینها وارد کرده‏اند، ملاحظه کنند، و اثرى از این پیدا نشده است که تا حالا یک همچو کارى بکنند و توقع هم نیست که بکنند. آنها، وقتى که منافقین و امثال آنها یک مطلب دروغى مى‏گویند که الآن روزى صدها نفر را در خیابانها، بچه‏هاى کوچک را مى‏کشند و در اوین چه مى‏کنند و اینها، آنها مستندشان را قول یک دشمن اسلام قرار مى‏دهند و هیاهو مى‏کنند و اطلاعیه و اینها مى‏دهند، لکن حاضر نیستند که یک نماینده بفرستند که ببینند اینها با این شهرهاى ایران چه کردند، اینها با خوزستان چه کردند. اینهایى که مى‏گویند که ما عرب هستیم و به اصطلاح غیرت عربى داریم، با این ملت عرب چه کردند، با این ملت مسلم چه کردند، با این کردها چه کردند. حاضر نیستند این کسانى که ادعاى طرفدارى از حقوق‏ بشر مى‏کنند، حاضر نیستند گوش کنند به حرف این مظلومانى که زیر ستم این ظالمها به دستیارى امریکاى جابر ظالم که تمام گرفتاریهاى ما با دست اوست، حاضر نیستند که رسیدگى کنند که چه شده است‏." همان ،ج /427و428

11- اما در تاریخ 1362ضمن پاسخ به نامه رئیس جمهور لیبی همراهی کشور ایران با اقدامات نیم بند این سازمان ها را چنین اعلام می دارند:

"ضمن اعلام وصول نامه شما که خواستار توقف حمله به شهرها شده بودید، تذکر این نکته را لازم مى‏دانم که حمله به مناطق غیر نظامى هیچ گاه مورد نظر نبوده و نیست. و اکنون هم نمى‏خواهیم مناطق غیر نظامى و مردم مورد هجوم قرار گیرند. ولى قریب به چهار سال است که تحت فشار حملات موشکى عراق هستیم، و آن را تحمل کردیم. اما مقامات جمهورى اسلامى ایران على رغم میلشان چاره‏اى جز مقابله به مثل را ندیدند و با داشتن قدرت هر گونه مقابله به محض درخواست سازمان ملل متحد، دولت جمهورى اسلامى ایران توقف حمله به مناطق مسکونى را پذیرفت. لکن در طول این مدت موارد نقض توافق از طرف عراق به کرّات مشاهده شد که مورد تأیید ناظران آگاه و بیطرف مى‏باشد طى چند روز اخیر دنیا شاهد موشک‏باران عراق علیه مناطق غیر نظامى ایران بوده است. دولت جمهورى اسلامى ایران از آنجا که از ادامه این امر در رنج است، پیشنهاد دبیر کل سازمان ملل را مبنى بر توقفِ زدن مناطق غیر نظامى را پذیرفت ولى عراق زیر بار نرفت و به حمله به مناطق غیر نظامى ادامه داد." همان، ج18/522

و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

انتهای پیام

دیدگاه شما