به گفته برخی از تحلیلگران، ایرانیان در حال حاضر بیشترین سود را از توافق هسته ای دریافت کرده اند؛ این در حالی است که آمریکا در مقابل نفعی برای خود از این توافق نمی بیند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، مجله «فورچون» در گزارشی نوشت: بسیاری از دستور کارهای سیاست خارجی «دونالد ترامپ» رئیس جمهور منتخب هنوز هم در حال شکل گرفتن است. این قضیه در زمان طرح موضوع توافق هسته ای ایران که از آن به عنوان طرح جامع اقدام مشترک (برجام) یاد می شود، برجسته تر می شود. بر اساس این توافق، فعالیت های هسته ای تهران به مدت 15 سال در ازای لغو تحریم های این کشور محدود خواهد شد. این در حالی است که ترامپ در طول مبارزات انتخاباتی خود وعده داده بود که توافق هسته ای ایران را یا لغو خواهد کرد یا در مورد آن دوباره مذاکره خواهد کرد.
بعید است ترامپ تحت تاثیر نامه ای قرار بگیرد که به تازگی توسط 76 طرفدار برجام امضا شده است. ترامپ به دنبال اصلاح برخی موارد متن برجام است. اما باید این اصلاحات را به گونه ای انجام دهد که نه سیخ بسوزد و نه کباب.
فردی را که در نهایت او برای تیم سیاست خارجی خود انتخاب کند، بهترین سرنخ ها را برای اینکه رویکرد او در قبال برجام چه خواهد بود، تعیین خواهد کرد. انتخاب «مایکل فلین» بازنشسته برای مشاور امنیت ملی و «مایکل پامپئو» برای مدیریت سازمان سیا نشان می دهد که او تمایل دارد برجام را تغییر دهد؛ اما به چه شکل؟ بسیاری از مسائل ساختاری در برجام - و مسائل ژئوپلیتیکی که پس از آن به وجود آمده - به احتمال زیاد ترامپ را بر آن خواهد داشت تا در مفاد آن بازنگری کند.
اولا ایرانیان در حال حاضر بیشترین سود را از توافق هسته ای دریافت کرده اند. این در حالی است که آمریکا در مقابل نفعی برای خود از این توافق نمی بیند. اگر ترامپ به راستی به دنبال توافق جدیدی باشد، باید مطمئن شود که اروپایی ها، روس ها و چینی ها با اعمال آن موافق هستند یا خیر. در غیر این صورت آمریکا از این کار متضرر خواهد شد.
دوما ترامپ باید در جریان باشد که هر رویارویی بزرگ با ایران بر سر برجام باید در زمینه سیاست هایش نسبت به روسیه و بالعکس در نظر گرفته شود. با این حال مسکو از توافق هسته ای به عنوان ابزاری برای افزایش نقش ایران در خاورمیانه از جمله ائتلاف نظامی با ایران در سوریه و دیگر مکان ها استفاده کرده است. این شرایط به احتمال زیاد درجه اجبار دیپلماتیک و یا حتی قدرت نظامی امریکا را که این کشور می تواند در هر مذاکره ای از آن دوباره استفاده کند، محدود خواهد کرد؛ مگر اینکه روسیه در بازی کاخ سفید شرکت کند.
سوما بررسی اولیه دولت از برجام یک فرصت عالی برای ارزیابی مجدد ارزیابی های اطلاعاتی آمریکا در مورد برنامه هسته ای ایران در اختیار ترامپ قرار خواهد داد. گزارش اخیر آژانس بین المللی انرژی اتمی از پایبندی ایران به این توافق خبر می دهد.
چهارما ترامپ باید تلاش کند به فشارهای اقتصادی متوسل شود در حالی که خود برجام را دست نخورده نگاه دارد. اما ایران قطعا به این کار اعتراض خواهد کرد و آن را خلاف مفاد برجام خواهد دانست.
اکنون سوال این است که اگر این مسیر جواب ندهد، ترامپ چه خواهد کرد؟ آیا او از توافق خارج خواهد شد؟
پوتین، «شی جینپینگ» رئیس جمهور چین و «آنگلا مرکل» صدراعظم آلمان قطعا از توافق با ایران نفع برده اند و شرکت های آنها قرارداد های سودآوری با این کشور بسته اند.
اما آمریکا بر خلاف رقبای اقتصادی خود در اروپا و آسیا هیچ نفع مالی از این توافق نبرده است. ترامپ به عنوان رئیس جمهوری که به دنبال اشتغالزایی در آمریکا است، ممکن است ایجاد فرصت برای شرکت ها آمریکایی برای فروش کالا در بازار ایران را توافقی برد - برد بداند بنابراین مفاد برجام را به شکلی تغییر دهد که تجارت شرکت ها آمریکایی با ایران امکان پذیر شود.