جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

عبدالباری عطوان در یادداشتی نوشت:

ارتباط آزادی حلب با بازگشت سوریه به اتحادیه عرب

بازپس گیری شهر حلب توسط ارتش سوریه و پایان وجود افراد مسلح در مناطق باقی مانده چه با توافق آمریکا و روسیه و چه با پیشروی ارتش و کنترل دوباره آن صورت گیرد، باعث تقویت قدرت «بشار اسد» رئیس جمهوری سوریه و جایگاهش در میان حامیان و هوادارانش می شود و معارضانش به ویژه عرب ها و ترک ها را مجبور می کند که موضع گیری های شان را درباره وی مورد بازنگری قرار دهند و تحریم حاکمیتش را از خاستگاه قاعده واقع گرایی سیاسی کاهش یا پایان دهند.

کد خبر: ۱۵۳۶۲۵
ارتباط آزادی حلب با بازگشت سوریه به اتحادیه عرب

اردن به طور کلی امیدواری خود را برای رسیدن کمک های مالی کشورهای حاشیه خلیج فارس که برای رویارویی با بحران اقتصادی روز افزون به آن امید داشت،از دست داد.کمک مالی کشورهای حاشیه خلیج فارس که به مدت 5سال و به ارزش یک میلیارد دلار در هر سال است با پایان سال جاری به پایان می رسد و هیچ نشانه ای برای تمدید آن وجود ندارد و چه بسا «هیأت»حاکمه اردن به دنبال جایگزین هایی در کشورهای همجوار و عادی سازی روابط با سوریه و چه بسا با ایران همان جایی که بازارها ، نفت و گردشگری دینی وجود دارد،است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «عبدالباری عطوان» نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت: اگر اخبار مرتبط با توافق روسیه و آمریکا طی دیدارهای گسترده میان کارشناسان دو کشور برزگ در ژنو که به بیرون درز کرده، درست باشد و بر خروج افراد مسلح از شرق حلب با سلاح های سبک شان به مرز ترکیه طی 48 ساعت به جز گروه «احرار الشام» یا همان جبهه النصره سابق که افراد مسلحش فقط یک راه پیش روی خود دارند و آن منطقه«ادلب است»،تاکید دارد بنابر این این توافقنامه از کشتار بزرگ افراد مسلح و شمار زیادی غیرنظامی اگر در مناطق تحت کنترل آنها بمانند، جلوگیری می کند.

«سرگئی ریابکوف» معاون وزیر خارجه روسیه رسیدن به این توافق که سه منبع در معارضان سوری در استانبول آن را به خبرگزاری «رویترز»درز دادند را تکذیب کرد و گفت که طرف آمریکایی شروطی را مطرح می کند که قابل قبول نیستند اما این شروط را مشخص نکرد اما رسیدن به «راه حل میانه» طی ساعت های آینده بعید نیست زیرا تمام پایه های این توافقنامه پیشنهادی در چارچوب تفاهم های روسیه و آمریکا که از یک سال پیش بر آن توافق شده قرار دارد از جمله جدایی میان معارضان (به اصطلاح) میانه رو از گروه های تندرویی که در فهرست گروه های تروریستی روسیه و آمریکا قرار دارند و اصرار برای رفتن تندرو ها فقط به منطقه ادلب یا به عبارتی دیگر«آتش سوزی» ادلب که قطعا پس از پایان کار پرونده حلب آغاز می شود و این عملی کردن این تفاهم هاست.

اگر توافقی درباره این راه حل به وجود آید یا آن که بمباران روسیه و پیشروی ارتش سوریه روی زمین در نبرد نظامی که همچنان ادامه دارد کار را یکسره کند این یعنی استراتژی دولت سوریه و هم پیمانان روس، ایرانی و حزب الله در قرار دادن ثقل نظامی خود پشت نبرد بازپس گیری حلب به هر قیمت ممکن، شروع به کنار زدن پرده فصل نهایی موفقیت خود کرده است. هر کسی شهر حلب را به کنترل خود در بیاورد بر نزدیک به 80 درصد از مناطق حاصلخیز مسکونی و مراکز اقتصادی اصلی کشور سیطره پیدا می کند.

