تاکتیک های بی محتوای ترامپ در مبارزات پیش رو، به الگویی برای احزاب پوپولیستی اروپا تبدیل خواهد شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، خبرگزاری رویترز گزارش داد در ماه مه، هنگامی که پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات آمریکا بسیار بعید به نظر می رسید، یک مقام ارشد اروپایی قبل از اجلاس گروه هفت در شهر «توکیو» در ژاپن در مورد این «سناریوی وحشتناک» هشدار داد.
تصور کنید که در نشست بعدی این گروه چه کسانی حضور خواهند داشت: دونالد ترامپ، «مارین لوپن» رهبر جبهه ملی فرانسه، «بوریس جانسون» وزیر خارجه انگلیس و «بپه گریلو» رئیس حزب «جنبش پنج ستاره» ایتالیا.
یک ماه پیش، انگلیس با رای دادن به خروج از اتحادیه اروپا جهان را شوکه کرد. کامرون به عنوان نخست وزیر از کار کناره گیری کرد و جانسون - شهردار سابق شهر «لندن» که به حمایت از برگزیت کمک کرده بود - وزیر خارجه شد.
در حال حاضر، با پیروزی ترامپ بر رقیب دموکرات خود هیلاری کلینتون، سونامی پوپولیستی عجیبی که چند ماه پیش دور از ذهن به نظر می رسید، اکنون در حال تبدیل شدن به واقعیت است و پیامدهای آن چشم انداز سیاسی اروپا را به طور بالقوه ای تهدید می کند.
در سال 2017، رای دهندگان در هلند، فرانسه و آلمان - و احتمالا در ایتالیا و انگلیس - پس از پیروزی ترامپ و برگزیت و بر اساس سیاست های سمی که این مبارزات را هدایت می کند، در انتخابات ها رای خواهند داد.
در احزاب پوپولیستی قاره اروپا که پیروزی ترامپ را در روز چهارشنبه به عنوان ضربه ای به جریان اصلی سیاسی شان مورد ستایش قرار دادند، چنین درس هایی گم نخواهند شد.
«ژان ماری لوپن» پدر «مارین لوپن» رهبر جبهه ملی فرانسه در پیام توییتری نوشت: «آمریکای امروز، فرانسه فردا است.»
«دانیلا شوارتزر» مدیر تحقیقات در شورای روابط خارجی آلمان گفت که تاکتیک های بی محتوای ترامپ در مبارزات پیش رو، به الگویی برای احزاب پوپولیستی اروپا تبدیل خواهد شد.
شوارتزر گفت: «تابوهای در هم شکسته، درگیری های سیاسی، آزار و اذیت هایی که از ترامپ دیده ایم، همگی می تواند محدوده قابل تاملی در فرهنگ سیاسی ما را گسترش دهد.»
اوایل ماه آینده، اتریشی ها در انتخابات ریاست جمهوری شرکت خواهند کرد که ممکن است باعث شود «نوربرت هوفر» از حزب آزادی به عنوان اولین مقام دولتی راست افراطی در غرب اروپا از جنگ جهانی دوم تاکنون رای بیاورد.
در همان روز، یک همه پرسی اصلاح قانون اساسی که در آن «ماتئو رنتزی» نخست وزیر ایتالیا آینده خود را بنا کرده است، برگزار خواهد شد که می تواند در نظم سیاسی در ایتالیا اختلال ایجاد کند و جناح چپ جنبش پوپولیستی 5 ستاره گریلو را به زمام قدرت نزدیک تر کند.
ملی گرایان جناح راست در حال حاضر کنترل دولت در لهستان و مجارستان را در اختیار دارند. در غرب اروپا، احتمال به قدرت رسیدن شخصیتی مانند ترامپ در حال حاضر بعید به نظر می رسد.
در دموکراسی های پارلمانی که در بسیاری از کشورهای اروپایی وجود دارد، احزاب سنتی با هم متحد شده اند تا ائتلاف هایی را تشکیل دهند که از پوپولیست ها به دور باشد.
«تینا فوردهام» تحلیلگر سیاسی جهانی ارشد در موسسه «سیتی» با استناد به حزب استقلال ضد اتحادیه اروپا در انگلیس است که تنها یک کرسی در مجلس محلی «وست مینستر» دارد، گفت: اما درسی که از همه پرسی برگزیت گرفته شد این است که احزاب لازم نیست که در دولت باشند تا بتوانند مباحث سیاسی را شکل دهند.
