یک مسئله مهم قضیه دولتهاى اسلامى است، که مصیبت مسلمین بسیارش از دولتهاى اسلامى سرچشمه مىگیرد. دولتهاى اسلامى که باید با هم همصدا باشند، همفکر باشند، همه از یک دیانت، صاحب یک کتاب، و همه هم مىبینند که با اختلافاتى که بینشان هست دیگران نتیجه مىگیرند، درد را مىدانند، لکن دنبال دوا نمى روند؛ بلکه هر روز اختلافاتشان بیشتر مىشود و جدایى از هم بیشتر پیدا مىکنند. و دولتهاى بزرگ هم حرفشان همین است که ماها از هم جدا باشیم، و بلکه با هم دشمن باشیم و اشتغال پیدا کنیم به حال هم، و آنها استفاده کنند ..
باید مسلمین فکر اساسى براى خودشان بکنند و دولتهاى اسلامى فکر اساسى بکنند، فکر این نباشند که چند روزى که هستند مرفَّه باشند و داراى سلطه بر کشور خودشان و این درد تفرُّق را خودشان دوا کنند؛ والّا هیچ علاجى دیگر نیست در کار، و هیچ مجلس و هیچ کنفرانس و هیچ اجتماعى نخواهد داشت. من از خداى تبارک و تعالى خواستارم که مسلمین را عموماً و دولتهاى اسلامى را خصوصاً بیدار کند؛ و بر مشکلات خودشان غالب بشوند و اسلام آن طور که هست در ممالک اسلامى تحقق پیدا بکند، آن طور که در صدر اسلام بود.
یکى از مشکلات که باز مسلمین گرفتارش هستند، مشکله دولت و ملت است و دولتها- در آنقدرى که ما اطلاع داریم و شما هم مطلع هستید- دولتهایى هستند که با ملتشان تفاهم ندارند. معامله دولتها با ملتها، معامله دشمن با دشمن است. ملت پشت مى کند بر دولت؛ و دولت مىخواهد تحمیل کند بر ملت. از این جهت، ملتها پشتوانه دولتها نیستند؛ بلکه معامله دشمن با دشمن مىکنند، و این موجب ضعف دولتهاست. ما دیدیم که این پدر و پسر، که در ایران حکومت کردند، حکومت جابرانه، هم در زمانپدر همچو ملت پشت به او کرده بود که وقتى متفقین آمدند و همه جهات مملکت ما در خطر بود، وقتى که رضاشاه رفت، مردم شادى کردند و شکست او را در جنگ با شادى تلقى کردند، براى اینکه او را هم دشمن خودشان مىدانستند. و محمدرضا وقتى که با قدرت مردم بیرون رفت، مردم در روز رفتن او مثل عید رفتار مىکردند و عید گرفتند و این یک مطلبى است که در اکثر دولتهاى اسلامى- اگر نگویم در همه- هست که دولتهاى اسلامى ما با ملتشان هیچ تفاهم ندارند، معامله دشمن با دشمن است، ملت از آنها فرار مىکنند. آنها مىخواهند به ملت تحمیل کنند. و این هم یکى از مشکلاتى است که در ممالک ما هست. و شاید حلش به این زودیها امکان نداشته باشد. ما الآن که یک دولتى داریم که با مردم تفاهم دارد، الآن تظاهرات مردم در خیابانها لَهِ اوست؛ در عین حالى که خیلى نتوانستند تاکنون براى ملت کارى بکنند، لکن ملت با او موافق است؛ با دولتشان موافقند، پشتیباناند؛ یعنى یک دولت ملى است؛ یعنى دولتى است که یک ملت پشت سرش هست، و اما اگر حساب بکنید در سایر ممالک اکثراً- اگر همه نباشند- مسئله این طور نیست. مردم با رضاى نفس از آنها پشتیبانى ندارند، آنها هم مصالح مردم را نمىخواهند، مصالح خودشان را مىخواهند، و تا این مشکله هست، باز ما به همین حال هستیم.
