این جنگ کرامت انسانی است که ملت الجزایر و ورزشکارانش علیه نژادپرستی و توحش اسرائیلی ها در همه محافل انجام می دهد آن هم در زمانی که نظام های عربی سرهایشان به زیر افکنده و برای عادی سازی روابط با اسرائیلی و دولت این رژیم که با صلح مخالف است و خون فلسطینی ها را به شیوه ای وحشیانه در فلسطین اشغالی می ریزد،التماس می کنند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود نوشت:تیم ملی زنان الجزایر به مدال طلا از نوع سنگین وزن آن دست یافت زمانی که در بازی های پارالمپیک ریو دی ژانیرو در برزیل از رویارویی با تیم رژیم صهیونیستی امتناع کرد.
تیم ملی الجزایر این اقدام میهنی پرافتخار را به رغم مجازات های سختگیرانه ای انجام داد که فدراسیون های جهانی ورزشی معلولان در چنین مواردی تحمیل می کنند و به مرز گرفتن مجوزهای همه هیأت ورزشی شرکت کننده و محرومیت الجزایر از مشارکت در رقابت های بین المللی به مدت چهار سال می رسد.
این موضع گیری زنان و مردان الجزایری چندان عجیب و غریب نیست چه وزرشکاران دارای توانایی بدنی بالای شان چه ورزشکاران معلول شان.از مردم الجزایر که ورزشگاه اصلی شان در پایتخت را پر کردند تا تیم ملی فلسطین را در مقابل تیم ملی شان تشویق کنند و پرچم های فلسطین را به اهتزاز درآوردند،چیزی جز این انتظار نمی رود که نشان دهنده این درجه از ملی گرایی و افتخار و یاری رساندن به عدالت روی اراضی فلسطین است.
این جنگ کرامت انسانی است که ملت الجزایر و ورزشکارانش علیه نژادپرستی و توحش اسرائیلی ها در همه محافل انجام می دهد آن هم در زمانی که نظام های عربی سرهایشان به زیر افکنده و برای عادی سازی روابط با اسرائیلی و دولت این رژیم که با صلح مخالف است و خون فلسطینی ها را به شیوه ای وحشیانه در فلسطین اشغالی می ریزد،التماس می کنند.
ورزشکاران از حکومت های خود تبعیت می کنند و اگر این حکومت ها از راه درست منحرف شدند،ورزشکاران علیه حکومت هایشان تمرد کرده و به آنها و به سیاست های عادی سازی شان «نه»بزرگ می گویند.کاری که «روان علی»تکواندوکار مصری اخیرا در بازی های کرواسی انجام داد، بهترین دلیل برای این مساله است.
این ورزشکار جوان یعنی روان یک هفته پیش از رفتن روی سکو برای مبارزه با «سیفان بنستر»اسرائیلی امتناع کرد و تاکید کرد که هیچ قدرتی روی زمین وجود ندارد که بتواند مجبورش کند تصمیمش که با عادی سازی روابط مخالف است را تغییر دهد.این را پایگاه های اینترنتی ورزشی اسرائیلی اعلام کردند.
دولت الجزایر با عادی سازی مخالف است و در برابر آن مقاومت می کند و همتای مصری اش کاملا برعکس عمل می کند و پرچم رژیم اشغالگر را در آسمان قاهره بالا برده است اما ملت های دو کشور و به ویژه ورزشکاران آنها در بستر مخالفت مطلق یعنی مخالفت با عادی سازی روابط متحد هستند و از دست دادن با همتاهای اسرائیلی شان امتناع می کنند.
تحریم حق مشروعی است و ملت های غربی و حکومت های شان از جمله خود آمریکا از این حق علیه نظام نژادپرست جنوب آفریقا استفاده کردند و اکنون این غرب منافق دوگانه گرا حق ندارد ورزشکاران عرب و مسلمان را در صورت حاضر نشدن برای بازی با ورزشکاران اسرائیلی به نشانه اعتراض و تاکید بر موضع انسانی اخلاقی،مجازات کند.
هنگامی که اسرائیلی ها صلح را انتخاب کنند و قطعنامه های سازمان ملل برای عقب نشینی کامل و حق بازگشت آوارگان فلسطینی را به اجرا دربیاورند آن وقت می توانند به مساله دست ندادن یا بازی نکردن با آنها در محافل ورزشی بین المللی اعتراض کنند و ما بر این باور نیستیم که آنها در حال حاضر صلح را انتخاب کنند بلکه تجاوز و دشمنی را انتخاب می کنند.