رویترز نوشت: هزاران نفر از ایرانیان در ساعات ابتدایی روز یکشنبه به خیابانها آمدند و پیروزی حسن روحانی را جشن گرفتند.
به گزارش جماران به نقل از انتخاب، او فردی است که دارای مناصب دولتی و نظامی مختلفی از زمان انقلاب بوده و رابطهی خوبی با آیتالله خامنهای داشته است. درحالی که روحانی اصلاح طلب نیست اما موفق به کسب حمایت سران اصلاحطلب ایران شد.
ندای او بر پایان دادن به افراط گرایی آرا زیادی را جذب خود کرد که از وضعیت اقتصادی و آزادی بیان در طول دوره ی احمدینژاد ناراضی بودند.
با این حال انتظار نمیرود که پیروزی غافلگیرانه روحانی بتواند به سرعت بن بست بیش آمده با غرب بر سر مسئله هستهای و موضوع بشار اسد را حل کند.
رئیسجمهور منتخب که در غرب به عنوان مذاکره کننده سابق ایران در موضوع هستهای شناخته میشود فورا با مردم و حکومت عهد دوستی بست و از پایکوبی و شادی مردم در خیابان حمایت کرد و از سوی دیگر با رئیس مجلس اصولگرای ایران گفتوگویی داشت.
تحلیلگران میگویند: تندروها در محاسبات در خصوص مردم دچار اشتباه شدند و همچنین موفق به کنار گذاشتن اختلافات درونی خود و اجماع بر روی یک کاندیدا نشدند.
شهرت روحانی به عنوان یک سیاستمدار معتدل و فردی که در داخل کریدورهای قدرت فعالیت داشته است مزیت او در مقابل خاتمی به حساب میآید که پیش از ریاست جمهوری رئیس کتابخانه ملی بود.
علی واعظ تحلیلگر ایرانی در گروه بحران بین المللی گفت: روحانی بر خلاف خاتمی که تا پیش از رسیدن به ریاست جمهوری پست دولتی چندانی نداشت هرگز خارج از دایرهی قدرت نبوده است.
وی افزود: او همچنین سیاستمداری معتدل با توانایی ایجاد رابطه با گروههای مختلف است.
یاسمین عالم کارشناس مسائل ایران در این زمینه اظهار داشت: با وجود شباهتهایی میان جنس پیروزی روحانی و خاتمی، واقعیتهای سیاسی فعلی به شدت متفاوت هستند.
به گفتهی این تحلیلگر ساکن امریکا، در حال حاضر اصولگرایان از قدرت بسیاری برخوردارند. روحانی سیاستمداری زیرک است که شانس بیشتری برای حرکت در میدان مین مانند سیاست ایران دارد. روحانی وظیفهی دشوار مقابله با مشکلات داخلی و سیاست خارجه را پیش رو دارد.
این کارشناس مسائل ایران میگوید: رایدهندگان ایرانی باید همان بلوغ و صبری که پای صندوقهای رای نشان دادند را به نمایش بگذارند. روحانی همچنین خود اندکی پس از پیروزی خواستار صبر شد.
او گفت: مشکلات کشور یک شبه حل نمیشود.
روحانی که رویکرد آشتی جویانه اش در تضاد با مدل پوپولیستی و تقابلی احمدینژاد است، افزود: فرصت جدیدی در حوزهی بینالمللی برای کسانی که به واقع به دموکراسی، همکاری و مذاکرات آزاد احترام میگذارد به وجود آمده است.