به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود به جدیدترین تحولات ترکیه پرداخت و نوشت:چه بسا برای ما آسان باشد که این روزها دشمنان ترکیه را بشناسیم اما برای شناختن دوستان این کشور وضعیت هرگز بدین گونه نیست زیرا دوستانش به سرعت در حال کاهش هستند و رویکرد موضع گیری های خود را نیز تغییر می دهند، سیاست ها و موضع گیری های رسمی ترکیه به شکل سریعی در پنج سال گذشته تغییر کرده است.
روز گذشته -سه شنبه- «مولود چاووش اوغلو» سخنان قابل توجهی زد هنگامی که آلمان را متهم به این کرد که بیشترین حمایت را از تروریست های ترک تبار انجام می دهد و گفت که « هواداران فتح الله گولن در آلمان به آغوش باز مورد استقبال قرار می گیرند و هواداران پ.ک.ک نیز فعالیت های خود را بدون هیچ گونه مانعی در آن جا انجام می دهند.
بیش از سه میلیون آلمانی ترک تبار در آلمان زندگی می کنند و وابستگی های سیاسی این افراد نیز متفاوت است برخی از آلمانی های کرد تبار از پ.ک.ک حمایت می کنند که خواستار کشور یا منطقه خودمختار در جنوب شرق ترکیه است و برخی نیز از فتح الله گولن روحانی ترک حمایت می کنند که متهم به دست داشتن در کودتای نافرجام اخیر است و برخی نیز از حزب «عدالت و توسعه» حاکم حمایت می کنند که ریاست آن را «رجب طیب اردوغان» به عهده دارد.
دولت ترکیه می تواند روزنامه ها را ببندد و روزنامه نگاران را بازداشت کند و شبکه های اجتماعی را مسدود کند و نیز آزادی ها را داخل ترکیه سرکوب کند اما نمی تواند همین کار را در آلمان یا آمریکا یا انگلیس یا هر کشور غربی دیگر انجام دهد، زیرا آزادی بیان در این کشور تضمین شده است علاوه بر آن جرمی نیست که بر اساس قانون افراد به دلیل آن محاکمه می شوند.
هنگامی که ترکیه سیاست «صفر کردن مشکلات» با همسایگانش را دنبال می کرد و مصلحت ترکیه و ملتش را بر هر گونه مصلحت شخصی و فردی ارجحیت می داد، فهرست دوستانش طولانی بود و هیچ کشور دیگری در«خاورمیانه» یا حتی جهان غربی مشابهش نبود و پیشرفت اقتصادی و ثبات امنیتی محقق کرد که ضرب المثل شده بود و الگویی برای ملت های جهان سوم از جمله ملت های عربی و اسلامی شده بود اما برخی از اعراب مرتبط با اهداف غربی که هدفشان تجزیه کشورهای متحد و تضعیف ارتش های شان و غرق کردن شان در جنگ های فرسایشی هستند در کشاندن ترکیه به دخالت های نظامی در کشورهای همجوار و جنگ های طایفه ای که همه روابط ویژه اش و موفقیت های اقتصادی را از بین برد و بی ثباتش کند، موفق شدند و بعید نمی دانیم که ویروس تقسیم طایفه ای و نژادی به این کشور برسد به گونه ای که وحدت جغرافیایی و دیموگرافی اش را تهدید کند.
پس از دور کردن آقای « احمد داوود اوغلو» صاحب نظریه سیاسی «صفر کردن مشکلات با همسایگان از ریاست حزب و نخست وزیری و جایگزینی آقای«بینالی ییلدریم» به جای وی در هر دو پست،نخست وزیر جدید تاکید کرد که به همان سیاست باز می گردد و روابطش با سوریه و مصر را از سر می گیرد و روابط اقتصادی و سیاسی با ایران و عراق را تقویت می کند امری که بسیاری از جمله ما آن را برای ترکیه و همسایگانش به فال نیک گرفتیم و امیدوار شدیم که صفحه جدیدی از دفن اختلاف هایی که منجر به دخالت های قدرت های بزرگ در منطقه شد، آغاز شود و به برقراری پل های دوستی و همکاری امیدوار شدیم اما این خوش بینی چندان دوام نداشت و مشاهده کردیم که نیروهای ترکیه در اراضی سوریه وارد شدند و آماده ایجاد منطقه حایل دیگری در اراضی عراق شدند.ورود نیروهای ترکیه در سوریه و عراق این کشور را در جنگی منطقه ای گرفتار می کند که چه بسا طولانی شود.
حزب عدالت و توسعه به دلیل محقق کردن چهار دستاورد به قدرت رسید: دموکراسی، رشد اقتصادی،اسلام میانه رو و حفظ کشور ترکیه سکولار.
تروریسمی که شروع به ضربه زدن به عمق ترکیه کرده است ثباتش را از بین برد و میزان رشد اقتصادی اش را نیز به پایین ترین حد آن رساند و بازداشت هایی که بیش از 35 هزار نفر را شامل شد از جمله بیش از 12 نماینده منتخب و رهبران حزب «دموکراتیک خلق ها»چهره دموکراسی ترکیه را به لرزه درآورد و بستن روزنامه ها و شبکه های تلویزیونی و بازداشت روزنامه نگاران ترکیه را در فهرست کشورهای سرکوبگری قرار داد که آزادی ها را مصادره می کنند.
ما در این جا در این روزنامه «رأی الیوم»در حالی که می بینیم الگوی متمایز و بی سابقه ترکیه در جهان های عربی و اسلامی با آینده ای پر از ابرهای جنگ ها ،بی ثباتی و احتمال های تجزیه داخلی و عقب گرد اقتصادی و نبود هیچ گونه نشانه ای برای وجود احتمال یا حتی تلاش برای نجات و توقف فروپاشی یا کاهش آن را وقتی می بینیم احساس حزن و درد می کنیم.