یک عضو هیات علمی دانشگاه تهران گفت: سخنان اخیر شیخ الازهر مقدمه ای برای آغاز رفتارهای جدی و عملی از سوی مسلمانان برای رسیدن به وحدت است. نمی توان ادعا کرد این حرکت مشکلات را در خاورمیانه حل خواهد کرد بلکه علمای مسلمان باید با هوشمندی از این حرکت استقبال کنند و در کنار هم و با وحدت رو در روی دشمنان بایستند.
به گزارش جماران، سید داوود آقایی در گفت و گو با شفقنا، وظیفه علمای شیعه را در برابر سخنان شیخ الازهر که خود را به عنوان پدر شیعه و سنی معرفی کرد، گفت: شیخ الازهر با اتخاذ یک موضع منطقی و عاقلانه اعلام کرده که بین فرقههای اسلامی و مسلمانان اعم از شیعه و سنی هیچ تفاوتی نیست و همه پیرو یک مکتب و یک پیامبر هستند لذا از این حرکت یک گام رو به جلو و بسیار مثبت تلقی میشود. البته از الازهر به عنوان مهمترین پایگاه فکری جهان اسلام در بین کشورهای عربی اسلامی غیر از این هم انتظار نمی رفت.
او با اشاره به اینکه البته این موضع گیری باید در سالهای گذشته اتخاذ میشد، افزود: ظاهرا تا در جهان اسلام شاهد این نوع رویارویی های فرق اسلامی و قتل و کشتار در کشوری مثل مصر و بعضی دیگر از کشورها نبودیم چنین اظهاراتی مطرح نمی شد. به هر حال هر جا جلوی ضرر گرفته شود منفعت دارد. اینجا هم باید این فرصت را غنیمت شمرد و به عنوان یک چراغ سبز برای فرق اسلامی به ویژه شیعیان دانست. البته رهبران شیعه جهان اسلام از گذشتههای بسیار دور این حرکت را آغازکرده بودند. سید جمال الدین اسد آبادی بیش از صد سال پیش این موضع گیری را داشت و اینکه جهان اسلام باید به وحدت برسند و به هویت اسلامی خودشان بازگردند و اگر وحدت سر لوحه کار جهان اسلام قرار بگیرد قطعا دشمنان در مقابل او تسلیم خواهند شد. به ویژه در جریان پیروزی انقلاب امام راحل پیشرو این حرکت بودند.
عضو هیات علمی دانشگاه تهران افزود: موضع گیریهای خصمانه عموما از ناحیه مذاهب غیر شیعی بود که اختلافات را دامن می زدند و شیعه را غیر مسلمان می دانستند. وهابیون و سلفی ها به ویژه در دهه های اخیر این مساله را دامن می زدند و به شدت دنبال ایجاد اختلاف بودند. در حال حاضر شیخ الازهر این حرکت را آغاز کرده و رهبران جهان اسلام و از جمله رهبران شیعه باید به این رفتار پاسخ مثبت دهند و تلاشهای خود را در جهت دعوت پیروان و مسلمانان به این حرکت آغاز کنند امیدواریم که آغاز امید بخش و نوید بخشی برای وحدت جهان اسلام باشد.
آقایی در پاسخ به این سوال که اساسا صرف بیان چنین جملاتی از طرف علمای مذاهب مبنی بر داشتن وحدت چه تاثیری بر پیروان مذاهب و چه تاثیری بر کاهش تنش ها خواهد داشت گفت: این حرکت باید از یک جا آغاز می شد و چه بهتر که این حرکت از مرکز فکری جهان اسلام آغاز شده است. این مرکز دارای پیروان زیادی است و قشرهای روشنفکر جهان اسلام از دستورات و فتاوی الازهر استفاده می کنند. البته نمی توان گفت همه مشکلات با اتخاذ موضع از رهبر الازهر حل میشود این میتواند مقدمه ای برای اقدامات عملی و جدی باشد. در راستای این اتفاقات باید همایشها و کنفرانسهایی برگزار شود و رهبران جهان اسلام فتاوی خود را صادر کنند تا آغازی برای حرکت به این سمت باشد.
او در پاسخ به این سوال که با توجه به هدف الازهر برای ایجاد وحدت و هدف ایران هم به عنوان مرکز شیعه که در همین راستاست پس چه کسانی در خاورمیانه به دنبال بهره بردای از اختلافات بین شیعه و سنی هستند اظهار کرد: وهابیون پیشرو این اختلافات بودند و تلاش کردند از جریان سلفی گری در کشورهایی مثل تونس، مصر، سوریه، امارات متحده عربی،کویت و عراق حمایت کنند و در گوشه و کنار جهان اسلام فتنه گری را تشدید کردند. سلفی گری در لبنان، سوریه، مصر و تونس در سالهای اخیر به شدت بر پیکره جهان اسلام ضربه وارد کردهاند و وحدت بین مسلمین و جهان اسلام را به سوی انحراف کشانده اند.
عضو هیات علمی دانشگاه تهران در پاسخ به این سوال که شما فکر میکنید این فتنه از درون خود گروههای مسلمانان تکفیری است و نه گروه های خارج از اسلام؟ افزود: بله، زیرا باید زمینه آماده باشد تا دشمنان بتوانند تخم نفاق را بپاشند و آن را آبیاری کنند طبیعتا اگر زمینه آماده نباشد موفقیتی هم نیست. اگر در بین فرق اسلامی، رهبران گروه های تندرو زمینهسازی نکنند و به نوعی به دشمنان خارجی چراغ سبز را نشان ندهند آن ها امید خود را از دست خواهند داد. آنها زمانی که بستر را مناسب ببینند سعی میکنند از نیروهای جهان اسلام استفاده کنند. این فرقهها هستند که میتوانند مانع پیشرفت دشمنان در درون جبهههای اسلامی شوند.
آقایی در پاسخ به این سوال که چرا پیروان شیعه و سنی اجازه میدهند تا از اختلافاتشان بهرهبرداری سیاسی شود؟ تصریح کرد: متاسفانه عدم درک مبانی اسلام، مادی گرایی، تمایل به مقامات جهانی، وعدههایی که به آنها داده میشود و تعصبات جاهلی که بین فرق اسلامی از سوی رهبران رایج میشود پیروان هم چشم و گوش بسته این فرامین را اجرا میکنند. نمونه آن فتوایی که بعضی از رهبران جاهل جهان اسلام صادر کردند در مورد ازدواجهای جهادی و مباح دانستن این که رزمندگان در سوریه مجاز به تجاوز به زنان اقلیت و غیرسنی هستند. طبیعتا بین برخی رهبران فرق اسلامی این نوع عدم آگاهیها و جهالتها وجود دارد و پیروان هم از این جهالتها پیروی میکنند که کار جهان اسلام به اینجا کشیده شده است.