«روز قدس» یک روز جهانى است. روزى نیست که فقط اختصاص به قدس داشته باشد. روز مقابله مستضعفین با مستکبرین است. روز مقابله ملتهایى است که در زیر فشار ظلم امریکا و غیر امریکا بودند، در مقابل ابرقدرتهاست. روزى است که باید مستضعفین مجهز بشوند در مقابل مستکبرین، و دماغ مستکبرین را به خاک بمالند. روزى است که بین منافقین و متعهدین امتیاز خواهد شد. متعهدین این روز را روز قدس مىدانند، و عمل مىکنند به آنچه باید بکنند. و منافقین- آنهایى که با ابرقدرتها در زیر پرده آشنایى دارند و با اسرائیل دوستى- در این روز بىتفاوت هستند، یا ملتها را نمىگذارند که تظاهر کنند. روز قدس روزى است که باید سرنوشت ملتهاى مستضعف معلوم شود، باید ملتهاى مستضعف اعلام وجود بکنند در مقابل مستکبرین. باید همانطور که ایران قیام کرد و دماغ مستکبرین را به خاک مالید و خواهد مالید، تمام ملتها قیام کنند و این جُرثومههاى فساد را به زباله دانها بریزند. روز قدس روزى است که باید این دنباله روهاى رژیم سابق در ایران، و آن توطئه چینهاى رژیم فاسد و ابرقدرتها در سایر جاها خصوصاً در لبنان، تکلیف خودشان را بدانند. روزى است که باید همت کنید و همت کنیم که قدس را نجات بدهیم؛ و برادران لبنانى را از این فشارها نجات بدهیم. روزى است که باید تمام مستضعفین را از چنگال مستکبرین بیرون بیاوریم. روزى است که باید جامعه مسلمینهمه اظهار وجود بکنند و هشدار بدهند به ابرقدرتها و به این تُفاله هایى که مانده است از آنها- چه در ایران و چه در سایر جاها.
اسرائیل، دشمن بشریت، دشمن انسان، که هر روز غائله ایجاد مىکند و برادرهاى ما را در جنوب لبنان به آتش مىکشد، باید بداند که دیگر اربابهاى او رنگى ندارند در دنیا، و باید انزوا اختیار کنند؛ طمعها را از ایران باید قطع کنند، دستهاى آنها باید از همه ممالک اسلامى قطع شود؛ عمال آن در همه ممالک اسلامى باید کنار بروند. روز قدس روز اعلام یک چنین مطلبى است. اعلام این است به شیاطینى که ملتهاى اسلام را مى خواهند کنار بگذارند، و ابرقدرتها را به میدان بیاورند. روز قدس روزى است که قطع آمال آنها را بکند؛ و به آنها هشدار بدهد که گذشت آن زمانها.
روز قدس روز اسلام است. روز قدس روزى است که اسلام را باید احیا کرد و احیا بکنیم، و قوانین اسلام در ممالک اسلامى اجرا بشود. روز قدس روزى است که باید به همه ابرقدرتها هشدار بدهیم که اسلام دیگر تحت سیطره شما، به واسطه عمال خبیث شما، واقع نخواهد شد. روز قدس، روز حیات اسلام است. باید مسلمین بهوش بیایند،باید بفهمند قدرتى را که مسلمین دارند؛ قدرتهاى مادى، قدرتهاى معنوى. مسلمین که یک میلیارد جمعیت هستند و پشتوانه خدایى دارند و اسلام پشتوانه آنهاست و ایمان پشتوانه آنهاست از چه باید بترسند؟ ما با یک جمعیت کمى در مقابل دشمنهاى زیاد، دشمنهاى بسیار، قیام کردیم و ابرقدرتها را شکست دادیم. و کسى گمان نکند که دیگر بعضى از این قشرهاى فاسد، بعضى از این چپ روهاى امریکایى یا غیر امریکایى، بتوانند در این مملکت اظهار وجود کنند. آن روز که ما بخواهیم و ملت ما بخواهند، در ظرف چند ساعت تمام آنها به زباله دانهاى فنا خواهند ریخته شد. ملت بزرگ ما دیگر از این حرکات مذبوحانه نخواهد ترسید. و حرکات اسرائیل در جنوب لبنان و نسبت به فلسطین همین حرکات مذبوحانه است. حرکاتى است که اواخر عمرْ اشخاص فاسد مىکنند چنانچه شاه ما، شاه مخلوع ایران این حرکات را کرد، و منتهى به فنا شد .
