گروه های مسلح قصد دارند با حمله به ارتش سوریه شکافی همانند شکاف الراموسه ایجاد کنند که توسط ارتش بسته شد اما حمله جدید ویژگی اش انتحاری بودن آن است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه لبنانی السفیر در گزارشی نوشت:«خالی شدن جعبه»تنها نگرانی نیست که فرماندهان گروه های مسلح در شهر حلب و حومه نزدیک به آن را به خود مشغول کرده است. آنها با مشکل «تعارض اهداف و اولویت ها»نیز مواجه هستند که اخیرا با فشارهای روزافزون ترکیه برای افزایش تعداد افراد مسلح شرکت کننده در عملیات «سپر فرات» و دادن اولویت اول و آخر به جنگ در ریف شمالی حلب، نمایان شده است. این فشارها پس از شکست تلاش های برای جذب آوارگان در اردوگاه های پناهندگان به رغم وسوسه آنها با حقوق و پاداش های چشمگیر، فشارها بر گروه های مسلح بشتر شد، و این یعنی از گروه های مسلح در حلب خواسته شده است که سطح مشارکت خود در جنگ علیه گروه تروریستی«داعش»را بیشتر کنند و توجه به جنگ حلب را کمتر کنند؛ جنگی که به نظر می رسد ترکیه آن را در مرتبه ای پایین از جنگ با داعش آن را قرار داده است.
عامل«زمان»نیز وجود دارد که فرماندهان گروه های مسلح به خوبی می دانند که به نفع آنها پیش نمی رود به ویژه در سایه شدید شدن اختلاف های بین المللی بر سر آن چه در حلب می گذرد و امکان بازتاب این اختلاف ها به شکل منفی علیه آنها، به ویژه آن که مسکو از هر گونه تعهدی در قبال واشنگتن برای کنترل جنگ یا تعیین خطوط قرمزی که می تواند از پیشروی ارتش در مناطق شرق شهر جلوگیری کند،آزاد شده است.
علاوه بر آن، افزایش اختلاف ها میان گروه های مسلح و رسیدن آن در برخی مواقع به مرز تهدید به پاکسازی کامل یکدیگر،تبدیل به باری شده است که بر دوش آنها سنگینی می کند و از قدرت شان برای تازه کردن نفس کم می کند، به ویژه آن که ارتش سوریه با حمایت هوایی روسیه طی روزهای اخیر فشارهای نظامی اش بر این گروه ها را از طریق انجام موج های پی در پی حملات گسترده تر کرده است؛ به گونه ای که هیچ فاصله زمانی میان یک موج حمله با دیگری وجود ندارد.بهترین مثال برای این مساله حملات ارتش سوریه به منطقه«شیخ سعید» است که دروازه مناطق شرقی به شمار می رود.آخرین حمله به این منطقه بامداد روز گذشته بود به طوری که ارتش در این منطقه پیشروی کرد سپس از آن عقب نشینی کرد. برخی اطلاعات حکایت از آن دارد که یکی از اهداف ارتش سوریه در این مرحله از حملات پی در پی این است که بر ذخیره سلاح گروه های مسلح با مجبور کردن شان به وارد شدن به نبردهای دفاعی مستمر،تاثیر بگذارد .
این واقعیت دردناک، گروه های مسلح را در برابر گزینه های مسخصی قرار داده است که شیرین ترین آنها تلخ است. گزینه نخست این است که وضعیت دفاعی را ادامه داده و تلاش کنند که جلوی حملات ارتش سوریه که از چند روز پیش یک لحظه هم متوقف نشده را بگیرند اما مشکل این گزینه این است که «خالی شدن جعبه»را تبدیل به شبحی در برابر چشمان فرماندهان گروه های مسلح م یکند که دیر یا زود اتفاق می افتد زیرا مهماتی که برای جلوگیری از حملات پی درپی صرف می شود را به دلیل محاصره و قطع خطوط امدادرسانی نمی توان جبران کرد. و اما گزینه دوم، انجام حمله است که با گشودن درهای انبارهای مهمات و سلاح صورت می کیرد و آخرین تلاش برای شکستن محاصره مناطق آنها در شرق حلب است که گزینه ای بهتر از مصرف کردن ذخایرشان در جنگ دفاعی است که هیچ چشم انداز استراتژیک ندارد.
به نظر می رسد جبهه النصره که برای گزینه هجومی اشتیاق بیشتری دارد در قانع کردن دیگر گروه ها به مفید بودن این گزینه و شانس آن برای موفقیت پس از برگزاری نشست هایی که اخیرا میان فرماندهان گروه های مسلح برای بررسی جنگ در مناطق شرقی حلب و چگونگی کنار آمدن با آن،موفق بوده است. آن چه باعث گروه های مسلح برای در پیش گرفتن این گزینه تشویق شوند با وجود آن که در سایه محاصره کامل علیه آنها به مثابه ریسک است،نیاز به کنترل اعصاب «جیش الفتح» و دیگر گروه های هم پیمانش پس از سلسله شکست هایی در حلب و حماه است که متحمل شدند.شکست هایی که با وقوع«فتنه» میان «احرار الشام»و«جند الاقصی»همزمان شد فتنه ای که به تنهایی می توانست کار جیش الفتح را تمام کرده و چند تکه اش کند اگر تلاش هایی در آخرین لحظات صورت نمی گرفت که با راه حلی به پایان رسید که با استقبال آن چنانی هم مواجه نشد.
