دیروز با تبلیغات بسیار اعلام شد مجمع عمومی سازمان ملل بالأخره پس از کش و قوسهای فراوان، به ارتقای وضعیت فلسطین در این سازمان به عنوان «کشور غیرعضو ناظر» رأی مثبت داد و به این ترتیب ظاهراً فلسطین جایگاه خود را از «موجودیت مستقل»، یک درجه بالاتر خواهد برد که این امر میتواند به طور ضمنی به معنای مقدمهای برای به رسمیت شناخته شدن یک کشور مستقل فلسطینی، البته در کنار موجودیت رژیم غاصب اسرائیل، باشد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز خود نوشت:
این فرآیند، باطیف گستردهای از واکنشها روبرو شد به طوری که برخی در نهایت خوش بینی و یا به عبارتی سادهانگاری، آن را به معنای ایستادن جهان در برابر اسرائیل قلمداد کرده و در مقابل، بعضیها آن را بیفایده و بیارزش خواندند. از این رو، بررسی این واکنشها و همچنین بار حقوقی این مصوبه برای فلسطین و نقشی که میتواند در رسیدن به نقطه آمال فلسطینیها و رهایی آنان از چنگال رژیم غاصب صهیونیستی ایفا کند، خالی از فایده نیست.
«محمود عباس» رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین که سابقه وی به عنوان یک عنصر سازشکار بر همه آشکار است و سعی دارد خود را سخنگوی ملت فلسطین قلمداد کند، در سخنانی پس از مصوبه مجمع عمومی سازمان ملل که با 138 رأی موافق، 9 رأی مخالف و 41 رأی ممتنع به تصویب رسید، این تصمیم را به معنای پیروزی بزرگ ملت فلسطین و یک دستاورد عظیم برای امت عربی و اسلامی و تمامی آزادگان جهان دانست.
بان کی مون دبیرکل سازمان ملل نیز عضویت مشروط فلسطین را در این سازمان به معنای مقدمهای برای تشکیل یک کشور فلسطینی تلقی کرد، با این شرط که فلسطینیها اسرائیل را به رسمیت بشناسند و قول بدهند صلح، ثبات و امنیت را برای همسایه صهیونیست خود تضمین کنند. وی از تمامی گروههای فلسطینی به ویژه گروههای جهادی خواست به شکلی مسئولانه! با دستاوردهایی که برای تشکیل کشور فلسطین تحت رهبری محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان به دست آمده، همراهی کرده و برای تحقق صلح و آشتی در خاورمیانه و به رسمیت شناختن اسرائیل و ادامه روند مذاکرات صلح همکاری کنند.
کشورهای اروپایی به رهبری انگلیس نیز در موضعی که در ظاهر، اندکی متفاوت از موضع آمریکا و رژیم صهیونیستی بود، با دادن رأی مثبت به این مصوبه، آنرا اقدامی در جهت به رسمیت شناخته شدن اسرائیل توسط فلسطینیها و گامی ضروری برای آغاز مذاکرات سازش خواندند و در عین حال از اسرائیل خواستند نسبت به تصمیم مجمع عمومی سازمان ملل موضعگیری منفی نکرده و گفتوگوهای مستقیم با فلسطینیها را برای پایان دادن به اختلافات خاورمیانه از سر بگیرد.
در این میان، موضع آمریکا و رژیم صهیونیستی که برای طرف فلسطینی هیچگونه حقی قائل نبوده و فلسطینی خوب را یک فلسطینی مطیع و سازشکار و مرده میدانند، از این مصوبه مجمع عمومی ابراز تأسف کرده و در موضعی هماهنگ اعلام کردند این تصمیم باعث نخواهد شد که فلسطین به کشور تبدیل شود و به فلسطینیها این حق را نمیدهد که در سازمان ملل عضو شوند، از این رو به دلیل بیفایده بودن به آن رأی منفی دادهاند.
