آمریکا می خواهد هم در صف سرمایه گذاران خارجی در ایران قرار بگیرد و هم در انتهای صف نباشد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «کریس بامبری» مفسر سیاسی مستقر در لندن در مطلبی در خبرگزاری روسی اسپوتنیک نوشت: پس از لغو تحریم های غرب علیه ایران به دنبال امضای توافق هسته ای، ایران به محل تمرکز تجار و سرمایه گذاران اروپایی و آسیایی تبدیل شد. تهران به تدریج در حال تبدیل شدن به «منطقه سرمایه گذاری اصلی برای سرمایه داری غربی» است.
در روز چهارشنبه، ایرباس و بوئینگ به عنوان غول های بزرگ حمل و نقل هوایی اعلام کردند که مجوز فروش هواپیما به ایران را دریافت کرده اند.
ایرباس اعلام کرد که در صبح روز چهارشنبه مجوز دولت آمریکا را برای اولین فروش هفده هواپیمای خود به ایران دریافت کرده است.
در ژانویه، این شرکت مستقر در اتحادیه اروپا اعلام کرده بود که برای صادرات 118 فروند هواپیما به ایران به ارزش تقریبی 22.8 میلیارد یورو (25 میلیارد دلار) توافق نامه امضا کرده اما در انتظار مجوز واشنگتن است.
این شرکت تاکید کرد که امیدوار است مجوز دوم برای فروش هواپیماهای باقی مانده به ایران را هم به زودی دریافت کند.
ایرباس به رغم اینکه در خارج از آمریکا مستقر است، برای همکاری با دیگر کشورها به تایید وزارت خزانه داری آمریکا نیاز دارد؛ زیرا دست کم 10 درصد از قطعات تولیدات آنها آمریکایی هستند.
بوئینگ به عنوان یکی دیگر از سازنده های بزرگ هواپیما - نیز با توجه به بیانیه صادر شده در روز چهارشنبه اعلام کرد که مجوز فروش 80 فروند هواپیما به ایران به ارزش 17.6 میلیارد دلار طی سال های 2017 تا 2025 را دریافت کرده است.
ایران ایر نیز طی قراردادی به ارزش حدود 25 میلیارد دلار 29 فروند بوئینگ از نوع 737 را اجاره خواهد کرد.
این اقدام در پی توافق هسته ای سال گذشته میان ایران و قدرت های جهانی برای کاهش تحریم های اقتصادی علیه این کشور در منطقه خاورمیانه صورت می گیرد و تهران متعهد شده در ازای آن، فعالیت های هسته ای خود را محدود کند.
همچنین در روز چهارشنبه «شینزو آبه» نخست وزیر ژاپن برای سفر به ایران و افزایش روابط اقتصادی با این کشور ابراز تمایل کرد.
این ابراز تمایل پس از دیدار با «حسن روحانی» رئیس جمهور ایران در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل درشهر «نیویورک» بیان شد. آبه گفت که او می خواهد در زمان مناسب به ایران سفر کند و خواستار ایجاد یک محیط کسب و کار بهبود یافته در این کشور نفت خیز شد تا شرکت های ژاپنی بیشتری بتوانند در آنجا سرمایه گذاری کنند.
واقعیت این است که قدرت های بزرگ صنعتی برای حضور در بازار در حال ظهور ایران در حال رقابت با یکدیگر هستند. این واقعیت که نخست وزیر ژاپن به زودی به ایران سفر می کند به این معنی است که ژاپنی ها به زودی در این بازار وارد عمل می شوند. آلمانی ها هم برای انجام کسب و کار با تهران بسیار مشتاق هستند. آنها از دیرباز با ایران رابطه ای عمیق داشته اند.
آمریکا از این پیشنهادات عصبی شده است زیرا نمی خواهد این بازار در حال ظهور جدید در اختیار رقبایش در اروپا، ژاپن یا چین قرار گیرد؛ بنابراین برای انجام کسب و کار با ایران و لغو تحریم های بانکی سنگ اندازی هایی خواهد داشت.
بازار هوانوردی ایران با توجه به ناوگان فرسوده اش، بازار جذابی محسوب می شود و شرکت های آمریکایی نمی خواهند چنین فرصتی را از دست بدهند. اما در این مسیر دو مانع اصلی وجود دارد: خصومت میان ایران و آمریکا از زمان بحران گروگان گیری همچنان وجود دارد و دیگر اینکه، کشورهای بسیاری برای ورود به بازار ایران با هم رقابت می کنند. بنابراین آمریکا به ژاپن، هند، چین و اروپا و سرمایه گذاری های آنها با بیم و هراس می نگرد.
این در حالی است که ایرانیان نیز به نوبه خود برای هر سرمایه گذاری بین المللی به آسانی در دسترس نیستند. آنها از حاکمیت ملی خود دفاع کرده اند و می دانند چه اتفاقی پس از باز شدن بازار این کشور به روی سرمایه گذاران قرار است بیافتد. آنها سال تحقیرآمیز «بوریس یلتسین» در روسیه را پس از آنکه بازار این کشور به روی شرکت های چند ملیتی غربی گشوده شد را از خاطر نمی برند. آنها بر اساس شیوه خود با غرب معامله خواهند کرد که هم به نفع غرب خواهد بود و هم به اقتصاد صنعتی آنها سود خواهد رساند.
ایران یک بازار بزرگ جدید بالقوه برای غرب و کشورهای آسیایی است. این کشور نیروی کار جوان تحصیل کرده دارد و یک منطقه سرمایه گذاری اصلی برای سرمایه داری غربی است و کشورها در صف سرمایه گذاری در آنجا هستند. در واقع، آمریکا می خواهد هم در این صف قرار گیرد و هم در انتهای صف نباشد.
بخش هتلداری ایران نیز بخش جذابی برای سرمایه گذاران خارجی محسوب می شود. ایران می تواند به یک بازار بزرگ گردشگری تبدیل شود. هتل های زنجیره ای چند ملیتی آمریکا با اشتیاق به این فرصت می نگرند.
این در حالی است که ایران سابقه ای طولانی در کمک به فرهنگ جهانی نیز دارد. این کشور مردم فوق العاده، بسیار سخاوتمند و بسیار تحصیل کرده ای دارد. بنابراین برای غرب بهتر است با ایران رابطه داشته باشد.