روزنامه گاردین در گزارشی با اشاره به وضعیت بد فلسطینیها در اردوگاه شعفاط و اینکه اسراییل(رژیم صهیونیستی) حاضر نیست روی اردوگاههای پناهندگان در قلمروش نظارت داشته باشد و فلسطینیهای آواره را به زندگی در هرج و مرج محکوم کرده است نوشت: دیواری که رفتارها و برخوردهای بد بافلسطینیها را خارج از دید عموم نگه میدارد در واقع در ذهن اسراییلیها قرار دارد.
خبرنگار روزنامه انگلیسی گاردین که از نزدیک از اردوگاه شعفاط بازدید کرده است در این گزارش نوشت: اغلب ساکنان اورشلیم (بیتالمقدس) نمیتوانند اردوگاه پناهندگان شعفاط را روی نقشه پیدا کنند و یا آدرس آن را بدهند. این در حالی است که این اردوگاه کمتر از سه مایل با دیوار غربی فاصله دارد و بخشی از حوزه شهرداری اورشلیم به حساب میآید. علاوه بر آن با وجود اینکه بسیاری از ساکنان عرب شعفاط مالیات خود را به شهرداری میپردازند (اگر نپردازند کارت شناسایی آبی رنگی را که به آنها اجازه میدهد در غرب اورشلیم و جاهای دیگر شغل پیدا کنند از دست میدهند) تقریبا از هیچ خدماتی بهره نمیبرند. اینجا سرزمینی است که اسراییل مالکیت آن را از آن خود کرده است و به همین دلیل پلیس فلسطین نمی تواند در آنجا فعالیت کند. این در حالی است که پلیس اسراییل هم حاضر به ورود به این اردوگاه نیست و به همین دلیل داخل اردوگاه به منطقهای پر هرج و مرج تبدیل شده است. فروشندگان مواد مخدر محلی در آفتاب جلوی در ورودی می نشینند، زیر نگاه خیره سربازان اسراییلی که هیچ واکنشی نشان نمیدهند. سازمان ملل مسوولیت مدارس، جمع آوری زباله و مبارزه ای غیر قابل برد برای سر و سامان دادن به وضعیت بهداشت را بر عهده دارد. اسراییلی ها حاضر به انجام این کار نیستند. این اردوگاه مکانی بدون دولت، بدون خدمات دولتی و بدون امید است و ظاهرا این برای هیچ کس مهم نیست.
در ادامه این گزارش آمده است: ما از مدرسه محلی که دو هزار دانش آموز دارد بازدید کردیم. شایعه پیچیده است که آن روز آب مدرسه وصل می شود، ولی این خبر نادرست است. اکنون نه ماه است که این مدرسه آب ندارد و هنگام سر زدن به دستشویی ها مسوول سازمان ملل در این باره به ما هشدار می دهد. اردوگاه از سه طرف با دیوار روبروست و مسدود شدن سوراخ فاضلاب که در دیوار ساخته شده بود به قول مردم محلی «دریاچه ای از کثافت» را جلوی این دیوار به وجود آورده است که بوی آن حتی صدای اسراییلی های آن سمت دیوار را در آورده است. در واقع این بوی ناخوشایند تنها دلیل تماس اسراییلی ها با انسان های آن سمت دیوار است، اعضای همان شهر، شهری که یکی از مقدس ترین مکانهای روی زمین تصور می شود. این افراد کاملا قانونی در منطقه ای که اسراییل ادعا می کند داخل اسراییل است، زندگی می کنند، ولی همچنان پشت یک قفس بتنی قرار دارند.
روزنامه گاردین در پایان این گزارش نوشت: طبیعی است که اسراییلی ها دوست ندارند غریبه هایی مثل ما به آنجا بیایند و در باره شرایط زندگی فلسطینی ها صحبت کنند. ولی آنها هستند که مرتب باید با نگرانی های امنیتی زندگی کنند، گرچه این دیوار بزرگ امنیت را به اندازه ای که آنها تصور می کنند فراهم نمی کند. گروهی از جوان ترها می توانند کمتر از یک دقیقه از آن بالا بروند و از اردوگاه خارج شوند. هزاران نفر هر روز این کار را می کنند. فقط بچه ها، افراد ضعیف و سالمندان پشت این دیوار به دام افتاده اند. نقش واقعی این دیوار این است که شرایط مکانی مانند شعفاط را از منظر و ذهن عموم مردم اسراییل دور نگه دارد. این دیوار بیشتر از اینکه یک دیوار امنیتی باشد یک دیوار ذهنی است.
منبع: سرویس ترجمه شفقنا