اردوغان طی ماه های اخیر بارها درباره تمایلش درباره حل اختلاف های با همسایه سوری اش سخن گفت و «بینالی ییلدریم» نخست وزیرش پا را فراتر گذاشت هنگامی که تاکید کرد که از سرگیری روابط میان آنکارا و دمشق نزدیک است و به نظر می رسد که این موضع گیری ها که خوش بینی هایی درباره امکان وقوع تغییرات و بازنگری در سیاست ترکیه در قبال کشورهای همسایه به وجود آورد، فقط بمب های دودزایی بود که طرح های متضاد برای تجاوز نظامی و اقتصادی و سیاسی به عمق سوریه را پنهان کند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود به احتمال وقوع جنگ مستقیم میان ترکیه و سوریه به دلیل ادامه تجاوزهای ترکیه به اراضی سوریه پرداخت و نوشت:اگر گزارش های خبری درباره اقدام هواپیماهای ارتش سوریه با حمایت عملیات زمینی مشترک ارتش سوریه و نیروهای دموکراتیک سوریه در حمله به گروه های «سپر فرات»که مورد حمایت ترکیه هستند در روستاهای«تل مضیق» و «تل جیحان» از توابع شهر«الباب»در ریف شمالی«حلب» درست باشد این اتفاق نقطه عطف مهمی در جنگی است که سوریه اکنون شاهد آن است.
فرماندهی ارتش سوریه در بیانیه ای رسمی به ترکیه هشدار داده بود که اجازه نمی دهد که در اراضی سوریه وارد شود و منطقه حایل ایجاد کند. در این بیانیه تاکید شده است که ورود نیروهای ترکیه به اراضی سوریه نقض آشکار تمامیت ارضی و اشغال اراضی سوریه به شمار می رود و با قدرت با آن مقابله می شود.
این گزارش های خبری به نظر درست است. چند روز پیش «رجب طیب اردوغان»رئیس جمهوری ترکیه اعلام کرد که نیروهایش مصمم هستند که به گروه های مسلح سوری کمک کنند تا شهر الباب را به کنترل خود درآورند همانطور که پیش از آن شهر «جرابلس» را به کنترل خود درآوردند و منطقه حایلی به وسعت 5هزار کیلومتر مربع ایجاد شود و به مثابه یک منطقه برای گروه های مسلح مورد حمایت ترکیه شود تا صدها هزار پناهنده سوری در این منطقه جا داده شود و از حمایت هوایی و زمینی ترکیه برخوردار می شود.
این بمباران گروه های مسلح مانند گردان های «نور الدین الزنانی»را هدف قرار داده است و بعید نیست بعدها نیروهای ترکیه را نیز هدف قرار دهد و رویارویی زمینی و هوایی میان این دو قدرت منطقه ای همسایه رخ دهد به ویژه آن که سوریه موشک هایی از نوع «اس 300»روسی در اختیار دارد و این یعنی در صورت وقوع درگیری ، دایره جنگ گسترش پیدا می کند و چه بسا قدرت های بزرگ در آن گرفتار شوند.
نمی دانیم که رهبران ترکیه و سوریه به خوبی محاسبه های خود را انجام داده اند و نتایجی که ممکن است برخورد نظامی در پی داشته باشد را در نظر گرفته اند یا نه اما چیزی که می دانیم این است که ائتلاف رو به رشد میان دولت سوریه و حزب اتحاد دموکراتیک ترکی-سوری چه بسا به عنوان واکنشی به ورود و تجاوز ترکیه به عمق سوریه با حمایت مستقیم یا غیر مستقیم روسیه به عمق ترکیه ضرباتی وارد کند.
تجاوز ترکیه به اراضی سوریه و تلاش برای ایجاد منطقه حایل در اراضی سوریه بدون هماهنگی با دولت دمشق در عمل نقض «حاکمیت سوریه»به رغم متزلزل بودن این حاکمیت در برخی مکان های خارج از کنترل و ترافیک هوایی سوریه که تعداد هواپیماهای نظامی آمریکایی و روسی در آن قابل شمارش نیستند، به شمار می رود.
اردوغان طی ماه های اخیر بارها درباره تمایلش درباره حل اختلاف های با همسایه سوری اش سخن گفت و «بینالی ییلدریم» نخست وزیرش پا را فراتر گذاشت هنگامی که تاکید کرد که از سرگیری روابط میان آنکارا و دمشق نزدیک است و به نظر می رسد که این موضع گیری ها که خوش بینی هایی درباره امکان وقوع تغییرات و بازنگری در سیاست ترکیه در قبال کشورهای همسایه به وجود آورد، فقط بمب های دودزایی بود که طرح های متضاد برای تجاوز نظامی و اقتصادی و سیاسی به عمق سوریه را پنهان کند.
رهبران ترکیه دست به ماجراجویی خطرناکی در سوریه می زنند که بازتاب آن بر ترکیه ناآرامی ها، آشوب ها و اقدامات تروریستی است که امنیت و ثبات داخلی این کشور را متزلزل می کند.