210 زائر حسینی درعراق به خاک و خون کشیده شدند
باردیگردرهفته گذشته بیش از 210 نفر در دور جدید جنایات تروریستهای تکفیری علیه زائران حرم حضرت اباعبدالله الحسین(ع) شهید و زخمی شدند. درهمین حال 5 بمب کشف و 15 تروریست نیز دستگیرشدند.این درحالی بود که روزپنجشنبه گذشته ابتدا شبکه های تلویزیونی الجزیره و العربیه در خبری فوری از وقوع چهار انفجار انتحاری در ورودیها و اطراف کربلای معلی و شهادت دست کم 50 زائر حرم مطهر امام حسین(ع) و زخمی شدن بیش از 150 نفر دیگر در مسیر حرکت به سمت این شهر خبر دادند.پس ازآن اعلام شد که این عملیات تروریستی بر اثر انفجار چهار دستگاه اتوموبیل بمبگذاری شده در مسیر حرکت زائران حرم امام حسین(ع) در کربلای معلی بوده است.همچنین منابع خبری اعلام کردند که این اقدامات وحشیانه تروریستهای تکفیری در ورودی شهرکربلا از سمت نجف اشرف و دیگری در ورودی شهر از سمت بغداد رخ داد.پس ازآن یک منبع امنیتی اطلاع داد که انفجار نخست در منطقه الزبیلیه در ورودی شهر از سمت نجف که محل اتصال خیابان النجف به خیابان طویریج است که پس از آن دو خودروی بمبگذاری شده در ورودی کربلا از سمت
بغداد منفجر شد.این منبع افزود ،بلافاصله پس از وقوع این انفجارهای تروریستی، آمبولانسها به سمت منطقه حادثه حرکت کردند و تدابیر امنیتی نیز تشدید شد.همچنین به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اتحادیه میهنی کردستان عراق، یک منبع امنیتی در کربلای معلی از چند حمله تروریستی به کاروانهای عزاداری سالار شهیدان جهان حضرت امام حسین(ع) که به سمت کربلای معلی در حال حرکت بودند، خبر داد.به گفته این منبع، انفجار اول در جاده ارتباطی کربلا به بغداد با انفجار یک دستگاه خودروی بمبگذاری شده و انفجار دوم در جاده اصلی کربلا به نجف در منطقه الزبیلیه در 15 کیلومتری شرق رخ داد.کربلای معلی در آستانه اربعین حسینی(سه شنبه هفته جاری) شاهد امواج خروشان شیفتگان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) از سرتاسر عراق و همچنین خارج از این کشور است که صدها هزار نفر با پای پیاده خود را به این شهر مقدس می رسانند.از سوی دیگر یک منبع در پلیس بغداد در روز پنجشنبه از شهادت 3 زائر حرم حضرت امام حسین سیدالشهداء(ع) بر اثر انفجار بمب در منطقه الدوره در جنوب این شهر خبر داد. در این جنایت همچنین 7 زائر دیگر زخمی شدند که وضعیت آنها وخیم اعلام شده است.خبر دیگر اینکه دو انفجار
تروریستی در استان دیاله، سبب شهادت یک کودک و زخمی شدن سه نیروی پلیس شد.
ISI ازملاعمر مراقبت می کند
درهفته ای که گذشت روزنامه واشنگتن پست خبرداد، ملاعمر، رهبر طالبان افغانستان سکته قلبی کرد.بلافاصله آژانس اطلاعاتی پاکستان (ISI) ملاعمر را به سرعت به بیمارستانی در کراچی انتقال واورا در این بیمارستان مورد عمل جراحی قرار داد ومداوا کرد.این درحالی بود که ملا عمر پس از حمله سال 2001 آمریکا به افغانستان پنهان شده است،هفتم ژانویه حمله قلبی داشته و برای چند روز به بیمارستانی نزدیک کراچی منتقل شده است.این روزنامه این خبررا به نقل از یک شبکه اطلاعاتی خصوصی که توسط مقامهای امنیتی سابق آمریکا اداره میشود، گزارش داد.این شبکه که به عنوان یک شرکت خصوصی با نام Eclipse Group شناخته شده از سوی یک پزشک نامشخص در این بیمارستان این اطلاعات را ارایه کرده است.البته این پزشک در اطلاعات خود اعلام کرد،در حالی که من به طور شخصی در جریان مداوای ملاعمر نبودم ارزیابیهای من بر اساس آنچه دیدم و شنیدم این بود که ملاعمر خونریزی یا گرفتگی در رگهای مغزش داشته است.
