تلویزیون ملی کوبا در خبری فوری از درگذشت فیدل کاسترو رهبر انقلابی کوبا در سن 90 سالگی خبر داد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، راول کاسترو برادر و رئیس جمهور کوبا خبر درگذشت فیدل را تائید کرد.
عکس: حضور فیدل کاسترو رهبر کوبا در نگارستان امام خمینی(س)- تهران- جماران
فیدل کاسترو در تاریخ 13 اوت 1926 در روستای «بیران» در خانواده یک کشاورز مرفه متولد شد. او بعد از گذراندن دوره ابتدایی در روستا، به مدرسه ای خصوصی واقع در شهر «سانتیاگو د کوبا» و سپس «هاوانا» رفت و پس از آن از دانشکده حقوق دانشگاه هاوانا فارغ التحصیل شد. کاسترو زمانی که دانشجو بود به یک گروه دانشجویی پیوست که علیه فساد سیاسی مبارزه می کردند.
او در سال 1947 میلادی عضو حزب مردم کوبا شد که به حزب ارتدوکس هم شهرت داشت. وی سپس رهبر جناح چپ حزب شد و همان سال داوطلب عضویت در یک گروه مسلح برای مبارزه علیه نظام «رافائل تروخیو» در جمهوری دومینیکن شد. این گروه نتوانست از کوبا خارج شود.
بارها فیدل کاسترو در طرح ریزی و اجرای این گونه نقشه های ضد امپریالیستی نقش داشت.
او در 1959 میلادی توانست، نظام «فالگنسیو باتیستا» را شکست دهد و حکومت کوبا را دست گیرد.
فیدل کاسترو علاوه بر رهبری انقلاب کوبا، طی سال های 1959 تا 1976 به عنوان نخست وزیر و سپس، طی سال های 1976 تا 2008 به عنوان رئیس جمهور کوبا مشغول فعالیت بود.
کاسترو یکی از نمادهای انقلاب کمونیستی در آمریکای لاتین به شمار میرود. حزب کمونیست کوبا که تنها حزب سیاسی در نظام تک حزبی کوبا است از سال 1965 تا سال 2011 تحت رهبری وی اداره می شد.
در دوران زمامداری وی در کوبا صنایع و تجارت ملی سازی شد و اصلاحات سوسیالیستی دولت در سراسر جامعه به اجرا درآمد. به همین دلیل کوبایی ها از وی به عنوان فردی یاد می کنند که این کشور را به مردمش بازگرداند.
کاسترو همچنین دو دوره دبیر کل جنبش عدم تعهد بود.
وی جوایز مختلف بین المللی به دست آورده و حامیانش او را قهرمان سوسیالیسم، ضد امپریالیسم و بشردوستی و کسی که توانسته استقلال کوبا را در برابر امپریالیسم آمریکا حفظ کند، می دانند.
طی سال های 2008 تا 2016 - دوره بازنشستگی - وضعیت سلامت وی رو به وخامت گذاشت. با این حال او ارتباط خود را با مردم کوبا قطع نکرد و از طریق ستونی در روزنامه ملی این کشور، حساب توئیتر خود و سخنرانی های مناسبتی با مردم در ارتباط بود.
بارها او پس از غیبت های طولانی، در رسانه ها حاضر می شد و شایعات در خصوص وخامت حالش را تکذیب می کرد.
وی در 19 آوریل سال 2011 از رهبری حزب کمونیست استعفا داد و برادرش «رائول» جایگزین او شد.
از آن پس او هنوز هم به عنوان یک شخصیت برجسته سیاسی مطرح می شد تا جایی که پاپ در مارس 2012 در سفر سه روزه خود به کوبا، با او دیدار کرد.
در دسامبر 2014 به دلیل راه حل های صلح آمیز وی در جنگ کوبا با آمریکا و تلاش های وی پس از بازنشستگی برای جلوگیری از جنگ هسته ای، جایزه صلح کنفسیوس به وی اهدا شد. در ژانویه 2015 او در خصوص تلاش ها برای عادی سازی روابط بین آمریکا - کوبا، با وجود مثبت خواندن این تلاش ها، آمریکا را غیرقابل اعتماد خواند. او در سفر «باراک اوباما» رئیس جمهور آمریکا به کوبا در مارس 2016 با وی دیدار نکرد؛ گرچه طی نامه ای گفت که کوبا نیازی به این گونه پیشکش ها از سوی آمریکا ندارد. او در آوریل بیشترین حضور را پس از سال ها در میان مردم داشت و در نشست حزب کمونیست سخنرانی کرد. او با تاکید بر اینکه به زودی 90 ساله خواهد شد، در این سخنرانی گفت که مدت زیادی در میان کوبایی ها نخواهد ماند.
کاسترو در سپتامبر 2016 در خانه خود در هاوانا با «حسن روحانی» رئیس جمهوری ایران و اواخر همان ماه با «شینزو آبه» نخست وزیر ژاپن دیدار و گفت گو داشت.
تلویزیون ملی کوبا پس از نیمه های شب 26 نوامبر 2016 خبر مرگ این رهبر انقلابی را در سن 90 سالگی پخش و در این کشور عزای عمومی اعلام کرد.
«دایان مونتالوو» پرستار 22 ساله کوبایی گفت: «این خبر بسیار تاسف بار است. ما با او بزرگ شدیم. اخبار در خصوص مرگ کاسترو، این کشور را در اندوه شدیدی فرو برد.»