جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نویسنده معروف عرب نوشت:

چرا اردوغان خودش را نقض کرد؟

اگر جنگ سوریه و تنش در روابطش با روسیه در رأس این دلایل است که منجر به این انقلاب در مواضعش و نزدیکی اش به دولت اشغالگر شده است،باید بگوییم که این خودش است که مسئول بزرگ در این زمینه است زیرا وی پذیرفت که در دام این جنگ که غرب به شکل دقیق و محکم برایش پهن کرد، بیفتد.

کد خبر: ۱۵۱۰۹۲
چرا اردوغان خودش را نقض کرد؟

نمی دانیم که چرا اردوغان از متضاد به متضاد منتقل شد و بر برقراری روابط استراتژیک با دشمنی اصرار دارد که اراضی فلسطین را اشغال کرده و در تشدید محاصره نوار غزه ادامه می دهد و دست به اعدام های میدانی جوانان فلسطینی به دلیل مقاومت مشروع می زند که حق شان است و از اذان در مساجد قدس اشغالی و در رأس آنها مسجد الاقصی جلوگیری می کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «عبدالباری عطوان» نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم با انتقاد شدید از تغییر موضع اردوغان رئیس جمهوری ترکیه به ویژه در مساله عادی سازی روابط با رژیم اسرائیل، نوشت: پس از تحریم 13 ساله، «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهوری ترکیه تصمیم گرفت که مصاحبه ای 45 دقیقه ای با شبکه دوم تلویزیون اسرائیل بدهد و این مصاحبه چند روز پس از آن صورت گرفت که اردوغان دستور تعیین« کمال اوکم» به عنوان سفیر آنکارا در تل آویو را داد و پس از دیدار«بیران البیرق»(داماد اردوغان) وزیر انرژی ترکیه با «یوفال شتاینتکس» همتای اسرائیلی اش برای امصای قرار داد ساخت خط لوله گاز اسرائیل به بندر«جیهان« ترکیه صورت گرفت.

آن چه از این مقدمه به دنبال بیانش هستیم این است که عملیات عادی سازی روابط میان ترکیه و دولت اشغالگر اسرائیل و تبدیل روابط میان آنها به روابط استراتژیک است که با سرعت و شدت در حال انجام است، آن هم پس از آن که در پی کشتار در کشتی مرمره ترکیه توسط نیروهای ویژه اسرائیل در سال 2010 که در مسیر شکستن محاصره نوار غزه بود، به زیر صفر رسید.

این نکته قابل توجه است که عادی سازی روابط ترکیه با دولت اشغالگر همزمان با تایید پیش نویس لایحه توسط «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر این رژیم صورت می گیرد که کنیست (پارلمان رژیم صهیونیستی )برای جلوگیری از اذان در مناره های مساجد قدس اشغالی صورت می گیرد.

رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ذهن و قلب صدها میلیون مسلمان را از آن خود کرد، زمانی که در یکی از نشست های اقتصادی جهانی دافوس در اعتراض به سخنرانی طولانی «شیمون پرز» رئیس رژیم اسرائیل که در آن کشتار و جنایت های نیروهای این رژیم در نوار غزه در آن زمان را توجیه و جنبش«حماس» را متهم به بر عهده گرفتن مسئولیت این کشتارها کرد، محل سخنرانی را ترک کرد.اردوغان به پرز با عصبانیت جواب داد که «آیا کودکانی که در ساحل کشته شدند را به یاد می آوردی، آیا به یاد می آوری چند نفر در غزه کشتید».اردوغان به برخی از حضار که برای پرز دست زدند نیز به شدت انتقاد کرد و گفت:«ننگ بر شما که به تجاوز آشکاری دست می زنید که باعث کشته شدن هزاران کودک و زن به دست ارتش اسرائیل در نوار غزه شد.»سپس کاغذهایش را جمع کرد و سکو را ترک کرد و تاکید کرد که دیگر در کنفرانس دافوس شرکت نمی کند.

از «عمرو موسی» دبیر کل اتحادیه عرب در آن زمان به دلیل آن که سکو را ترک نکرد و پس از سلسله دروغ های پرز در کنارش ماند بدمان آمد و برای اردوغان دست زدیم زیرا از خون و جان بیگناهانی جانبداری کرد که موشک های هواپیماهای نظامی اسرائیلی بدن های شان را تکه تکه کرد این در حالی است که هیچ رهبر عربی به آنها کمک نکرد یا از آنها دفاع نکرد.

