همانگونه که انتظار میرفت مصر وارد مرحله جدیدی از درگیری میان اصحاب قدرت شد. در یک سوی قدرت نظامیان قرار دارند که مردم مصر طی سال گذشته بر کنارهگیری ایشان اصرار ورزیده و تقریبا همه گروههای سیاسی در ضرورت دوری ایشان از قدرت سیاسی در مصر اتفاق نظر دارند. در سوی دیگر آقای «مرسی» نماینده سابق «اخوانالمسلمین» به عنوان منتخب مردم در انتخابات پیچیده ریاستجمهوری قرار گرفته که در آستانه انتخابات، وقتی نظامیان به این باور رسیدند که وی پیروز انتخابات خواهد بود، با انحلال پارلمان و اعلامیه مکمل قانون اساسی، قدرت خود را تحکیم بخشیدند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، حجتالله جودکی در یادداشتی که در روزنامه شرق منتشر کرده آورده است: آنان برای اینکه رییسجمهوری مصر را وادار به خضوع کنند اعلام داشتند تا نگارش قانون اساسی و انتخابات مجدد مجلس مصر، قوهمقننه و بودجه مصر را در اختیار خواهند داشت. آقای مرسی که با این معضل مواجه شد ابتدا اعلام کرد که این قرار را به رسمیت نمیشناسد و با اتکا به قدرت مردم مصر - که در آن زمان در میدان «التحریر» و دیگر میادین مصر اجتماع کرده بودند - حتی مراسم «تحلیف» را در میدان «التحریر» برگزار خواهد کرد. این سخنان به معنای رویارویی وی و نظامیان بود، اما «مرسی» بلافاصله دریافت که حفظ قدرت اندک ریاستجمهوری و بسط و گسترش آن در گرو مبارزه سیاسی حسابشدهای است که هرگونه اشتباه در آن مبارزه به ضرر او تمام خواهد شد. از اینرو مراسم مردمی «تحلیف» را در میدان «التحریر» برگزار کرد و مراسم رسمی «تحلیف» را در مجلس دادگاه قانون اساسی به جای آورد. وی با این سیاست هم مردم را امیدوار کرد و هم خطر رویارویی قریبالوقوع با نظامیان را به عقب انداخت. «اخوانالمسلمین» که از نیرومندترین تشکیلات سیاسی اسلامگرا در جهان عرب به حساب میآید، از اندوخته عقلی خود بهره گرفته و با هدایت تیمی و حسابشده «مرسی» رویکرد مناسبی را برگزیدند. حکم «مرسی» در مورد لغو دستور انحلال پارلمان مصر به چالش جدیدی در رویارویی وی با نظامیان تبدیل شده که به نظر میرسد به نفع آقای مرسی تمام خواهد شد. «دادگاه قانون اساسی» با وجود اینکه این حکم را فاقد اساس قانونی دانسته و بلافاصله برای مبارزه با آن تشکیل جلسه داده، اما کاملا آشکار است که قدرت سابق خود را در این رویارویی ندارد. «کتاتینی» رییس مجلس مصر - که از اعضای «اخوانالمسلمین» است - برای تشکیل جلسه نخست مجلس فراخوان داده و همه نیروهای مجلس به غیر از نمایندگان طرفدار و وابسته به نظامیان این دعوت را اجابت کرده و قرار است روز سهشنبه نخستین جلسه مجلس بعد از انحلال آن برگزار شود. نظامیان که وضعیت جدید را پیشبینی نکرده بودند، فعلا به نگهبانان مجلس دستور دادهاند که جلوی ورود نمایندگان را نگیرند. قطعا قدرتنمایی حسابشده «اخوانالمسلمین» به آنها این فرصت را میدهد که یک گام به جلو بردارند. مصاحبه «محمد حسنین هیکل» سیاستمدار و استراتژیست برجسته مصری در باب ضرورت فرصت دادن به «مرسی» به عنوان رییسجمهوری اکثریت مردم مصر بدون در نظر گرفتن عقبه اخوانی او قابل تامل است. «هیکل» به این نتیجه رسیده که برای عدم بازگشت رژیم سابق باید به «مرسی» فرصت داد تا شانس خود را بیازماید.
او بر این باور است که «مرسی» انسان مهذب و شریفی است که عاشق خدمت به کشورش است و با رییسجمهور سابق مصر که نه کتاب میخواند، نه موسیقی گوش میکرد، نه به تئاتر میرفت و نه اهل سیاست بود، متفاوت است. درست است که مرسی اسلامگراست و به دلیل اینکه شرایط را سیاه یا سفید میبیند و جزمی میاندیشد، امید به موفقیتشان اندک است، اما منتخب اکثریت است و باید به او اجازه فعالیت داده شود. به نظر میرسد در چالش جدید نظامیان مجبور خواهند شد بخشی از قدرتی را که به زور تصاحب کردهاند، واگذار کنند و به راهحل بینابینی تن دهند تا وارد فاز مبارزه رو در رو با مردم نشده و فرصت برنامهریزی برای جبران مافات را داشته باشند. قطعا اگر این اقدام مرسی با موفقیت همراه باشد، وی به انقلابیون واقعی مصر نزدیکتر شده و جوانان انقلابی رابطه بهتری با او برقرار خواهند کرد. بهویژه اگر مرسی بتواند در مرحله بعد برای رهایی بیش از 12هزار زندانی سیاسی مصری قدم اساسی بردارد. این زندانیان در شرایط بدی بهسر میبرند و همه آنها با حکم دادگاههای نظامی و قوانین فوقالعاده به حبسهای طولانیمدت محکوم شدهاند و اکثر ایشان را جوانان انقلابیای تشکیل میدهند که انقلاب مصر مرهون زحمات ایشان است.