جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نیویورک تایمز تحلیل کرد:

چرایی تغییر موضع تاکتیکی مصر و ترکیه در قبال سوریه/ خشم سعودی ها

برخی کشورهای منطقه از جمله مصر و ترکیه در اقدامی تاکتیکی موضع خود را در قبال دولت سوریه تغییر داده اند؛ اقدامی که مهره هایی در منطقه همچون سعودی ها را خشمگین کرده است.

کد خبر: ۱۵۲۲۴۲
چرایی تغییر موضع تاکتیکی مصر و ترکیه در قبال سوریه/ خشم سعودی ها

مصر و ترکیه هر دو نمونه هایی از مصون سازی و آزمودن تاکتیک بازآرایی روابط هستند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه نیویورک تایمز در مطلبی نوشت: مصر و ترکیه که زمانی از مخالفان «بشار اسد» رئیس جمهور سوریه بودند، اکنون مواضع خود را در این خصوص ملایم تر کرده اند. مصر - کشوری که بیشترین جمعیت سنی را در منطقه دارد - تاکتیک خود را تغییر داده و برای اولین بار علنا از دولت سوریه حمایت کرد. و ترکیه به عنوان یک قدرت منطقه ای سنی، با نزدیک تر شدن به روسیه و کاهش پشتیبانی های خود از مخالفان مسلح سوریه در حال تغییر موضع خود در میدان جنگ سوریه است.

این تغییرات در حالی رخ داده که کشورهای خاورمیانه که زمانی متحد امریکا بودند، رویکرد خود را تغییر داده و در انتظار حمایت مسکو هستند؛ در حالی که اقدام نظامی روسیه درگیری ها در سوریه را تغییر جهت داده است.

این مانور در حالی رخ می دهد که روسیه با همکاری با ایران، خود را در سراسر منطقه در درجه ای نشان داده که از زمان شوروی سابق تاکنون دیده نشده بود. پیمان قدیمی آمریکایی ها با ترکیه، مصر و عربستان سعودی دچار فرسایش شده و با انتخاب «دونالد ترامپ» ذر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که سیاست خارجی وی تا حد زیادی تعریف نشده، عدم قطعیت جدیدی هم شکل گرفته است.

مصر که با افول نفوذ خود مواجه است، به دنبال متحدان و ارتباطات جدیدی در هر جای ممکن است؛ حتی اگر مربوط به نگرانی ها در مورد نفوذ ایران باشد.

در حالی که هدف روسیه به نظر می رسد گسترش نفوذ خود و هموار کردن راه برای بازسازی وجهه بین المللی دولت اسد است، نتایج هنوز مشخص نیست.

«برایان کاتولیس» عضو ارشد مرکز پیشرفت آمریکا در شهر «واشنگتن» گفت: «در چارچوب منطقه امروزی، این مصون سازی تاکتیکی کشورها در چند جبهه به احتمال زیاد ادامه خواهد داشت و ممکن است در دولت ترامپ شتاب بیشتری به خود بگیرد.»

مصر و ترکیه هر دو نمونه هایی از مصون سازی و آزمودن تاکتیک بازآرایی روابط هستند.

ترکیه به درک بالقوه ای از بازی در حال تغییر با روسیه در شمال سوریه رسیده و پشتیبانی از تروریست های تحت محاصره در شهر «حلب» را در ازای دسترسی به حوزه نفوذ در طول مرز خود کاهش داده است اما همچنان فشارهای سیاسی و نظامی وارد می آورد. و مصر از متحدان سنتی خود در برخی موضوعات فاصله گرفته، در خصوص سوریه با عربستان دیگر هم عقیده نیست اما به لحاظ مالی هنوز وابسته به این پادشاهی است و امیدوار به ترمیم روابط با آمریکا در دوره ریاست جمهوریت ترامپ است.

کاتیلوس گفت، «مصر می خواهد نشان دهد که در مورد درگیری های سوریه و همچنین سیاست های منطقه ای موقعیت و چشم اندازی مستقل دارد و تعادل در روابط با آمریکا و روسیه را حفظ می کند و در هماهنگی کامل با کشورهای حوزه خلیج فارس و یا ایران نیست.

«مایکل وحید هانا» عضو ارشد موسسه تحقیقاتی «بنیاد قرن در شهر «نیویورک» گفت: «دکترین در حال ظهور سیسی، «کاملا ضد ستیزه جویی» است.»

این موقعیت متناسب با موضع اسد است با این حال در تضاد با موضع عربستان سعودی است که مدت طولانی حامی مالی اصلی مصر بوده و کمک هایی به ارزش ده ها میلیارد دلار به این کشور ارائه کرده است.

سیسی در عین حال به طور فزاینده ای با احتیاط در قبال ترکیه عمل می کند. او در مصاحبه ای با کاتیلوس در ماه ژوئیه گفته بود که تلاش برای کودتا علیه دولت اسلامگرای «رجب طیب اردوغان» را تولد یک دولت مذهبی در اروپا می داند.

با این حال کاتیلوس گفت، رئیس جمهور مصر با وجود تطابق با اسد و مخالفت به ترکیه در مورد سوریه، همچنان حاضر به نزدیک شدن کامل با ایران نیست.

