جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نویسنده مطرح انگلیسی نوشت:

افول قدرت پادشاهی های خلیج فارس/ شرط بندی انگلیس بر روی اسبی ضعیف

هنوز خیلی زود است که عربستان سعودی و همتایان آن در حوزه خلیج فارس را در مسیر اجتناب ناپذیر نابودی ببینیم، اما قدرت آنها در حال افول است.

کد خبر: ۱۴۵۶۵۸
افول قدرت پادشاهی های خلیج فارس/ شرط بندی انگلیس بر روی اسبی ضعیف

انگلیس تلاش دارد با نزدیک شدن به بحرین و دیگر کشورهای پادشاهی حوزه خلیج فارس از فشارهای ناشی از برگزیت بر روی خود بکاهد؛ حال آنکه این کشورها خود با چالش افول قدرت مواجهند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «پاتریک کاکبرن» نویسنده مطرح انگلیسی در گزارشی در روزنامه ایندیپندنت نوشت: چرا دولت انگلیس این همه وقت و تلاش زمان و تلاش به حاکمان بحرین، کشوری کوچک و بدنام به دلیل زندانی کردن و شکنجه منتقدان خود اختصاص داده است؟ انگلیس این کار را زمانی انجام داد که یک دادگاه بحرینی در آستانه محکومیت «نبیل رجب» به اعدام بود. این فعال حقوق بشری به دلیل انتقاد از بحرین و عربستان در صفحه توییتر خود 15 سال در یک سلول انفرادی کثیف و پر از مورچه و سوسک در حبس بوده است.

با این حال به تازگی اعلام شده است که پرنس «چارلز« و «کامیلا» همسر دوم وی قرار است در سفری رسمی در ماه نوامبر با هدف بهبود روابط با بحرین به انگلیس سفر کنند. در ماه سپتامبر نیز «لیام فاکس» وزیر تجارت بین المللی نیز برای دیدار با ولیعهد، نخست وزیر و وزیر تجارت به بحرین سفر کرد. و اگر اینها کافی نیست، باید اشاره کنیم که در چند روز گذشته «سر آلن دانکن» از اعضای حزب محافظه ‌کار انگلیس و مسئول بخش اروپایی وزارت خارجه این کشور به بحرین سفر کرد و در آنجا با «حمد بن عیسی آل خلیفه» پادشاه این کشور و «شیخ راشد آل خلیفه» وزیر کشور دیدار کرد. این وزارتخانه به بدترین موارد سرکوب و نقض حقوق بشر در این جزیره از زمان بهار عربی در سال 2011 با کمک نیروهای سعودی متهم شده است.

هنوز هم پاسخی برای این سوال که چرا سر آلن که به اندازه کافی کار در زمینه مسئولیت خود در اروپا و در عصر برگزیت (خروج انگلیس از اتحادیه اروپا) دارد، باید به دنبال سفر به بحرین باشد، پیدا نشده است. «سید احمد الودایی» رئیس موسسه دموکراسی و حقوق بشر در بحرین می پرسد: «چرا آلن دانکن در بحرین است؟ او به عنوان مسئول بخش اروپایی وزارت خارجه کاری در بحرین نباید داشته باشد.» اما سر آلن دارای سابقه طولانی در دوستی با پادشاهی های خلیج فارس است.

سراسیمگی مقامات انگلیسی برای سفر به بحرین در حالی صورت می گیرد که رجب رئیس مرکز حقوق بشر بحرین، در انتظار صدور حکم خود در هفته آینده آینده است. اتهامات رجب مربوط به انتقاد وی از بحرین به دلیل شکنجه زندانیان و بحران انسانی است که حملات تحت رهبری عربستان در یمن به راه انداخته است. پس از اینکه او مقاله ای تحت عنوان «نامه ای از زندان بحرین» را یک ماه پیش در نیویورک تایمز منتشر کرد، به انتشار «اخبار دروغ و اظهارات و شایعات مخرب قدر و منزلت پادشاهی» متهم شد.

این «قدر و منزلت پادشاهی» از سال 2011 تخریب شده بود؛ زمانی که معترضان طرفدار دموکراسی که تا حد زیادی به اکثریت شیعه در این جزیره تعلق دارند، وحشیانه توسط نیروهای امنیتی سرکوب شدند. از آن زمان، سلطنت سنی به هر کاری برای تامین امنیت و تقویت قدرت خود دست زده و در این مسیر، به شعله ور کردن تنش میان شیعه و سنی با لغو تابعیت «شیخ عیسی قاسم» محبوب ترین روحانی شیعه کشور متوسل شد.

