آیا «هیلاری کلینتون» سیاست خارجی «باراک اوباما» را در قبال ایران و توافق هسته ای دنبال خواهد کرد؟
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه «نشنال» چاپ ابوظبی در گزارشی نوشت: برخی از تحلیلگران بر این باورند که «هیلاری کلینتون» نامزد دموکرات ها در قبال سیاست ایران و خاورمیانه همانند «باراک اوباما» رئیس جمهور دموکرات این کشور است. در واقع، کلینتون به توافق هسته ای افتخار می کند اما این، تمام داستان نیست.
بنابراین، چگونه کلینتون با اوباما تفاوت دارد؟ و اینکه آیا توافق هسته ای به این معنی است که ایران و آمریکا به احیاء روابط حسنه دیپلماتیک خود ادامه خواهند داد؟ الزاما این چنین نیست.
زمانی که بحث سیاست آمریکا در قبال ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه به میان می آید، به باور من، سه نیروی نفوذی باید مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد:
اول، موضع آمریکا در توافق هسته ای ایران؛ دوم، موضع آمریکا نسبت به متحدان منطقه ای آن؛ و در نهایت، موضع آمریکا نسبت به متحدان منطقه ای ایران.
اوباما با چرخش به سمت ایران و نادیده گرفتن نگرانی های متحدان منطقه ای قدیمی واشنگتن به طور قابل توجهی سیاست خاورمیانه ای واشنگتن را تغییر داد.
دولت اوباما زمانی که پای اسرائیل، عربستان سعودی و سوریه به میان می آمد، خود را به طور کامل در طیف مقابل ایران قرار نمی داد. این کار باعث شد تا روابط بین ایران و آمریکا تا حدی بهبود یابد و بسیاری از تابوهای دیپلماتیک شکسته شود و مقامات ارشد دو کشور با یکدیگر گفتگوهای منظمی داشته باشند. این در حالی است که تنش میان آمریکا و اسرائیل افزایش یافت.
اگر چه کلینتون تمایل به پایبندی به توافق هسته ای دارد، دلیل اساسی تنش واشنگتن با تهران، عدم اجماع نظر آنها در مورد مسائل مختلف منطقه ای است.
آنچه که در وهله اول افزایش روابط دیپلماتیک اوباما و «حسن روحانی» رئیس جمهوری ایران را محتمل کرده بود، همگرایی نسبی سیاست ها در سه موضوع بود: یکی، موضع گیری ملایم اوباما در مورد توافق هسته ای که منجر به برچیده شدن چهار دور از تحریم ها علیه ایران شد. دیگری، افزایش تنش های واشنگتن با رقبای منطقه ای ایران. و در نهایت، موضع گیری نرم در قبال متحدان ایران در منطقه. کلینتون پیش از آنکه وزیر خارجه آمریکا شود هرگز موافق توافق هسته ای نبود. اما او اکنون هم تمایلی به تغییر موضع خود ندارد.
او همچنین سیاست خارجی سنتی آمریکایی ها را به سمت متحدان قدیمی خاورمیانه ای آن ترجیح می دهد. روابط کلینتون با رژیم اسرائیل به احتمال زیاد بهبود خواهد یافت، اما او بر حمایت آمریکا از کشورهای حاشیه خلیج فارس مجددا تاکید خواهد کرد.
کلینتون بدون شک موضع محکم تری درباره متحدان ایران در منطقه اتخاذ خواهد کرد. او سال گذشته در یک برنامه تبلیغاتی در کالج «دارتموث» ادعا کرد: «ایران حامی تروریسم جهانی است و از نیروهای نیابتی خود برای ایجاد اختلاف و شورش برای بی ثبات کردن دولت ها بهره می گیرد.»
کلینتون در رابطه با سوریه نیز موضع جنگ طلبانه تری دارد. او در مناظره انتخاباتی دوم خود با «دونالد ترامپ» نامزد جمهوری خواه، مجددا بر موضع خود برای اعمال یک منطقه پرواز ممنوع برای حل و فصل بحران سوریه تاکید کرد. با این حال، سوریه یک مسئله امنیت ملی برای ایران در نظر گرفته شده است. هر گونه افزایش دخالت آمریکا در سوریه، تنش ها میان ایران و آمریکا را افزایش می دهد.
ایران از این تفاوت ها آگاه است و به همین دلیل است که روحانی در حال حاضر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را انتخاب بین «بد» و «بدتر» می داند.