جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

وقتی روزنامه آمریکایی از جاذبه های ایران می نویسد

یک روزنامه نگار آمریکایی در مطلبی آمریکایی ها را به سفر به ایران به عنوان یکی از تمدن های بزرگ جهانی فرا می خواند.

کد خبر: ۱۴۵۹۹۱
وقتی روزنامه آمریکایی از جاذبه های ایران می نویسد

به گفته یک روزنامه نگار آمریکایی که به ایران سفر کرده، ایران ممکن است در فهرست کشورهای مورد نظر شما برای سفر جایی نداشته باشد اما شاید بهتر باشد که به آن فکر کنید.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «جرمی ایگرز» روزنامه نگار آمریکایی که سفری به ایران داشته است، در مقاله ای در روزنامه استار تریبون به عنوان یکی از روزنامه های بزرگ آمریکا نوشت: در میان زیبایی های اصفهان، مسجد شیخ لطف الله است. این مسجد در میدان نقش جهان که جزو میراث جهانی یونسکو است واقع است.

در شب اولی که من در ایران بودم، در خیابان های تاریک کاشان، شهری که برای من ناشناخته بود، به همراه محمد پسری که من در اتوبوسی که از تهران می آمد، با او آشنا شده بودم، قدم می زدم. نزدیک نیمه شب بود و ما به سمت مسجد می رفتیم.

ناگهان من از خودم پرسیدم آیا این سفر من به ایران ایده خوبی بود؟ پیش از آنکه از ایالت «مینه سوتا» راهی این سفر شوم، همسرم هم همین سوال را از من پرسیده بود. به یاد آوردم که به او پاسخ داده بودم که ایران یکی از امن ترین کشورها در خاورمیانه است که هیچ یک از گروگان گیری ها، بمب گذاری ها و چاقو کشی های اخیر در این کشور رخ نداده است. ایرانی ها آمریکایی ها را دوست دارند. میلیون ها گردشگر از سراسر جهان هر ساله به این کشور سفر می کنند. معماری های زیبای شهرهای این کشور، مناظر دیدنی و جذاب اعم از کوه های پوشیده از برف و بیابان های وسیع؛ غذاهای خوش طعم متمایز و از مهمان نوازی افسانه ای ایرانیان همگی هر گردشگری را به سوی این کشور سوق می دهد.

من 15 سال پیش هم سفر کوتاهی به ایران داشتم و مجذوب آنچه که دیدم شده بودم. در این سفر، من می خواستم در مورد مردم ایران بیشتر بدانم.

محمد که من با او دوست شدم، یک سرباز بود که برای گذراندن دوره مرخصی نزد خانواده خود در شهر مجاور می رفت. آن شب، شب شهادت امام علی (ع) و شب قدر بود که برای ایرانیان ارزش زیادی داشت. محمد به من گفت که در این شب خداوند تصمیم می گیرد که سرنوشت هر فرد در سال پیش رو چه خواهد بود.

مردان جوان در پیراهن مشکی در مسجد جمع شده بودند. در سمتی دیگر نیز جایگاه ویژه زنان بود. همه در آنجا به عزاداری و عبادت پرداختند تا اینکه من و محمد چند ساعت بعد مسجد را ترک کردیم.

سپس ما به سمت اقامتگاهمان در یک مهمانسرای سنتی رفتیم.

صبح روز بعد همه جا به دلیل شهادت امام علی تعطیل بود.

زیبایی های اصفهان

یک روز بعد و 136 مایل دورتر، من در شهر دیگری بودم که در آنجا احساس می کردم در قرن دیگری حضور دارم. اصفهان یکی از زیباترین شهرهایی بود که من تا کنون دیده بودم؛ با مساجد گنبدی شکل، قصرهای باستانی و پارک هایی که می توانستی مایل ها در آن پیاده روی کنی. در میان پل های این شهر من به خصوص مجذوب پل دو طبقه خواجو شدم.

در این شهر باستانی، میزبانان من سه خواهر و خواهرزاده های یکی از دوستان من از شهر «مینه پولیس» بودند که با مهمان نوازی خود مرا متعجب کردند.

آنها مرا به دیدن میدان نقش جهان بردند. ما به هشت بهشت، عمارتی که قدمت آن به اواخر دهه 1600 باز می گردد و کلیسای جامع ارمنی ها که داخل آن بسیار سرسبز و زیبا بود، بردند.

پس از غروب خورشید، آنها مرا به مرکز خرید اصفهان، یکی از بزرگترین مرازک خرید ایران بردند. این محل بوتیک های زیبا و متنوع و یک هایپر استار داشت.

اعجاب شیراز

شهر بعدی که من به بازدید آن رفتم، شیراز بود. شیراز به زیبایی اصفهان نبود ولی جذابیت های خاص خود را داشت. حافظیه یکی از این زیبایی ها بود.

یک روز صبح یکی از دوستانم مرا به تخت جمشید برد؛ جایی که 2500 سال پیش ساخته شده بود.

این سفر جذابیت بسیاری داشت و من توانستم یکی از بزرگترین تمدن های جهانی را ببینم.

انتهای پیام

دیدگاه شما