این پزشک اضافه کرد که به نظر میرسید ملاعمر با عارضه مغزی نیز روبرو بوده است.براساس گزارش روزنامه واشنگتن پست ،پس از سه روز از عمل جراحی وی به مقامهای آژانس اطلاعاتی پاکستان تحویل داده شد و به وی دستور داده شد که برای چند روز به طور مطلق به استراحت بپردازد.اگر چه پاکستان به طور رسمی یک هم پیمان ائتلاف بینالمللی در مقابله با طالبان در افغانستان دارد،اما مقامهای آمریکایی مدتهاست سرویس اطلاعاتی پاکستان را به رفتارهای دوگانه متهم کرده اند.گفته میشود که سرویس اطلاعات پاکستان هم چنان یک هم پیمان نزدیک ملاعمر است.این در حالی است که پاکستان این اتهامها را رد کرده است.حسین حقانی، سفیر پاکستان در واشنگتن نیز گزارش این شرکت خصوصی امنیتی آمریکا را بیاساس توصیف کرد.وی به روزنامه واشنگتن پست گفت: حتی برخی اوقات اطلاعات بدست آمده از حرفهایها نیز اشتباه از آب درمیآید. همکاری سرویس اطلاعاتی پاکستان با ملاعمر بیپایه و اساس است.روزنامه واشنگتن پست در ادامه خاطرنشان کرد که این شرکت امنیتی خصوصی توسط رئیس سابق مرکز ضد تروریستی آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا، یک دیپلمات بازنشسته و یک متخصص عملیاتهای اطلاعاتی اداره
میشود. یک منبع دیگردر شورای کویته نیز اعلام کرد که شرایط جسمانی ملاعمر در حال بهبودی است و سخنرانیهای او واضح قابل شنیدن است.یک مقام آمریکا در کابل نیز به روزنامه واشنگتن پست گفت، در حال بررسی این اطلاعات هستیم.منابع وزارت خارجه انگلیس نیز اعلام کردند که چند مقام اطلاعاتی این کشور در حال بررسی اطلاعات ارایه شده در مورد ملاعمر هستند.اما چند روزپس ازاعلام این خبر، ذبیح الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان تاکید کرد که حال ملاعمر رهبر این گروه خوب است و خبر ابتلای وی به عارضهی قلبی و بستری شدن در بیمارستان صحت ندارد. وی گفت، ملاعمر به فعالیتهای مرتبط با جهاد در افغانستان ادامه میدهد و حرف و حدیثها درباره جراحی قلب وی در کراچی شایعه ساخت دست دشمنان است.