شهر باستانی بیابانی تدمر که اکنون میان داعش و ارتش سوریه رد و بدل می شود هیچ ارزش اقتصادی یا سیاسی بزرگ برای دمشق ندارد و معروفترین آثار غیرباستانی آن کاخ امیر سابق قطر و زندان مشهور آن است به همین دلیل در سلسله اولویت جایگاه بالایی ندارد، اوضاع الرقه پایتخت داعش نیز به همین وضعیت است. ارتش سوریه برای بازپس گیری آن و متحمل شدن تلفات انسانی و نظامی سنگین عجله ای ندارد و اگر آمریکا که داعش را خطرناک تر می داند و از بین بردنش در صدر اولویت هایش است خودش بفرماید و این ماموریت را خودش و هم پیمانانش به عهده بگیرد و آن وقت پس از حادثه ای حدیثی است همانطور که یکی از مسئولان سوری به خبرگزاری رویترز گفت.

اخیرا در برخی از روزنامه های غربی و عربی گزارش هایی ظاهر شد که دم از احتمال آغاز جنگ چریکی در سوریه پس از بازپس گیری شهر حلب توسط ارتش سوریه زدند که هدف از این جنگ کشاندن دولت سوریه به جنگ فرسایشی خونین پرهزینه است و این احتمالی ممکن است و در آینده نزدیک بعید نیست. به باور برخی از تحلیلگران غربی کنترل شهرها و اداره آنها توسط معارضان مسلح بزرگترین اشتباه بود اما برخی تحلیلگران دیگر نیز وجود دارند که بر این باورند که کشورهای حامی معارضان به ویژه کشورهای عربی حمایت شان از آنها را متوقف یا به پایین ترین حد آن می رسانند به دلیل اینکه این جنگ چریکی به هر اندازه که انفجار و عملیات انتحاری داشته باشد نمی تواند موفق شود زیرا جنگ نخست که شش سال و با صدها هزار فرد مسلح برای براندازی نظام به راه افتاد، شکست خورد و در نهایت نیز دستگاه امنیتی سوریه که مهارت غیرعادی برای پاتک دارد با هماهنگی روسیه و دیگر هم پیمانانش دست به عملیات انتقامجویانه در این کشورها می زند.

بازپس گیری شهر حلب توسط ارتش سوریه و پایان وجود افراد مسلح در مناطق باقی مانده چه با توافق آمریکا و روسیه و چه با پیشروی ارتش و کنترل دوباره آن صورت گیرد، باعث تقویت قدرت «بشار اسد» رئیس جمهوری سوریه و جایگاهش در میان حامیان و هوادارانش می شود و معارضانش به ویژه عرب ها و ترک ها را مجبور می کند که موضع گیری های شان را درباره وی مورد بازنگری قرار دهند و تحریم حاکمیتش را از خاستگاه قاعده واقع گرایی سیاسی کاهش یا پایان دهند.

دعوت ها و درخواست های روزافزون در میان بخش عریضی از سیاستمداران در اردن که آخرین شان «محمد داوودیه»وزیر و نماینده سابق، در زمینه ضرورت دعوت رسمی از دولت سوریه برای مشارکت در نشست سران عرب که امان در ماه مارس آینده میزبان آن خواهد بود در راستای همان بازنگری هاست که در بالا ذکر شد و بعید نمی دانیم که دولت «عمیق» اردن پشت این دعوت و درخواست ها به عنوانی نوعی بالن های آزمایشی است تا بستر را برای تصمیم ناگهانی در این زمینه مهیا کند.

اردن به طور کلی امیدواری خود را برای رسیدن کمک های مالی کشورهای حاشیه خلیج فارس که برای رویارویی با بحران اقتصادی روز افزون به آن امید داشت،از دست داد.کمک مالی کشورهای حاشیه خلیج فارس که به مدت 5سال و به ارزش یک میلیارد دلار در هر سال است با پایان سال جاری به پایان می رسد و هیچ نشانه ای برای تمدید آن وجود ندارد و چه بسا «هیأت»حاکمه اردن به دنبال جایگزین هایی در کشورهای همجوار و عادی سازی روابط با سوریه و چه بسا با ایران همان جایی که بازارها ، نفت و گردشگری دینی وجود دارد،است.

حلب پایان یک مرحله و آغاز مرحله دیگری در تاریخ جدید سوریه و چه بسا همه منطقه را شکل دهد و حرف هایی زیادی درباره هویت مرحله جدید و مقتضیات آن می توانیم بگوییم اما از آن پل هم وقتی که به آن برسیم عبور می کنیم.

انتهای پیام

دیدگاه شما