من کراراً در خطابه هایى که ایراد کردم و در نوشته هایى که داشتم دو مطلب را رویش تأکید کردم. یک مطلب اینکه در اسلام نژاد، گروه، دستجات، زبان، این طور چیزها مطرح نیست. اسلام براى همه است و به نفع همه. و ما با شما برادر هستیم به حکم قرآن، به حکم اسلام؛ و از هم جدا نیستیم. با کردها، با ترکها، با بلوچها، همه برادر و باید با هم زندگى کنیم.
الآن یک مملکتى است که دست اجانب از آن کوتاه شده، و این جنایتکارهاى داخلى هم یا فرار کردند، یا در زوایا هستند. البته آنها به این زودى نمىتوانند، خارجىها، آنهایى که منافع ما را مىبردند، به این زودى نمىتوانند که دست بردارند و ما هم به آنها مجال نخواهیم داد ان شاء اللَّه. آن چیزى که من تأکید کردم یکى همین معنا بود که گمان نکنند برادرهاى سُنّى ما که در اسلام این معنا مطرح باشد که فرقى مابین شما و ما باشد. همان طور که چهار مذهبى که در اهل تسنُّن هست، (1) چه طور آن مذهب با آن مذهب دوتاست، لکن برادرند همه، دشمن نیستند، این هم یک مذهب خامسى است که دشمنى در کار نیست، همه برادر؛ همه مسلمان؛ همه اهل قرآن؛ همه تابع رسول اکرم. بنابراین، این معانى را اگر چنانچه کسى در آنجاها القا بکند، جزء ریشههاى فاسد رژیم سابق [است] که یک خردهشان ماندهاند، و طرفدارهاى اجانب که به نفع آنها.
مىخواهند اغتشاش ایجاد کنند. و شما برادرها باید به این معنا توجه داشته باشید که اینها یک توطئه هایى است براى اینکه نگذارند اسلام در ایران حکومت کند. اینها با اسلام مخالفاند. نه با کُرد مخالفاند و نه با فارس مخالفاند؛ آنها با اساس مخالفاند؛ با اسلام مخالفاند. و همه مسلمانها تکلیفشان این هست که جلوگیرى از آنها بکنند و اینها را سرکوب کنند.
من کراراً در خطابه هایى که ایراد کردم و در نوشته هایى که داشتم دو مطلب را رویش تأکید کردم. یک مطلب اینکه در اسلام نژاد، گروه، دستجات، زبان، این طور چیزها مطرح نیست. اسلام براى همه است و به نفع همه. و ما با شما برادر هستیم به حکم قرآن، به حکم اسلام؛ و از هم جدا نیستیم. با کردها، با ترکها، با بلوچها، همه برادر و باید با هم زندگى کنیم.
الآن یک مملکتى است که دست اجانب از آن کوتاه شده، و این جنایتکارهاى داخلى هم یا فرار کردند، یا در زوایا هستند. البته آنها به این زودى نمىتوانند، خارجىها، آنهایى که منافع ما را مىبردند، به این زودى نمىتوانند که دست بردارند و ما هم به آنها مجال نخواهیم داد ان شاء اللَّه. آن چیزى که من تأکید کردم یکى همین معنا بود که گمان نکنند برادرهاى سُنّى ما که در اسلام این معنا مطرح باشد که فرقى مابین شما و ما باشد. همان طور که چهار مذهبى که در اهل تسنُّن هست، (1) چه طور آن مذهب با آن مذهب دوتاست، لکن برادرند همه، دشمن نیستند، این هم یک مذهب خامسى است که دشمنى در کار نیست، همه برادر؛ همه مسلمان؛ همه اهل قرآن؛ همه تابع رسول اکرم. بنابراین، این معانى را اگر چنانچه کسى در آنجاها القا بکند، جزء ریشههاى فاسد رژیم سابق [است] که یک خردهشان ماندهاند، و طرفدارهاى اجانب که به نفع آنها.
مىخواهند اغتشاش ایجاد کنند. و شما برادرها باید به این معنا توجه داشته باشید که اینها یک توطئه هایى است براى اینکه نگذارند اسلام در ایران حکومت کند. اینها با اسلام مخالفاند. نه با کُرد مخالفاند و نه با فارس مخالفاند؛ آنها با اساس مخالفاند؛ با اسلام مخالفاند. و همه مسلمانها تکلیفشان این هست که جلوگیرى از آنها بکنند و اینها را سرکوب کنند.