در نشست های اخیر که طی دو روز گذشته برگزار شد، گروه های مسلح و در رأس آنها جیش الفتح،«فاستقم کما امرت»، «جیش المجاهدین» و «جبهه الشامیه» بر سر در پیش گرفتن حمله برعکس به توافق رسیدند. به گفته برخی منابع رسانه ای نزدیک به برخی از این گروه ها ، در اقدامی که نشان دهنده جدیت این گزینه است، بر سر نام فرمانده کل برای شهر حلب که به احتمال زیاد وابسته به احرارا الشام است و نیز بر سر نام فرمانده نظامی حمله که از جبهه النصره است، توافق حاصل شد و برخی فعالان رسانه ای احتمال می دهند که این فرد «ابو حسین الاردنی» است که پیش از این اطلاعاتی منتشر شده بود که وی فرماندهی گروه جیش الفتح را به جای«ابی عمر سراقب» به عهده گرفته است.
حمله اخیری که برخی گروه های مسلح در ریف «لاقیه» در دو روز پیش تحت عنوان «نبرد عاشوراء» انجام دادند یکی از نشانه های آن است که ساعت صفر حمله برعکس گروه های مسلح در حلب نزدیک شده است. زیرا هدف از آغاز این حمله که هیچ گونه پیشرفتی در زمین نداشته است چیزی جز این نیست که توجه ارتش سوریه را به جایی دیگر جلب کند و بر ارتش فشار بیاورند تا عملیاتش در جبهه حلب را کمتر کند، همین اقدام را گروه های مسلح پیش از حمله اخیر به ریف جنوبی حلب و منطقه دانشکده ها انجام داده بودند، به طوری پیش از حمله به این مناطق، حمله ای را در ریف لاذقیه انجام دادند.
در همین زمینه «ابوعمر الحلبی»یکی از فرماندهان نظامی در گروه احرار الشام به خبرگزاری قاسیون در روز گذشته گفت که گروه های مسلح جنگ شکست محاصره حلب را آغاز می کنند و اقدام نظامی آینده همه گروه ها را شامل می شود و همه زیر نظر یک شورای نظامی و با فرماندهی نظامی واحد همه گروه ها مسلح از جمله فتح الشام و احرار الشام خواهد بود و هدف از آن نه فقط شکست محاصره بلکه همه حلب در مشت معارضان سوری خواهد بود.
الحلبی غیرنظامیان در حلب شرقی را به صبر دعوت کرد زیرا انتحاری ها به زودی پیش آنها وارد می شوند».این سخن الحلبی یادآور سخنان سابقی است که « عبدالله المحیسنی»مفتی تروریست سعودی در جریان جنگ الراموسه گفته بود و در این سخنان از «آزادی کامل حلب»به واسطه «هزار عامل انتحاری»دم زده بود اما نتیجه برایش فاجعه بار بود چه از جهت تعداد افراد مسلحی که در منطقه الکلیات کشته شدند و چه از جهت شکست میدانی توهین آمیزی که عناصرش متحمل شدند و ارتش نیز توانست حلقه محاصره مناطق شرقی حلب را کامل کرده و سپس به سمت شمال و جنوب پیشروی کند.
«ملهم عکیدی»فرمانده نظامی در گروه «فاستقم کما امرت» چند روز پیش درباره قصد گروه های مسلح برای انجام حمله برعکس سخن گفت اما وی در ارزیابی اش واقع گرا تر بود زیرا احتمال شکست را بعید ندانست. عکیدی اشاره کرد که محاصره و قطع خطوط امداد و نیز نداشتن افراد مسلح کافی برای پوشش همه محورها بزرگترین چالش های گروه های مسلح است و همین امر باعث شد وی پیشنهاد دهد که سلاح به هرکسی مایل به جنگیدن است بدون شرط پیوستن اش به گروه خاصی توزیع شود.
مقدمات گروه های مسلح برای انجام حمله برعکس هر چه باشد، همه نشانه ها حکایت از آن دارد که این حمله«حمله نفس آخر»برا ی این گروه هاست زیرا مجبور هستند که بخش عمده انبارهای سلاح خود، ذخایر مهمات و گلوله های خمپاره خود را به منظور ایجاد شکافی به سمت مناطق شرقی مصرف کنند و هیچ کس نمی داند اگر بتوانند این شکاف را ایجاد کنند، می توانند آن را حفط کنند یا نه، همانطور که شکاف الراموسه ایجاد کردند اما نتوانستند حفظش کنند. همچنین این حمله باعث می شود که توان دفاعی شان در برابر حملات ارتش سوریه پس از این حمله چه موفقیت آمیز باشد چه نباشد، تحلیل رود.همین امر باعث شده است که بسیاری از فعالان بگویند که حمله برعکس ویژگی اش«انتحاری»بودن آن است.