فوردهام گفت: «حزب استقلال در انتخابات گذشته ضعیف عمل کرد، اما تاثیر زیادی بر پویایی سیاسی در انگلیس بر جا گذاشت. ترکیبی از مبارزات برگزیت و ترامپ کاملا مسیر اجرای مبارزات را تغییر داده است.»
با عدم پشتیبانی از احزاب سنتی و ظهور جنبش های سیاسی جدید، چالش تشکیل ائتلاف ها و حفظ آنها را به طور فزاینده ای سست شده است.
در اسپانیا، «ماریانو راخوی» هفته گذشته به قدرت بازگردانده شد؛ اما این کار را تنها پس از دو انتخابات بی نتیجه انجام داد که در آن رای دهندگان، از محافظه کاران و رقیب سنتی چپ گرای آنها - سوسیالیست ها - به سمت دو حزب جدید فرار کردند.
پس از 10 ماه بلاتکلیفی سیاسی، راخوی خود در راس یک دولت اقلیت یافت که انتظار می رود به مبارزه برای تصویب قوانین، اجرای اصلاحات و پر کردن شکاف ها در امور مالی عمومی اسپانیا بپردازد.
ویروس شکنندگی سیاسی می تواند سال آینده از اسپانیا به هلند انتقال یابد.
در فرانسه، که دارای یک سیستم ریاست جمهوری است، شانس پیروزی مارین لوپن بسیار ضعیف است.
شانس «آلن ژوپه» 71 ساله سیاستمدار با تجربه زیاد در دولت فرانسه، برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری در بهار آینده بیشتر است.
اما در نشانه هایی از قدرت لوپن، نظرسنجی ها نشان می دهد که او در دور اول انتخابات بیش از هر سیاستمدار دیگری پشتیبان جذب خواهد کرد. آن گونه که نظر سنجی ها نشان می دهد حتی اگر او در دور دوم شکست بخورد، عملکرد او به احتمال زیاد به عنوان یک نقطه عطف برای جناح راست افراطی قاره اروپا دیده می شود.
این مسئله می تواند یک سکوی قدرتمند در اختیار او قرار دهد تا با اصلاحاتی که ژوپه و رقبای محافظه کار وی برای ریاست جمهوری وعده آن را داده اند، مقابله کند.
در آلمان، که قرار است رای دهندگان پاییز پای صندوق های رای بروند، احزاب راست افراطی - به دلیل تاریخ سیاه نازی ها - در دوران پس از جنگ برای به دست آوردن جای پایی تلاش کرده اند، اما این موضوع هم در حال تغییر است.
حزب جایگزین برای آلمان (AFD)، به یک نیرو در سطح ملی تبدیل شده که حزب محافظه کار «آنگلا مرکل» صدراعظم این کشور را نگران کرده است.
مرکل می تواند اوایل ماه آینده اعلام کند که قصد دارد برای چهارمین دوره صدراعظم این کشور شود و اگر او چنین کاری کند، نظرسنجی فعلی نشان می دهد که او برنده خواهد شد.
اما مرکل به عنوان یکی از چهره های در حال کاهش محبوبیت در کشوری که شاید بیشتر از هر زمان دیگری در دوران پس از جنگ دچار شکاف شده است، این کار را خواهد کرد. حتی حزب خواهر محافظه کار آنگلا مرکل، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن، از تایید او خودداری کرده است.
تنها گزینه وی برای حفظ قدرت ممکن است همکاری با رقیب سنتی خود - سوسیال دموکرات ها - است که زمانی یک ائتلاف نفرت انگیز محسوب می شد اما در حال حاضر به هنجار تبدیل شده است.
او با یک مخالف جسور - جایگزین برای آلمان - روبرو خواهد شد که انتظار می رود برای اولین بار به مجلس فدرال وارد شود.
شوارتزر گفت: «ثبات بزرگ در نظام سیاسی آلمان در دوران پس از جنگ در دو احزاب میانه رو بزرگ شکل گرفته بود. اما اگر روند فعلی ادامه یابد، حتی ائتلاف های بزرگ ممکن است دیگر از حمایت کافی برای ادامه حکومت برخوردار نباشند.»