پروژه های قطربرای حفظ مقام بزرگترین صادرکننده ال.ان.جی درجهان
ایران وقطر درمنطقه پارس جنوبی ویا گنبد شمالی دارای میادین مشترک گازی هستند.قطرهرروزه درحال پیاده کردن پروژه های جدید برای برداشت ازاین میادین مشترک است.این پروژه های جدید به آنجا منجرشده است که هم اکنون قطربزرگترین صادرکننده گازال.ان.جی درجهان شده است.به همین دلیل درهفته های گذشته قطراز1200 تن از مقامات سیاسی و اقتصادی از 23 کشور جهان دعوت کرد تا در منطقه صنعتی "راس لفان" واقع در 80 کیلومتری شمال دوحه، محل تمرکز صنایع گازی کشور قطر، به خصوص پروژههای مایعسازی گاز طبیعی (ال.ان.جی) گرد آمدند تا موفقیت صنعت گاز این کشور برای رسیدن به رکورد تولید سالانه 77 میلیون تن الانجی را جشن بگیرند. دستاوردی که به گفته مقامات نفتی قطر، این کشور کوچک حاشیه جنوبی خلیج فارس را به بزرگترین هاب صادرات الانجی در جهان تبدیل کرده است. این موفقیت در سایه بهرهبرداری سریع این کشور از گازهای میدان گنبد شمالی میسر شده است. میدان گازی که ایرانیها آن را به نام پارس جنوبی می نامند. این درحالی است که قطر در سالهای میانی دهه 80 میلادی، یعنی 1984 نخستین قرارداد مشارکت خود را به منظور تولید سالانه 60 هزار تن الانجی با کنسرسیومی
از شرکت های نفتی آمریکایی و اروپایی به امضارساند.اما ورود جدی این امیر نشین کوچک خلیج فارس به جرگه بازیگران صنعت گاز به 1993؛ یعنی دو سال پس از راهاندازی فاز یک میدان گنبد شمالی بازمیگردد. در این سال قطر دومین قرارداد مشارکت گازی خود را با کنسرسیومی متشکل از شرکت آمریکایی موبیل و برخی شرکتهای ژاپنی، از جمله Itochu و NissoIwai به امضا رساند. پروژهای که ظرفیت تولید آن با توجه به توافق طرفین در دسامبر سال 2000 افزایش یافت. بدین ترتیب، در حالی که نخستین محموله الانجی قطر در سال 1997 وارد بازار شد، این کشور توانست در سال 2001 تولید خود را به سطح 14 میلیون تن در سال برساند. جالب آنکه در ژوئن سال 2002، وزیر دارایی وقت قطر در حالی که حتی خود به بلندپروازانه بودن اهداف کشورش اذعان داشت، در مصاحبهای با روزنامه الجزیره اعلام کرد این کشور برنامههای گستردهای در دست بررسی دارد که بتواند تا پایان سال 2010 تولید الانجی قطر را به مرز40 میلیون تن در سال برساند و بدین ترتیب این کشور را به بزرگترین صادرکننده گاز ال.ان.جی جهان مبدل کند. حال پس از گذشت کمتر از یک دهه، این کشور توانسته است با برنامهریزی منظم،
تولید الانجی خود را به تقریبا دو برابر سطحی که خود نیز حصول به آن را رویایی میدانستند، برساند.
قطر برای برنامهریزی و عملی ساختن پروژه افزایش تولید خود از 20 به 77 میلیون تن گاز مایع فقط به 5 سال زمان نیاز داشت،درحالیکه ما هنوزاندرخم یک کوچه ایم.
تاثیرحوادث تونس درکشورهای عربی
اعتراضاتی که از آغاز سال جاری میلادی در تونس شکل جدی به خود گرفت و دامنه آن به دیگر کشورهای عرب نظیر الجزایر، اردن، مصر، موریتانی و یمن کشیده شد.این درحالی است که رد پای استبداد و عدم رعایت حقوق بشر در بسیاری از حکومتهای کشورهای عربی به چشم میخورد. طی اعتراضهای اخیر دهها تن در تونس توسط رژیم سابق این کشور کشته شدند و تظاهرات در الجزیره نیز چندین کشته بر جای گذاشت.همچنین مصر شاهد موجی از نارضایتیها بود. در موریتانی هم نارضایتیهای مردمی نماد عینیتری به خود گرفته است. طبق گزارشهای منابع مختلف، عواملی نظیر فقدان دموکراسی، عدم حاکمیت قوانین، نابرابری، نبودن امکانات آموزشی و نادیده گرفتن حقوق زنان و اقلیتها، همه و همه به طور مستقیم زندگی 340 میلیون نفری را که در کشورهای اتحادیه عرب به سر میبرند، تحت تاثیر قرار داده است. فساد و خودکامگی در رژیمهای کشورهای عربی گسترش یافته است. بسیاری از این کشورها از تونس و مراکش گرفته تا مصر و اردن و عربستان همگی به حمایت آمریکا وابستهاند.اعتراضها در تونس و الجزایر نمودی عینی از موج نارضایتی عمومی نسبت به حکومتهای غیرلیبرال و اصلاح ناپذیر در کشورهای عربی محسوب
