شرایط بحرانی عراق که از سه ماه قبل شروع شد، بعد از یک رکود نسبی بار دیگر حاد شده و اینبار پیچیدگی اوضاع این کشور موجب نگرانی بیشتر فعالان سیاسی و همسایگان عراق گردیده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران به نقل از روزنامه "جمهوری اسلامی"، نوری مالکی نخستوزیر عراق با تاکید بر وجود توطئهای بزرگ علیه تمامیت ارضی و ثبات عراق، خواستار برخورد با عوامل تجزیه این کشور شد. مالکی گفت "عواملی در داخل و خارج، عراق را در آستانه جنگ طایفهای قرار دادهاند ولی باید بدانند که به هدف خود نخواهند رسید و تبعات این توطئه دامن خود آنها را هم خواهد گرفت."
اشاره نخستوزیر عراق به حوادث و رویدادهایی است که در جهت ایجاد ناآرامی بیشتر و بیثباتی و با هدف ساقط کردن دولت مردمی این کشور در جریان است.
گردانندگان فتنه اخیر در عراق با تمام توان وارد میدان شدهاند و با اقدامات تحریک کننده طایفهای و قومی، درصدد هستند دولت نوری مالکی را وادار به کناره گیری و یا پذیرش شرایط مورد نظر خود سازند.
در جبههای که علیه دولت و جناح حاکم بر عراق فعالیت میکنند طیفی گسترده وجود دارند که از بعثیها و جناح سنی زیاده طلب تا حکومت قطر و عربستان و همچنین دولتهای غربی مشاهده
میشوند.
واقعیت این است که بانیان اصلی فتنه در عراق همان بانیان بینالمللی بحران سوریه هستند و حال که تلاشهای خود را در سوریه شکست خورده یافتهاند درصدد برآمدهاند اهداف خود را در عراق دنبال کنند تا بلکه شکست خود را جبران نمایند.
بسیاری از رسانههای غربی اعتراف میکنند بحران سوریه درحال شبیه سازی شدن در عراق است و بسیاری از شعارهایی که در مناطق سنی نشین و در میان تظاهر کنندگان تحریک شده علیه دولت سر داده میشود کاملاً شبیه جملات و شعارهایی است که در سوریه دیده و شنیده میشود. فتنه انگیزان، تمرکز خود را بر روی تظاهراتی قرار دادهاند که از مدتی قبل در بعضی استانهای سنی نشین در جریان است. این تظاهرات از حدود سه ماه قبل و در پی دستگیری محافظان وزیر دارایی عراق آغاز شد. دولت، این افراد را به دخالت در عملیات تروریستی متهم کرد ولی وزیر مذکور به جای تمکین در برابر قانون، استعفا داد و به همراه هم حزبیهای خود از ساکنان مناطق سنی نشین عراق خواست به تظاهرات گسترده روی آورند. مشخص بود نقشه این است که تظاهرات به خشونت کشیده شود و دامنه تظاهرات و اعتراضات گسترش یابد و به این ترتیب دولت
مجبور به برخورد شود و با ایجاد تلفات احتمالی، زمینه برای بحرانی ساختن اوضاع فراهم گردد.
با مطرح شدن خواستههای معترضان از جمله لغو ماده چهار مبارزه با تروریسم که لغو ممنوعیت فعالیت بعثیها از مشاغل دولتی را در بر دارد ابعاد توطئه اخیر آشکارتر میشود.
حوادث اخیر عراق موجب شده است تا بعثیها و عناصر رژیم سابق نیز با گستاخی تمام وارد میدان شوند. پایگاه اطلاع رسانی "مجلس اعلای اسلامی عراق" اعلام کرد اخیراً "رغد صدام" دختر دیکتاتور معدوم عراق طی نامهای به مقتدی صدر شرط پایان یافتن انفجارهای تروریستی در مناطق شیعه نشین را برکناری نخستوزیر عراق عنوان کرده و وعده داده است درصورت برکناری مالکی، با همه وجود برای ثبات عراق تلاش خواهد کرد!