اردوغان در چشمان مان تبدیل به قهرمان شد و بدون اجازه وارد قلب ها و ذهن های ما شد و عکس هایش را در خودروهای مان آویزان کردیم و در صدر اتاق های خانه های مان و صفحه های موبایل های مان قرار گرفت. و این قهرمان سازی مان زمانی به اوج خود رسید که بار دیگر کار خوبش را تکرار کرد و کاروان کشتی های مرمره را برای شکستن محاصره دو میلیون عرب و مسلمان در غزه و گرسنه نگه داشتن شان توسط اسرائیل را فرستاد.

افتخار ما به اردوغات با انتقال ترکیه اسلامی از دولت تقریبا ورشکسته غرق در قرضها به قدرت اقتصادی شماره 17 در سطح همه جهان از طریق میزان رشدی که به 7 درصد در سال عمیق شد و نیز نظام حاکمیتی را تحکیم کرد که اسلام و دموکراسی را وری بستر سفت و سختی از آزادی ها، عدالت اجتماعی و بخش قضایی مستقل می آمیزد.

ما بر این باور نیستیم که در عشق و علاقه مان به این مرد عجله کردیم و ما بر این باور نیستیم که فریب خوردیم و دلیل مان موفقیت ها و دستاوردهای واقعی است و نیز به جز ما دیگران هم در این عشق و علاقه شریک بودند و در رأس اینها رهبران عرب هستند که انتظار می رود در حکم دادن درباره مسائل از همه آگاه تر و تواناتر باشند زیرا آنها دستگاه های اطلاعاتی و بانک های ذهنی تحلیلگر دارند و انسان ها و موضع گیری های شان را می توانند ارزیابی کنند، رهبرانی به مانند «بشار اسد» رئیس جمهوری سوریه و سرهنگ لیبی«معمر قذافی» و «عبدالعزیز بوتفلیقه» رئیس جمهوری الجزایر و فهرست در این زمینه طولانی است.

نمی دانیم که چرا اردوغان از متضاد به متضاد منتقل شد و بر برقراری روابط استراتژیک با دشمنی اصرار دارد که اراضی فلسطین را اشغال کرده و در تشدید محاصره نوار غزه ادامه می دهد و دست به اعدام های میدانی جوانان فلسطینی به دلیل مقاومت مشروع می زند که حق شان است و از اذان در مساجد قدس اشغالی و در رأس آنها مسجد الاقصی جلوگیری می کند.

اگر جنگ سوریه و تنش در روابطش با روسیه در رأس این دلایل است که منجر به این انقلاب در مواضعش و نزدیکی اش به دولت اشغالگر شده است،باید بگوییم که این خودش است که مسئول بزرگ در این زمینه است زیرا وی پذیرفت که در دام این جنگ که غرب به شکل دقیق و محکم برایش پهن کرد، بیفتد آن هم پس از آن پایش را از گلیمش درازتر کرد و بلندپروازی های اش برای احیای امپراتوری عثمانی را آشکار کرد، همچنین دستور سرنگونی هواپیماهای روسی را در نزدیکی مرزهای سوریه داد، باقی داستان را هم همه می دانند و نیازی به تکرار دوباره آن نیست.

چه بسا برخی این مساله را مطرح می کنند که برخی کشورهای عربی روابط شان را با اسرائیل عادی سازی می کنند و رهبران شان با همتاهای اسرائیلی دیدار می کنند و با این رژیم سفیر مبادله می کنند و قراردادهایی برای خرید گاز ای اسرائیلی امضا می کنند و با این رژیم هماهنگی امنیتی انجام می دهند،اینها همه درست لیکن همه این رهبران یک درصد از عشق و علاقه اکثریت قاطع عرب ها و مسلمانان نسبت به اردوغان را به دست نیاوردند و قدرت ترکیه و میراث تمدنی عمیق آن و استمرار امپراتوری اسلامی عثمانی اش به مدت بیش از 500 سال را ندارند.

در پایان به این بسنده می کنیم که ابراز درد و تاسف و ناامیدی از رهبری می کنیم که امید زیادی به او داشتیم که از دیگر رهبران متفاوت تر باشد و مخالف با دولت اشغالگر باشد و با این دولت اشغالکر و سلطه گری اش مقابله کند هر چند در حد پایین اش اما این رویاهای ما چندان به درازا نشکید و بدتر از آن تبدیل به کابوسی شد که امیدواریم کوتاه باشد و به همین مقدار بسنده می کنیم.

انتهای پیام

دیدگاه شما