است.ناآرامیها در تونس زمانی آغاز شد که محمد البوعزیزی، فارغالتحصیل 26 سالهی بیکار در اعتراض به اقدامات پلیس خود را در مقابل یک ساختمان دولتی به آتش کشید. این اقدام جرقهای برای برگزاری تظاهرات از سوی عده کثیری از دانشجویان بیکار، کارگران مستمند، تجار، وکلا و فعالان حقوق بشر بود. تظاهراتهای پی در پی در تونس، کشته شدن بسیاری را به دنبال داشت. در حالی که نیروهای امنیتی آمار کشته شدگان را 14 تن اعلام کردند، منابع بیطرف این آمار را بیش از 50 تن ذکر کردند. وزیر کشور تونس روز سهشنبه گذشته این آمار را 78 تن اعلام کرد. به دنبال تظاهرات و اعتراضهای مردمی، زین العابدین بن علی، رئیس جمهور تونس ناگزیر شد کشورش را ترک کرده و به عربستان فرارکند.این درحالی بود که محمد الغنوشی، نخست وزیر سابق تونس ضمن تعهد به برگزاری انتخابات در آیندهای نزدیک، با تشکیل دولت موقت مسند قدرت را در اختیار گرفت.سرنگونی دولت زین العابدین بن علی دیوارهای ترس را فرو ریخت و باعث شد که مردم عرب باور خود را مبنی بر توانایی برای خواستن عدالت اجتماعی و پایان سلطه ورزی بازیابند.با این حال انتفاضه تونس جهان عرب را در دو راهی قرار داده است.
چنانچه انقلاب مردمی تونس در ایجاد تغییرات واقعی موفق عمل کند، این موضوع در را برای آزادی در جهان عرب خواهد گشود.ظاهرا تونس مثال مفرطی است، اما تمام رژیمهای عرب گونههای مختلفی از یک مدل یکسان هستند که از آزاد سازی اقتصادی الهام گرفته شده از غرب پیروی میکنند و در عین حال توجهی به حقوق بشر و آزادیهای مدنی ندارند. مدتهاست که غرب نظام حاکم تونس را تحسین کرده، سکولاریسم و سیاستهای اقتصادی لیبرال آن را مورد ستایش قرار میداد و در عین حال از عدم رعایت حقوق بشر و نبود آزادی بیان برای رسانهها، چشم پوشی میکرد.هم اکنون اعتراضات در تونس به عامل محرکی برای تظاهرات آرام در اردن تبدیل شده است و مردم ضمن اعتراض علیه تورم و اقدامات دولت برای تقلیل آزادیهای سیاسی، خواستار برکناری سمیر الرفاعی، نخست وزیر این کشور شدهاند. این اقدامات مردم به دنبال افزایش قیمت سوخت و غذا صورت میگیرد. دولت اردن به خوبی آگاه است که سرکوب اعتراضات از طریق نیروهای امنیتی دیگر حلال مشکلها نیست و رضایت مردم را به دنبال ندارد. در مصر جناح مخالف "جنبش برای تغییر" جانی دوباره گرفته و در شهرهای مختلف مردم پیامهایی مبنی بر حمایت از مردم تونس
به دولت ارسال میکنند. اعراب از تمامی نسلها همچنین به ابراز احساسات خود از طریق اینترنت میپردازند و در غالب پیامهایی، نه تنها به تونسیها تبریک میگویند بلکه خواستار اقدامی مشابه در کشورهای خود هستند. رژیمهای عرب که اکثرا جزو هم پیمانان آمریکا هستند، ارتباط خود با نسل جوان را از دست دادهاند و نظامهای متحجر، تبعیضگر، مستبد و فاسد آنها از توجه به محتوای شبکههای تلویزیونی، پیامهای اینترنتی و وب سایتها بازماندهاند. در کشورهایی که سیاست متوقف شده و تظاهرکنندگان جوان رهبر مشخص ندارند، شکلگیری دولت امری دشوار است.