در این میان نقش شیوخ خلیج فارس به ویژه قطر را در ایجاد بلوا و فتنه در عراق نباید نادیده گرفت. شیوخ قطر که در تحولات اخیر منطقه، به خصوص سوریه نقش پیاده نظام قدرتهای استکباری را برعهده گرفتهاند در امور عراق نیز تا حد ممکن مداخله میکنند. شیخ یوسف قرضاوی، روحانی درباری قطر، که خود را رهبر اتحادیه جهانی علمای مسلمین میداند، حتی پا را
از درخواست سقوط دولت نوری مالکی فراتر گذاشته و با صدور فتوایی، نوری مالکی را واجب القتل دانسته است!
قرضاوی که پدرخوانده اخوانیها در منطقه شناخته میشود، از حمایت گسترده مالی قطر و عربستان برخوردار است. وی درحالی برای دولت عراق که منتخب مردم این کشور است خط و نشان میکشد که حتی کلمهای علیه شیوخ قطر، که بدون برخورداری از قانون اساسی و بدون برگزاری انتخابات همچون حکام دوران ماقبل تاریخ بر مردم این شیخ نشین حکومت میکنند و نوکران و چاکران بیجیره و مواجب صهیونیستها هستند، به زبان نمیآورد و درباره خودکامگی و فساد آنها فتوا صادر نمیکند.
در کنار این خصومت ورزیهای آشکار، رفتار رضایتمندانه قدرتهای غربی به ویژه آمریکا در قبال تشدید بحران در عراق و اعمال فشار به دولت مردمی و منتخب این کشور به روشنی نشان میدهد که سردمداران کاخ سفید در ادعای حمایت از دموکراسی حتی ذرهای صداقت ندارند و دروغ میگویند. آمریکا اگرچه تاکنون با دولت عراق مخالفت آشکار نداشته ولی بنابه دلایل کاملاً روشن از ابتدا هم تمایلی به شکل گیری و بقای یک دولت مردمی در عراق نداشته است.
آمریکاییها از
همان آغاز تشکیل دولت کنونی عراق و حاکمیت جناح شیعه به شکلهای مختلف نشان دادند که از چنین دولتی ناخشنود هستند ولی به دلایلی که مهمترین آنها تکیه این دولت برآراء مردم است، امکان مقابله با آن را نداشتند.
سیاست آمریکا در طول یک دهه گذشته این بود که فشار بیوقفه علیه دولت عراق را ادامه دهد تا از این طریق ابتکار عمل را از دست جناح اکثریت خارج سازد. آمریکاییها در بسیاری موارد در توطئه جریانهای ضد دولتی در عراق شرکت داشتهاند. علت دشمنی آمریکا با حکومت کنونی عراق نیز روشن است. آمریکا از اینکه جناحی در عراق قدرت را دردست داشته باشد که دارای پشتوانه مردمی است و تسلیم خواستههای غیرقانونی و استعماری آمریکا نمیشود ناراحت است.
اکنون با توجه به تحولات جاری و واقعیتهای عراق و گستردگی دشمنان دولت حاکم بر این کشور، عمق خطری که علاوه بر دولت قانونی عراق، کل تمامیت و انسجام عراق را تهدید میکند، روشن میشود. اینها واقعیتهائی هستند که جریان انتقال بحران سوریه به عراق را جدیتر میسازند. مقطع کنونی برای عراق بسیار حساس است و در چنین شرایطی است که لزوم دخالت سیاستمداران و شخصیتهای مؤثر به
خصوص مرجعیت برای یکپارچه ساختن ملت و جلوگیری از تفرقه، کاملاً احساس میشود. آنچه دشمنان عراق را به اهداف شومشان میرساند، تفرقه و اختلاف است، همان چیزی که باید در عراق ریشه کن شود.