جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نویسنده مشهور عرب نوشت:

لغزش زشت باراک اوباما و محمود عباس

اوباما شنیع ترین نوع نفاق و دورویی و تملق را از خود نشان داد و در این زمینه از محمود عباس جلو زد.وی نباید این لغزش را می کرد زیرا به خانواده سیاه پوستی تعلق دارد که از تبعیض نژادی شنیع در آمریکا در دهه شصت رنج برده است.

کد خبر: ۱۴۵۲۹۲
لغزش زشت باراک اوباما و محمود عباس

محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان شیمون پرز را شریک صلح شجاعات توصیف کرد، اما این صلح شجاعان که عباس از آن سخن می گوید، کجاست؟ ثمره های آن چیست؟آیا هماهنگی امنیتی به مصلحت ماندن اشغالگر و شهرک های یهودی نشین و جنایت هایش است؟یا شکستن استخوان های جوانان انتفاضه است؟ یا اعدام های میدانی وحشیانه جوانان«خیزش چاقوهاست»؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:دو مساله بسیار زشت در حاشیه تشییع جنازه «شیمون پرز»رئیس دولت اشغالگر امروز در قدس اشغالی رخ داد.

نخست:مشارکت «محمود عباس»رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در این مراسم در رأس هیأتی بزرگ و بدرفتاری با وی به شیوه ای که مستحق آن است هنگامی که در صف رؤسای جهانی که از سراسر جهان در این مراسم شرکت کردند،قرار داده نشد.

دوم: سخن «باراک اوباما»رئیس جمهوری آمریکا درباره اینکه پرز«وی را به یاد بزرگان قرن بیستم مانند نلسون ماندلا رهبر جنوب آفریقا می اندازد که افتخار دیدار با آنها را داشتم.»

نمی دانم محمود عباس برای چه این وضعیت توهین آمیز را برای خودش و مردمش پذیرفت مگر آن که با این کارش می خواهد ملت فلسطین را «تحریک» کند؛ملتی که وی به خوبی می داند با مشارکتش در این مراسم به شدت مخالف است آن هم مراسم چه کسی، فردی که آخرین فرد جنبش صهیونیسم به شمار می رود که رژیم اشغالگر را با آواره کردن ملت فلسطین تاسیس کردند.

در حالی که نمایندگان عرب کنیست به احترام جایگاه میهنی شان مشارکت در این تشییع را نپذیرفتند، چگونه عباس این مشارکت را می پذیرد در حالی که او آخرین «پدرسالار» در جنبش فتح به شمار می رود که نخستین گلوله را شلیک کردند و تظاهرات مقاومت علیه اشغال را هدایت کردند؟

محمود عباس زمانی که از مرگ پرز حزن و اندوهش را نشان داد و او را «شریک صلح شجاعان» توصیف کرد، نمک بیشتری بر زخم ملت فلسطین و همه شرافتمندان در جهان عربی و اسلامی پاشید.

این صلح شجاعان که عباس از آن سخن می گوید، کجاست؟ ثمره های آن چیست؟آیا هماهنگی امنیتی به مصلحت ماندن اشغالگر و شهرک های یهودی نشین و جنایت هایش است؟یا شکستن استخوان های جوانان انتفاضه است؟ یا اعدام های میدانی وحشیانه جوانان«خیزش چاقوهاست»؟

محمود عباس را به کنای بنهیم زیرا سخن گفتن درباره اش و درباره مشارکت توهین آمیزش هیچ فایده ای ندارد و به «لغزش» اوباما رئیس جمهوری آمریکا منتقل شویم که پرز را با بزرگانی نظیر نلسون ماندلا تشبیه و مقایسه کرد، و می پرسیم که وجه تشابه پرز با ماندلا چیست؟آیا ماندلا زمین دیگران را غصب کرد ؟آیا سیاست های تبعیض نژادی علیه صاحبان زمین را در پیش گرفت؟ آیا برنامه هسته ای به راه انداخت تا همه همسایه ها و آن سوتر از آنها را بترساند؟آیا جنایت هایی مانند کشتار قانا در حیاط مرکز سازمان ملل که فراری ها از بمب های فسفری هواپیماهای اسرائیلی به آن پناه بردند، مرتکب شد؟

ماندلای بزرگ برنامه هسته ای آفریقای جنوبی را پایان داد و الگویی در تسامح و همزیستی و دوری از انتقام و کینه ارائه کرد و نژادپرست های سفید پوست را از کشتار انتقامجویانه توسط سیاه پوستان از جنس خودش، مورد حمایت قرار داد و از همه رنج هایش زیر شکنجه توسط جلادهایش در زندان های انفرادی به مدت بیش از 28 سال گذشت کرد.

اوباما شنیع ترین نوع نفاق و دورویی و تملق را از خود نشان داد و در این زمینه از محمود عباس جلو زد.وی نباید این لغزش را می کرد زیرا به خانواده سیاه پوستی تعلق دارد که از تبعیض نژادی شنیع در آمریکا در دهه شصت رنج برده است.

اوباما که فقط چند هفته دیگر کاخ سفید را ترک می کند مجبور نیست به این شیوه تهوع آور تملق اسرائیلی ها را بگوید.گمان می رود که او رئیس بزرگترین و قوی ترین کشور در عصر جدید باشد.

پرز در حالی به قبر می رود که دست هایش آلوده به خون است و میراثی پر از قتل عام و کشتار و دروغ و فریب به جای می گذارد و مشارکت در تشییع جنازه اش تبرئه وی و رژیم خونخوار نژادپرستش است.

انتهای پیام

دیدگاه شما