نقش اسرائیل درتجزیه سودان
درهفته ای که گذشت رفراندوم برای تقسیم سودان انجام شد.تحلیل گران جهان عرب معتقدند که این ماجرا بدون تاثیردرکشورهای دیگرعربی نخواهد بود وازنظرآنان این سناریویی است که طراح آن اسرائیل است. این تحلیل گران معتقدند که اسرائیل به مجموعهای از اقدامات در آفریقا دست زده است که مسلما بدون روابطش با اتیوپی، اریتره و اوگاندا که در استراتژی این رژیم بسیار محوری شده اند، هیچ گاه نمی توانست آنها را انجام دهد. راه محاصره سودان و تجزیه آن از طریق حمایت از جنبش خلق در جنوب سودان آغازشد. این تحلیل گران می گویند،مساله سودان ، مساله جنوبیها نبود و مشکلات سودان در دارفور نیزفقط مشکلات داخلی صرف میان سودانیها نبود. در واقع نقشهای برای تقسیم سودان از سوی آمریکا و اسرائیل به دلیل اهمیت ویژه سودان در سطح جهان عرب و آفریقا وجود داشت. چرا که سودان بزرگترین کشور عربی و آفریقایی از لحاظ مساحت است. به گونهای که مساحت آن به نیم میلیون کیلومتر مربع میرسد. سودان با 10 کشور آفریقایی و عربی هم مرز است و این کشور پل پیوند این کشورها با یکدیگر است. منابع سودان و ذخایر موجود در آن حایز اهمیت است. سودان در ساحل دریای سرخ قرار دارد از این رو
از لحاظ این که راه ارتباطی میان آسیا و جهان است، اهمیت بسیاری دارد. ادامه تحت فشار قرار دادن مصر از طریق سودان که یک جایگاه راهبردی برای مصر پس از سال 1967 به شمار می آید به گونهای که به یک پایگاه آموزشی و محلی برای مخفی کردن سلاح هوایی مصری به شمار می رود، همان طور که هنگام جنگ فرسایشی نیروهایی از آن به منطقه کانال سوئز فرستاده شد. سودان محل عبور آبهای نیل به مصر است. ترس از تبدیل شدن سودان به کشوری اسلامی و محلی برای پناهگاه اسلام گرایان. اما تحلیل گران جهان عرب درادامه این پرسش را مطرح می کنند که اهداف اسرائیل از تقسیم سودان چه بوده است؟ "آوی دیختر " وزیر امنیت داخلی اسرائیل در سال 2008 سخنانی را بیان داشت که بر اهداف تلآویو در سخنان "دیوید بن گوریون " اولین نخست وزیر و موسس رژیم جعلی اسراییل تاکید داشت. آودیختر گفته بود: "ما ملتی کوچک هستیم و امکانات و منابع ما محدود است و برای حل این مشکل باید تلاش کنیم نقاط ضعف دشمنان مان از کشورهای عربی را بشناسیم بویژه در پیوندهای نژادی خود با اقلیت های طائفی. ما باید در بزرگ کردن این مشکلات و نقاط ضعف دشمنان مان سهیم باشیم تا در نهایت به معضلی حل نشدنی و کنترل
نشدنی تبدیل شوند ". او بود که به دستگاه های امنیتی دستور داد تا با رهبران اقلیتها در عراق و سودان تماس حاصل کرده و با آنها روابط برقرار کنند در همین راستا اسرائیل ایستگاه های ارتباطی در اتیوپی، اوگاندا و بسیاری از کشورهای آفریقایی ایجاد کرد. اسرائیل کمک بسیاری به جنبش خلق برای آزادی سودان جهت تقویت نیروهایش ارایه کرد و اشکال این کمک ارایه شده ، متنوع بود.