سعودی ها از موضع مصر در سوریه و حمایت از نظام حاکم در دمشق و رای دادن به نفع پیش نویس روسیه در شورای امنیت ناراحت شدند و نیز از روی آوردن روزافزون مصری ها به سمت ایران و دیدار میان «سامح شکری»وزیر خارجه این کشور با «محمد جواد ظریف» همتای ایرانی اش در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک ناراحت شدند و بی تردید خشم سعودی زمانی به اوج خود رسید که ایران شرط حضورش در نشست لوزان برای رایزنی درباره بحران سوریه را حضور نماینده مصر اعلام کرد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «عبدالباری عطوان» نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در تحلیلی در بخش سخن سردبیر در روزنامه رأی الیوم به تنش روزافزون در روابط عربستان و مصر پرداخت و نوشت:هنگامی که از برخی همکاران رسانه ای در مصر درباره دلایل خشم آنها از عربستان سعودی و تکرار اصطلاح« به جز خدا در برابر کسی زانو نمی زنیم» در بسیاری از مقاله های شان و نیز درباره هویت طرف ها یا کشورهایی که می خواهند آنها را به «زانو»دربیاورند می پرسی بدون هیچ گونه تردیدی می گویند که این طرف و کشور عربستان سعودی است که از ما مصری ها می خواهد وابسته اش باشیم و با ما مصری ها با ذهنیت«سرپرست» و نه به عنوان کشوری که میراثی تمدنی به مدت بیش از 8هزار سال دارد، رفتار می کند.
مصری ها مقدار کلانی اعتماد به نفش دارند و این اعتماد به حدی می رسد که برخی آن را شوونیسم و حساسیت نسبت به براداران حاشیه خلیج فارس توصیف می کنند و نسبت زیادی از آنها همچنان به کشورهای حاشیه خلیج فارس این گونه نگاه می کنند که در مقایسه با مصر از پیشرفت کمتری برخوردارند به رغم آن که واقعیت کاملا برعکس است.
«عبدالفتاح السیسی»رئیس جمهوری مصر تلاش کرد در دیدار با سردبیران روزنامه های مصری وجود هر گونه اختلاف میان کشورش و عربستان سعودی را نفی کند و رسانه ها و برخی شبکه های احتماعی را متهم کرد که فضای میان دو کشور را متشنج کرده اند، در عمل نیز حملات رسانه ای مصری ها به عربستان حداقل آرام گرفت اما این آتش همچنان زیرخاکستر است و یکی از همین همکاران در تماس تلفنی «بی سابقه»از قاهره تاکید کرد که تنش در روابط میان دو کشور همچنان ادامه دارد و روزهای آینده شاهد شدت گرفتن تنش و اقداماتی توسط مصر می شود که بسیاری را شگفت زده می کند.
«مکرم محمد احمد» روزنامه نگار کهنه کار مصری که یکی از نزدیکترین افراد به «حسنی مبارک»رئیس جمهوری اسبق مصر به شمار می رود و ماموریت نوشتن سخنرانی هایش است و با عبدالفتاح السیسی رئیس جمهوری کنونی نیز روابط بسیار قوی و صمیمی دارد، دور جدیدی از انتقاد علیه عربستان سعودی را آغاز کرد هنگامی که در یک برنامه تلویزیونی ظاهر شد و بمبی منفجر کرد که تاکید می کند «اسرائیل ماموریت امنیتی را در جزیره های تیران و صنافیر تحویل می گیرد» و فاش کرد که عربستان سه بار رساندن گاز به مصر در چند ماه اخیر را رد کرد و بر چشم پوشی مصر بر دو جزیره پیش از فرود هواپیمای ملک«سلمان»در فرودگاه قاهره طی دیدار اخیرش، اصرار کرد.