سرکوب مخالفان از ماه مه با تعلیق کار «الوفاق» حزب اصلی مخالف شیعه و تمدید حکم زندان «شیخ علی سلمان» رهبر آن افزایش یافت. آل خلیفه احتمالا اینگونه محاسبه کرده است که اعتراض آمریکا و انگلیس به این سرکوب ها صرفا جهت ممانعت از انتقادات است و این پادشاهی با خیال راحت می تواند نادیده گرفته شود. «فیلیپ هاموند» وزیر خارجه سابق در اوایل سال جاری بی شرمانه ادعا کرد که بحرین در مسیر حقوق بشر و اصلاحات سیاسی درست پیش می رود. بدیهی است که لباس مبدلی که تاکنون در مورد حقوق بشر به تن بحرینی ها کرده بودند، اکنون مندرس شده و چنین رفت و آمدها و سفرهایی را ضروری کرده است.

دولت انگلیس توجهی به حقوق بشر بحرین ندارد و به مسیر خود ادامه می دهد. توافقنامه اخیر برای توسعه یک پایگاه دریایی انگلیسی در این جزیره با هزینه بحرین کی از این موارد است. دولت انگلیس گفته است که تأسیسات دریایی بریتانیا در این جزیره به نیروی دریایی سلطنتی توانایی می دهد تا نه تنها در خلیج فارس بلکه فراتر از دریای سرخ، خلیج عدن و شمال غرب اقیانوس هند فعالیت داشته باشد. یکی دیگر از شاهدان ادعا کرده است که برای انگلیسی این پادشاهی «حکم یک جایگزین برای یک ناو هواپیمابر به طور دائم مستقر در خلیج فارس را دارد.»

این رویاها در مورد احیاء قدرت دریایی احتمالا غیر واقعی است. هر چند سیاستمداران بریتانیایی ممکن است به خصوص در حال حاضر به آنها حساس باشند، تصور کنید که بریتانیا می تواند پس از خروج از اتحادیه اروپا با روابط نزدیک تر با متحدان قدیمی مانند پادشاهی های خلیج فارس، از لحاظ سیاسی و اقتصادی به توازن دست یابد. این حاکمان در نهایت به پشتیبانی انگلیس و آمریکا برای حفظ قدرت نیاز دارند؛ با آنها سلاح های بسیاری هم خریداری می کنند. بحرین مهم تر از آن چیزی است که نظر می رسد زیرا تحت نفوذ قوی عربستان است و آنچه باعث خشنود حاکمان آل خلیفه می شود، حاکمان آل سعود را نیز خشنود می کند.

اما انگلیس که تا این حد در مقابل عربستان سعودی و پادشاهی های حوزه خلیج فارس سر تعظیم فرود آورده، می تواند در حال حاضر بر روی یک اسب ضعیف شرط بندی کرده باشد. انگلیس، فرانسه و - با سوء ظن بسیار - آمریکا از سال 2011 با سیاست حکومت های خلیج فارس برای تغییر نظام در لیبی و سوریه همگان شده اند. عربستان سعودی و قطر همراه با ترکیه، حمایت حیاتی از مخالفان مسلح سوریه به عمل آورده اند. فرستادگان خارجی از سال 2011 به دنبال پایان دادن به جنگ سوریه هستند جنگی که به واسطه تبعیت انگلیس و فرانسه از موضع گیری عربستان تشدید شد.

تلاش های سعودی ها و پادشاهی های خلیج فارس در سوریه به نتیجه نرسیده است. آنها در گسترش هرج و مرج و حمایت مستقیم یا غیر مستقیم از ظهور زیرشاخه های القاعده مانند داعش و النصره نقش داشته اند. به همین ترتیب پادشاهی سنی در رقابت با ایران و قدرت های شیعه، جنگ وحشیانه ای را در یمن به راه انداختند که در آن هم شکستند خوردند.

در هفته گذشته عربستان سعودی با دو شکست عمده مواجه شد: در روز چهارشنبه کنگره آمریکا وتوی اوباما را در مورد قانونی که به خانواده های قربانیان حملات یازده سپتامبر اجازه شکایت از عربستان سعودی را می دهد، ملغی کرد. از نظر افکار عمومی آمریکا، حاکمان عربستان به دلیل نقش خود در گسترش افراط گرایی سنی و بمباران در یمن در حال تاوان پس دادن هستند. چهره عربستان در آمریکا در حال خراب شدن است زیرا سیاستمداران به یک باور فراگیر در میان رای دهندگان پاسخ می دهند که عربستان در گسترش تروریسم و جنگ همدست است.

شکست دوم عربستان متفاوت است، اما در هر صورت به تضعیف آن منتهی شد. در کنفرانس اوپک در الجزیره، عربستان سعودی از سیاست های دراز مدت خود برای استخراج نفت در حد توانش عقب نشینی کرد و به منظور بالا بردن قیمت نفت خام، با کاهش تولید موافقت کرد. کاهش ذخیره ارزی این کشور دلیل این عقب نشینی اش بود. چشم انداز توافق جدید تیره است، اما به نظر می رسد که ایران بخش اعظمی از مسیر برای رساندن سقف تولید خود به حد پیش از تحریم ها را طی کرده باشد. هنوز خیلی زود است که عربستان سعودی و همتایان آن در حوزه خلیج فارس را در مسیر اجتناب ناپذیر نابودی ببینیم، اما قدرت آنها در حال افول است.

انتهای پیام

دیدگاه شما