این رژیم در ابتدا شروع به تشویق جنبش آنیانیا تا سال 1972 کرد تا اینکه ارتش مردمی یا آنچه که اینک موسوم به جنبش خلق به رهبری جان گارانگ است، ظهور کرد.با شروع جنگ داخلی در جنوب به رهبری جنبش آنیانیا و حمایت رژیم صهیونیستی از این جنبش کار به جایی رسید که در نهایت براساس توافقنامه صلح آدیسآبابا میان دولت و جنبش آنیانیا، جنوب سودان به منطقه خودمختار تبدیل شد. اما بارزترین این حمایتها به اشکال زیر صورت گرفته است: حمایت از نیروهای جان گارانگ از زمانی که سلاح به دست گرفتند. گارانگ متولد سال 1943 استان بور بود که بعد از توصیه سفارت آمریکا در کنیا و سپس اوگانادا و زئیر موفق به کسب بورسیه تحصیلی در آمریکا شد و فوق لیسانس خود را از دانشگاه آیوا گرفت. وی بعد از
پایان تحصیلات آموزشهای نظامی را در همین کشور گذراند و بعد از آن یک دوره نظامی هم در دانشکده امنیت داخلی رژیم صهیونیستی سپری کرد، پس از این دوره به جنوب سودان بازگشت و به جنبش "هینانیا " پیوست.جان گارانگ که پس از انعقاد قرار داد صلح با دولت سودان به معاونت ریاست جمهوری این کشور برگزیده شده و رهبری جنبش خلق برای آزادی سودان را عهده دار بود در جریان سقوط یک فروند هلی کوپتر جان خود را از دست داد.ودیگربهره برداری و عمیق کردن اختلافات قبیلهای میان جنوبیها و شمالیها بود.همچنین ارایه انواع کمک های پزشکی و غذایی به جنوبیها ،ارسال مقادیر زیادی سلاح اسرائیلی به جنوبیها و آموزش شبه نظامیان جنوب در کشورهای همسایه ،حمایت از شورشیان مسلح و فراهم کردن سلاح برای جنبش های جدایی طلب جنوب که آخرین اقدام آنها در این زمینه دادن موشکها ، ضد هواییها، زره پوشها و موشکهای زمین به هوا همچنین در اختیار گذاشتن تصاویری از پایگاههای دولتی سودان که از طریق ماهواره ها تهیه شده بود. اعزام بسیاری از کارشناسان اسرائیلی برای تدوین نقشههای جنگ برای جنوبیها .در مقابل، رهبران جنبش خلق این روابط ویژه با اسرائیل و نیز گشایش یک سفارت
در اسرائیل به محض جدایی را مخفی نمیکردند و شاید اظهارات پی در پی دو طرف تاکیدی بر میزان روابط میان آنها از مدتها پیش باشد و پس از آن سفرهای هوایی میان جوبا و ادیس آبابا و تلآویو است واین علاوه بر افزایش آموزش ارتش برای تبدیل شدن به یک ارتش منظم قادر به جنگ با دولت سودان است. وبلاخره اینکه آرزوها و رویاهای اسرائیل پس از جدایی جنوب سودان، متوقف نخواهد شد بلکه به عرصه شعله ور دیگری در سودان که همان دارفور است، منتقل می شود که سازمان های غربی و در پشت آنها اسراییل سعی میکنند اوضاع آن را بهم بریزند و شاید توسعه روابط میان جنوبیها و شورشیان دارفور بهترین دلیل این مدعا باشد. رویاهای اسرائیل در مرزهای سودان نیز متوقف نخواهد شد چرا که ضربه جدیدی به نظام مصر مبنی بر افزایش فشار بر آن وارد کرده و شاید شرایط اینک برای سخن گفتن از اقلیت قبطی مصر پس از انفجار اسکندریه فراهم باشد. و اینکه نقشه تقسیم شامل همه کشورهای عربی باشد که دارای مساحت زیاد و خطری برای امنیت اسرائیل هستند.