بحران محیط زیست به یکی ازبزرگترین چالش های زمان ما مبدل شده است.این امربیانگرآن است که ما به ضعف عمیق معنوی دراین رابطه دچارشده ایم.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی جماران،نشریه "تایمزایندیا" درمقاله ای به بررسی رابطه اسلام ومحیط زیست پرداخته است.دراین مطلب آمده است:برای حل مشکل محیط زیست نیازبه درک فلسفی درمورد محیط زیست داریم.دراین زمینه رهبران مذهبی می توانند نقش مثبتی درحفاظت ازسیاره زمین که برای ما خلق شده تا ازآن بهره ببریم،داشته باشند.
درقرآن مجید،خداوند صحبت ازاین می کند که همه چیزها را درتعادل با یکدیگرخلق کرده وهشدارمی دهد که بی توجهی به این تعادل موجب فاجعه می شود.مسلمانان می دانند که بشریت به عنوان بخشی ازسمفونی عظیم کیهانی است.اما آنچه که ما را ازبقیه متمایزمی سازد، نقش ما به عنوان خلیفه الله است.خداوند با اشاره به این نکته عنوان می سازد که بشربه عنوان بهترین خلقت به طبیعت هدیه شده است.خداوند به این بشرقدرت دانش واختیارداد.به عنوان امین،از فرزندان آدم این انتظار وجود دارد که درحفظ محیط زیست کوشا باشند وبه زمین توجه کرده وآن را همچون باغ عدن که دربهشت وعده داده شده است،بیارآیند.اما عکس این راه نیزوجود دارد که با بی توجهی می توان زمین را به جهنمی خشک وسوزان مبدل ساخت.این به معنای سرفرود آوردن دربرابرخشم،حرص ،آز،حسادت ودیگرجنبه های منفی انسانی است.
دربیش از6 هزارآیه درقرآن کریم به بیش از500 راه مقابله با پدیده های طبیعی اشاره شده است.پروردگار بارها وبارها ازما می خواهد که نسبت به علائم ونشانه ها که تمام جنبه های طبیعت ازدرختان،کوه ها ،دریاها،حیوانات،پرندگان،ستارگان،خورشید وماه تا قلب خودمان را دربرگرفته،توجه داشته باشیم.فقه اسلامی شامل مقرراتی است که مربوط به حفاظت وتخصیص واستفاده ازمنابع کمیاب آب برای حفاظت اززمین های مناطق ویژه،ایجاد مراتع،تالاب ها،ایجاد کمربندهای سبز و راهکارهایی برای حفاظت ازحیات وحش است.
پیامبرگرامی اسلام،حضرت محمد(ص) 30 کیلومترازاطراف شهرمدینه را بیشه محافظت شده اعلام کرده وقطع درختان این منطقه را ممنوع کرده بود.وی همواره توصیه می کرد که برداشتن آشغال از مسیرهای شهریک عمل ایمانی است.اوبریدن درختان سدردربیابانها را که سایبان وسایه سازحیوانات است را منع کرده بود.پیامبرازما می خواهد تا خود را با خواست پروردگار که هماهنگی با طبیعت است، وفق بدهیم.
آموزه های نبوی ما را ازاین امرمطلع می کند که پیامبران پیشین مکان های خاصی برای عبادت داشته اند،اما برای پیروانشان کل زمین مقدس ومورد احترام بوده است.درآموزه های نبوی آمده است که همه زمین برایم مسجدی برای عبادت خداست.مراسم نمازکه توسط نمازگزاران انجام می شود،حرمت گذاشتن انسانها به زمین است.نمازابتدا به صورت ایستاده آغازمی شود،سپس به سجده می رسد که فشردن پیشانی برروی زمین است،زمینی که سرچشمه حیات ازآن است.قرآن مجید متذکرمی شود که پروردگار،آدم را ازگل آفرید که این نکته بیانگربخشی از فیزیک انسانی است.
انسانها به نسبت سایرموجودات قابلیت این را دارند که جهان را تغییر دهند.ما همچنین این توانایی را داریم تا ظرفیت فیزیکی جهان را ارتقا بخشیم.چرا که اسلام معتقد است که روح تمامی انسانها ازباغ آمده ودرنهایت این ارواح یا به باغ بازمی گردند ویا به آتش.بنابراین ما می توانیم این جهان را به جایی گرمتروپرازحرص وآز مبدل سازیم که می تواند بسیارمخرب باشد ویا می توانیم آن را به جایی تبدیل کنیم که آرامش بخش وخوشایند باشد که بازتابی ازمقصود الهی است.
پیامبرگرامی اسلام گفته مشهوری دارد:"حتی اگرروزجزا فرارسید وشما نهالی دردست داشتید،نخست آن را بکارید."این سخن بیانگراین امراست که هرگزنباید امیدمان را ازدست بدهیم وراهمان که ساختن دنیایی سرشارازصلح وصفا است تا آخرین روزادامه بدهیم.