اما در حال حاضر سیسی به نظر می رسد نگرانی ها در مورد ایران را در اولویت خود ندارد و بیشتر بر جنبش های اسلام گرای اهل سنت - که آنها را یک تهدید بزرگ تر می بیند - متمرکز شده است. این در حالی است که پشتیبانی از سوریه، به مصر ضعیف کمک می کند تا به روزهای اوج خود به عنوان رهبر ناسیونالیسم عربی در دهه 1960 بازگردد.

«کمال علم» یک استاد مدعو در موسسه سلطنتی خدمات متحده در شهر «لندن» گفت: تاکید سیسی بر حاکمیت دولت، و حمایت از کشورهای عربی علیه تروریست ها نیز یک مزیت بزرگ برای دولت سوریه است.

سه سال پیش، ترکیه و مصر از حامیان اصلی مخالفان مسلح در سوریه بودند و با عربستان سعودی در آنچه که وی جدال ژئوپلیتیکی علیه ایران می دانست، متحد شده بودند.

امروز هر دو کشور به نوعی از عربستان سعودی دور شده و به روسیه نزدیک شده اند؛ گرچه هنوز مستقیما نسبت به ایران موضعی نگرفته اند. همچنین اردن به عنوان یکی دیگر از متحدان آمریکا و کشور سنی که حمایتش از تروریست ها نسبتا کمرنگ شده است.

هر سه این کشورها به دنبال فاصله گرفتن از تحولات سوریه هستند - از مسئله پناهندگان و مهاجران، گرفته تا مسئله حمایت از تروریست هایی مانند داعش و زیر مجموعه های القاعده.

سیسی در سال 2013 قدرت را به دست گرفت. اما او و زیر خارجه اش به دلیل ترس سعودی ها، از اسد صراحتا حمایت نکردند. اما آنها بی سر و صدا پذیرای مقامات سوری بودند، و خود را به عنوان یک شریک عرب در مورد سوریه برای مسکو مطرح کردند.

سپس به دنبال امتناع مصر برای کمک به عربستان در جنگ یمن، روابط این کشور با سعودی ها به سردی گرایید. سعودی ها انتقال نفت با تخفیف به این کشور را قطع کردند.

حمایت مصر از جبهه طرفدار اسد عمومی تر شد. در ماه اکتبر ایران برای اضافه کردن مصر به مذاکرات بین المللی در مورد سوریه فشار آورد و مصر با روسیه برای رای دادن به قطعنامه سازمان ملل متحد در مورد سوریه همکلام شد. قاهره نیز اخیرا میزبان «علی مملوک» رئیس دفتر امنیت ملی سوریه بود. این سفر نخستین سفر وی به مصر نبود ولی نخستین باری بود که علنا اعلام شد.

سپس در ماه گذشته سیسی علنا از اسد حمایت کرد و در پاسخ به این پرسش که آیا مصر به ارسال نیروهای حافظ صلح به سوریه تمایل دارد یا خیر، گفت بهترین راه، حمایت از «ارتش ملی» است. هنگامی که وی تحت فشار قرار گرفت که بگوید آیا منظورش نیروهای وفادار به اسد است، وی مختصر و مفید گفت: «بله».

به زودی خبرهایی در مورد ارسال خلبانان مصری برای کمک به ارتش سوریه ارسال شد؛ خبری که گرچه مقامات مصری به شدت آن را تکذیب کردند اما تحلیلگران آن را بعید نمی دانند.

مصر در موقعیتی نیست که ماجراجویی های نظامی خارجی انجام دهد، بنابراین اهمیت این گام های جدید بسیار کم است. هانا که تحولات مصر و منطقه را در بنیاد قرن مورد مطالعه قرار می دهد، گفت: «اما همین گام ها هم عربستان را بسیار خشمگین کرده است.»

در خصوص قضیه بمباران این هفته در شهر «حلب »که رسانه های مخالف دمشق سر و صدای زیادی در خصوص آن به راه انداختند، مصر سکوت اختیار کرد و تنها گفت که این موضوع تصمیم این کشور را برای عدم حمایت از هیچ طرفی در سوریه توجیه می کند. این بیانیه روش مودبانه ای برای ممانعت مصر از عذرخواهی در مورد طی نکردن مسیر سعودی ها بود.

ترکیه هم هممینطور بود و در مورد حلب به شکل غیر منتظره آرام بود؛ تا جایی که بسیاری از ناظران تایید کردند که به نظر می رسد اساسا با روسیه به توافق رسیده باشد.

«رجب طیب اردوغان» رئیس جمهور ترکیه حتی پس از آنکه در اظهار نظری گفته بود کشورش هنوز تلاش برای سرنگونی اسد دارد؛ به خواسته مسکو تغییر موضع داد و تاکید کرد که هدف ترکیه در سوریه تنها مبارزه با تروریسم بود.

اما پارامترهای توافق ترکیه و روسیه هنوز روشن نیست و احتمالا حتی بین طرفین تعریف نشده باقی می ماند و وضعیت را بی ثبات می کند.

ترکیه با مخالفان مسلح ضد اسد و برای راه اندازی آنچه آن را یک منطقه امن در امتداد مرز می نامید، وارد سوریه شد. اما هر چه آنها به سمت جنوب و شرق حرکت می کنند، احتمال درگیری آنها با نیروهای دولتی تحت حمایت روسیه و یا نیروهای کرد تحت حمایت آمریکا افزایش می یابد.این یک خط گسل خطرناک است.

انتهای پیام

دیدگاه شما