از سوی دیگر، سازمان جهاد اسلامی فلسطین ضمن موضعگیری علیه شرکت محمود عباس در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان نماینده ملت فلسطین با مصوبه مجمع مخالفت کرده و آنرا به معنای منحرف کردن انتفاضه فلسطین و متضمن به رسمیت شناختن موجودیت رژیم منحوس صهیونیستی و چشم پوشی از بخش عظیمی از سرزمین اسلامی فلسطین دانست. موضع سایر گروههای جهادی فلسطین نیز همین است.
بدین ترتیب مجموعه این واکنشها نشان میدهد علیرغم تبلیغات وسیع رسانهای که این مصوبه را گامی بزرگ در جهت استیفای حقوق ملت فلسطین وانمود میکند، حرکت مجمع عمومی به رهبری اروپا تلاشی سازماندهی شده برای سرکوب انتفاضه و به سازش کشاندن آرمان فلسطین از طریق سیاسی کردن آن است. اینکه عدهای سازشکار، در سخنان عوامفریبانه خود در مجمع عمومی، این مصوبه را «صدور گواهی تولد فلسطین» بنامند درحالی که ملت مظلوم فلسطین همچنان زخمهای بیدرمان بسیاری برتن داشته و هر روز باید شاهد به خاکسپاری شهدایشان باشند، چیزی جز یک مغالطه به منظور وارونه کردن حقایق و تثبیت فرآیند سازش نیست.
بیش از 60 سال است که از اشغال ظالمانه سرزمین فلسطین و آواره کردن یک ملت و کشتار زنان و کودکان بیدفاع و محروم نمودن مردم این سرزمین از حقوق اساسی و مشروع شان میگذرد و جهان هیچ گامی برای تغییر این وضعیت برنداشته است. تحمیل دهها جنگ خانمانسوز به ملتهای منطقه و کشتن دهها هزار نفر و آواره نمودن میلیونها انسان، نشانهای روشن از مأموریت و ماهیت صهیونیستهاست که در مقابل چشمان مجامع بینالمللی به ویژه سازمان ملل روی میدهد و به سبب سیاستهای تبعیض آلود و حمایتآمیز غربیها شاهد وضعیتی هستیم که نمونه روشن آن در روزهای اخیر در تجاوز اسرائیل به غزه روی داده است.
پذیرش نیم بند فلسطینیها به عنوان «کشور غیر عضو ناظر» تنها خاصیتی که برای ملت فلسطین دارد این است که از این پس به آنها این حق داده میشود که علیه تجاوزات و جنایتهای رژیم صهیونیستی، که برای آن توقفی متصور نیست، به دیوان داوری لاهه شکایت ببرند! و در عوض خفت ادامه مذاکرات سازش با رژیم صهیونیستی و به رسمیت شناختن این رژیم غاصب و چشم پوشیدن بر غصب بخش اعظم خاک فلسطین را به جان بخرند و این همه خفت را «عضویت در سازمان ملل» بنامند که تاکنون برای هیچیک از اعضای این سازمان، جز اعضای دارنده حق وتو، منافعی را در برنداشته است.
اگر دولتهای جهان ندانند، لااقل مردم فلسطین به خوبی میدانند و این واقعیت را با پوست و گوشت خود لمس کردهاند که همهی مصائبی که تاکنون و در شش دهه گذشته با آن مواجه بودهاند به علت بیتوجهی به حقوق مشروع این ملت و حمایت از شرارتها و جنایتهای رژیم غاصب صهیونیستی توسط سازمانی است که امروز میخواهند ملت مظلوم فلسطین را مفتخر به عضویت در آن کنند، همین نهادی که در نهادینه کردن جنایات رژیم غاصب صهیونیستی نقشی مؤثر و اساسی ایفا کرده و همیشه حامی جنایات صهیونیستها بوده است.
ملت فلسطین با عضویت در چنین سازمانی، به حقوق از دست رفته خود نخواهد رسید و آنچه میتواند سرزمینهای فلسطین را به آنان برگرداند و به دوره سیاه اشغالگری پایان دهد، مبارزه و مقاومت اسلامی است که تاکنون توانسته در جنگهای اخیر منجر به تزلزل رژیم صهیونیستی شود و در سایه همین روحیه مبارزه جویی است که مردم فلسطین میتوانند مطمئن باشند آینده متعلق به آنهاست.