منابع مصری تاکید کردند که آن چه آقای مکرم نگفت این است که شاهزاده «محمد بن سلمان» جانشین ولیعهد عربستان کسی بود که این درخواست را در نامه ای «خشن»و «بی ادبانه» که به السیسی فرستاد، مطرح کرد و این نامه فاش نشد تا دیدار پادشاه رسمی عربستان سعودی با موفقیت برگزار شود، و نیز به دلیل آن که خزانه مصر نیاز به ودیعه ها و سرمایه های سعودی است که تاکید کرد که این پول ها کمک نیست بلکه وام هایی با بهره مشخص و بر اساس معیارهای بازارهای مالی جهانی است که بین 2تا 3 درصد است و برای ما تایید مضمون نامه ای که دولت و رسانه های مصر را به خشم آورد چیست،دشوار است
سعودی ها این ودیعه های مالی که نزدیک به 30 میلیارد دلار تا کنون است را ارائه می کنند و از مصر انتظار دارند که در اردوگاه سیاسی و جنگ های منطقه ای شان در یمن و سوریه و نیز به ویژه علیه ایران که در اردوگاه مقابل قرار دارد، بایستد همانطور که برخی کشورهای دیگر می کنند به همین دلیل سعودی ها از موضع مصر در سوریه و حمایت از نظام حاکم در دمشق و رای دادن به نفع پیش نویس روسیه در شورای امنیت ناراحت شدند و نیز از روی آوردن روزافزون مصری ها به سمت ایران و دیدار میان «سامح شکری»وزیر خارجه این کشور با «محمد جواد ظریف» همتای ایرانی اش در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک ناراحت شدند و بی تردید خشم سعودی زمانی به اوج خود رسید که ایران شرط حضورش در نشست لوزان برای رایزنی درباره بحران سوریه را حضور نماینده مصر اعلام کرد.
اعتراض عربستان به این نزدیکی مصر با ایران و روسیه که در عمل با توقف محموله های نفت در حدود 700هزار تن در ماه برای پنج سال نشان داده شد، نمک زیادی بر زخم روابط متشنج دو کشور ریخت و همان همکار رسانه ای این پرسش را مطرح کرد:«چرا عربستان سعودی به نزدیکی ما با ایران و هر گونه تلاش برای برقراری روابط دیپلماتیک با این کشور اعتراض می کند این در حالی است که با ترکیه، هم پیمان و دوستش است این گونه برخورد نمی کند؛ ترکیه روابط قوی با تهران دارد و رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری و بینالی ییلدریم نخست وزیرش چند ماه پیش به ایران سفر کردند و بر سر افزایش تبادل تجاری میان دو کشور به بیش از سی میلیارد دلار به توافق رسیدند...چرا این کار برای ترکیه حلال است و برای مصر حرام؟»وی با عصبانیت افزود که «سعودی ها از ما می خواهند که دنباله رو آنها باشیم.»
سفری که سرلشکر«علی مملوک»رئیس دستگاه امنیت ملی سوریه در رأس یک هیأت بزرگ به قاهره انجام داد و با سرلشکر«خالد فوزی» همتای مصری دیدار کرد، پس از توقف محموله های نفت عربستان و رای دادن مصر به نفع پیش نویس روسیه در شورای امنیت قطعا شکاف در روابط مصر و عربستان را بیشتر می کند. همچنین به رغم آن که اعلام شد این دیدار(در هر صورت اولین دیدار نیست) به درخواست سوری ها صورت گرفت و سرلشکر مملوک پیش از آن به جده هم سفر کرده بود اما رهبران سعودی به سختی می توانند آن را «هضم کنند».
نکته قابل توجه این است که خشم سعودی ها از مصر و رهبران کنونی اش به هم پیمانان عربستان در حاشیه خلیج فارس نیز کشیده شده است به ویژه به امارات متحده عربی که با قدرت و از همان روز نخست کودتای نظامی که «محمد مرسی»رئیس جمهوری منتخب مصر را سرنگون کرد، حمایت کرد.دیدارهای «علنی» دو جانبه میان مسئولان در قاهره و ابوظبی طی ماه های گذشته بسیار اندک شد زیرا رهبران امارات وقتی خودشان را مجبور به انتخاب میان ریاض و قاهره می بینند قطعا ریاض را انتخاب می کنند این همان چیزی است که قرار گرفتن امارات پشت عربستان با تمام ثقلش در جنگ علیه یمن و نزدیکی کنونی اش با ترکیه حامی اصلی جنبش اخوان المسلمین مصر را تفسیر می کند؛ نزدیکی ای که در سفر شیخ«عبدالله بن زاید» وزیر خارجه امارات به آنکارا و استقبال گرم از وی در کاخ ریاست جمهوری توسط اردوعان(استقابل به عنوان رئیس جمهوری یک کشور)را تفسیر می کند.
درست است که عربستان دو میلیارد دلار به خزانه مصر به عنوان ودیعه برای تسهیل در توافق 13 میلیارد دلاری با بانک جهانی ارسال کرد اما توقف کمک های گازی و نفتی سعودی ها(گفته می شود که ژنرال خلیفه حفتر به سرعت نیازهای فوری مصر را تأمین کرد)بر این مساله تأکید می کند که بحران همچنان ادامه دارد و رو به فزونی است و توپخانه سنگین رسانه ای مصر آماده از سرگیری گلوله باران عربستان است.