جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

آیا باید ازاسلام ترسید؟

کد خبر: ۱۵۷۹۵
آیا باید ازاسلام ترسید؟

"کیس الیسون"اولین نماینده مسلمان درکنگره آمریکا امروزمقاله ای با عنوان "آیا ازاسلام باید ترسید؟"را دراکثررسانه های غربی منتشرکرد. "میدل ایست آنلاین" نیزاین مقاله را درسایت خود قرارداد.کیس الیسون درمقاله اش نوشته است:
دردوره و زمانه ای که ما دربرابرعدم تحمل دیگران واکنش نشان می دهد،دربرابرهر طرزتفکرمحدود فرهنگی می ایستیم، چه این محدودیت نژادی باشد وچه مذهبی وچه جنسیتی.ناگهان ما شاهد هستیم که رسانه ها درگیربحثی می شوند که نه تنها مشکلی ازمشکلات ما را حل نمی کند،بلکه مارا درگیر مسائلی می سازد که واقعا مساله نیست ، و از امورعاجلی هم که باید به آنها بپردازیم منحرفمان می کند.حال اجازه بدهید که توضیح بدهم که منظورم چیست.
تصورکنید که دریک شوی تلویزیونی مقبول ویا دریک درمجله معتبر، مقاله ای می بینید که ناگهان شما را با این پرسش مواجه می کند که آیا باید ازسیاهپوستان ترسید؟اولین واکنش شما به این پرسش چه خواهد بود؟
حال به جای سیاهپوستان،مسلمانان را قراردهید.تصورکنید که دریک برنامه دراخبار کانال "ای بی سی" خانم "کریستین امانپور" بیاید واین پرسش را مطرح نماید.
بعد درمیان برنامه کلیپ هایی ازآموزش تروریست ها درکمپ های آموزشی نشان داده شود.به دنبال آن هواپیماهایی را ببینیم که به سمت برج های دوقلو می روند.بعد چهره به اصطلاح مسلمانانی را با ریش بلند نشان داده شود که مدعی هستند که درآینده نزدیک پرچم اسلام را بر فرازکاخ سفید به اهتزازدرخواهند آورد.درپی این تصاویر با کارشناسان ضد اسلامی همچون "رابرت اسپنسر" که پس ازماجرای حمله به برج های دوقلو تجارت جهانی پرچمدارمبارزه با اسلام شد ویا "آیان هیریسی" یک نویسنده پرکارعلیه اسلام ویا "فرانکلین گراهام" که مدعی است،اسلام مذهب خیرنیست،بلکه مذهب شراست،مصاحبه شود.
البته این اشخاص کسانی هستند که به کاریکاتورهایی که ازمسلمانان با ریش بلند کشیده می شود،اظهارعلاقه می کنند.ومرتب تکرارمی کنند وبه ما اینطورتلقین می کنند که اسلام می خواهد برجامعه ما تسلط پیدا کند وما را به شکل آن کاریکاتورها درآورد.وبلافاصله با زنانی مصاحبه می کنند که بورقه به سردارند که درجامعه آمریکا کمترازیک درصد هستند،وآنان ازاین مدل پوشش طرفداری می کنند ومی گویند که همه زنان باید به شکل درآیند.
حال من بازمی گردم به پرسش اول خودم که آیا ما ازسیاهپوستان می ترسیم؟آیا ما گول این تبلیغات کاذب را می خوریم؟آیا ما دراین روزگار برای این مطالب جعلی ارزشی قائل می شویم؟مطالبی که درآنها هیچ اخترامی به بشرگذاشته نمی شود.مطالبی که هیچ منطقی ندارد.اگرما به این گونه مطالب بی ارزش اهمیتی نمی دهیم،چرا باید به مطالبی که ترسیدن ازمسلمانان را تبلیغ می کند،اعتباربدهیم؟
آیا درجامعه ما هیچ مجرم وجنایتکار سیاهپوستی وجود ندارد؟ چرا با دیدن آنها ما به این نتیجه نمی رسیم که همه سیاهپوستان جنایتکارهستند؟ چرا وقتی ما می خواهیم کاریکاتوریک جنایتکاررا ترسیم کنیم اورا به شکل یک سیاهپوست نمی کشیم؟اما زمانی که می خواهیم کاریکاتور یک تروریست را ترسیم کنیم،اورا به شکل مسلمانان می کشیم؟
آیا تابه حال مشاهده کرده اید که یک خبرنگار واقعی درخیابان به طور اتفاقی ازیک آقای سیاهپوست با شخصیتی که کیف دردست دارد و به سرکار می رود، به منظورآسیب شناسی افزایش جرم وجنایت توسط سیاهپوستان توضیح بخواهد؟پس چرا هم اکنون با کمال تاسف دیده می شود که برخی به این تبلیغات ناهنجاردامن می زنند ودرجامعه راه افتاده اند واینطورتبلیغ می کنند که اعمال تروریستی کارافراط گرایان است . وآنها هم کسی نیستند جزمسلمانان ؟
آیا شما رضایت می دهید که دربررسی مساله جرم وجنایت ازتئوری های نژاد پرستانه استفاده شود؟آیا شما می پذیرید که برای بررسی این موضوع ،به بررسی ژن های سیاهپوستان بپردازند؟این درحالی است که دراین روزها تمام اخباری که تولید می شود،رنگ وبوی نژاد پرستانه دارد ونه واقعا بررسی دلسوزانه وکارشناسانه.
ما درزمانه ای که مسائل عدیده ای برای صرف وقت ونیرو وجود دارد،همه را رها کرده ایم وتمام وقت خودرا گذاشته ایم برای پرداختن به قرآن سوزی درفلوریدا ویا بحث ساختن مرکزاسلامی درنزدیکی برج های دوقلوی سابق.آیا جامعه آزاد وپرتحمل آمریکا اینقدرآغوشش کوچک شده است که نمی تواند مسلمانان را دربربگیرد؟اگرغیرازاین است،پس چرا دررسانه های عمومی مرتب علیه اسلام تبلیغ می شود؟ این چیزهایی که ما شاهد آن هستیم نه تنها هیچ کمکی به روشن شدن موضوع نمی کند، بلکه ما را که معتقد به گفت وگو وتعامل هستیم را تضیف می کند.
این درحالی است که گفت وگو باید ادامه یابد.من امیدوارم که گفت وگو میان ما که معتقد هستیم وایمان داریم،درمساجد،درکلیساها،درکنیسه ها ودیگراماکن مقدس بایدادامه پیدا کند.ما برای رشد ارزش های انسانیمان نیازبه ادامه گفت وگوی رودررو داریم.گفت وگوهایی که به دور از تبلیغات کلیشه ای باشد که هم اکنون درشوهای تلویزیونی ودرمجلات دارد انجام می شود.

انتهای پیام

دیدگاه شما