آمریکایی ها طی هشتاد سال گذشته با رهبران عربستان سعودی «کنار می آمدند»زیرا کشورشان برای آمریکایی ها به مثابه«گاو شیرده»بود و نیز «هم پیمانی»که می توان به خوبی آن را برای تامین مالی جنگ ها و کاهش بهای نفت داخل سازمان«اوپک» و جنگ با گسترش کمونیسم شوروی سابق بوسیله اسلام افراطی و میانه رو به کارگرفت اما اکنون این مصلحت آمریکایی به پایان خط رسید یا پایین حد خود کاهش پیدا کرد و «گاو سعودی»به زمین افتاد و آمریکایی ها بی رحمانه در حال تیز کردن چاقوهای شان هستند و در میان دفترهای قدیمی خود به دنبال عذرها و بهانه هایی می گردند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:ما بر این باور نیستیم که تصویب قانونی که به خانواده های قربانیان حملات یازدهم سپتامبر اجازه می دهد عربستان سعودی را محاکمه کرده و از این کشور درخواست غرامت مالی کنند، توسط مجلس نمایندگان آمریکا که چند ماه پس از تصویب این قانون توسط کنگره صورت گرفت، مساله ای کاملا تصادفی یا بنابر دلایل حقوقی صرف باشد به ویژه آن که تصویب این قانون همزمان با پانزدهمین سالروز این حملات صورت گرفته است بلکه بر این باوریم که تصویب این قانون در چارچوب طرحی بررسی شده صورت گرفت که از چند سال پیش تهیه و آماده شده است.
عربستان سعودی بیش از 740 میلیارد دلار در ایالات متحده آمریکا سرمایه دارد که 119 میلیارد دلارش فقط به شکل اوراق بهادار است که در خزانه آمریکا قرار دارد و تصرف این میلیاردها دلار هدف اساسی از این قانون و کسانی است که پشت صادر کردن آن هستند.ما اکنون در مرحله مقدماتی و پیش از آغاز نبرد فرسایشی سخت هستیم.
آمریکایی ها طی هشتاد سال گذشته با رهبران عربستان سعودی «کنار می آمدند»زیرا کشورشان برای آمریکایی ها به مثابه«گاو شیرده»بود و نیز «هم پیمانی»که می توان به خوبی آن را برای تامین مالی جنگ ها و کاهش بهای نفت داخل سازمان«اوپک» و جنگ با گسترش کمونیسم شوروی سابق بوسیله اسلام افراطی و میانه رو به کارگرفت اما اکنون این مصلحت آمریکایی به پایان خط رسید یا پایین حد خود کاهش پیدا کرد و «گاو سعودی»به زمین افتاد و آمریکایی ها بی رحمانه در حال تیز کردن چاقوهای شان هستند و در میان دفترهای قدیمی خود به دنبال عذرها و بهانه هایی می گردند.
کاخ سفید آمریکا که رسما روز جمعه قانون به آن تحویل داده شد تهدید کرد برای خنثی کردنش از «حق وتو »استفاده می کند نه به خاطر عشق و علاقه به عربستان سعودی و رهبرانش و برای دلسوزی نسبت به ملتش بلکه از ترس تاثیر آن برا اصل«مصونیت حاکمیتی»است که کشورها را از پیگردهای مدنی یا جنایی حمایت می کند.کشورهایی که از نظر آمریکا پیگرد آنها مجاز است همان کشورهایی هستند که در فهرست تروریسم آمریکا قرار دارند.
استفاده کاخ سفید از حقش در مخالفت و رد قانون به معنای دفن آن نیست زیرا هر قانونی بار دیگر به مجلس نمایندگان و کنگره بر می گردد همان جایی که برای تصویبش نیازمند دو سوم آرای اعضا دارد و سهولت در تصویب آن در دو مجلس آن هم با میزان آرای بالا حکایت از آن دارد که می توان تصویبش را نهایی دانست.
مجلس نمایندگان آمریکا هیچ گونه دوستی نسبت به عرب ها و مسلمانان ندارد و به طور کامل زیر سلطه لابی هایی است که با عربها و مسلمانان دشمن هستند و چند هفته پیش با تصویب قرارداد فروش سلاح و تانک های آمریکایی به عربستان به ارزش بیش از یک میلیارد دلار به دلیل ترس از استفاده آنها علیه غیرنظامیان در یمن و در چارچوب حمله تحریک و فشار علیه هم پیمان سعودی «سابق»که دیگر نمی تواند خدماتی را که به ایالات متحده ارائه می کرد،ارائه کند بلکه تبدیل به بار دفاعی بر دوش آمریکا شده است،مخالفت کرد.
مسئولان عربستان (به باور عبدالباری عطوان)هیچ ارتباط رسمی با حملات یازدهم سپتامبر 2001 ندارند و گروه القاعده در شکل«بن لادنی»آن بیش از دشمنی اش با غرب و رهبرش آمریکا با حکومت عربستان دشمنی می ورزید و حکومت ریاض را «کافر»می دانست.«اسامه بن لادن»رهبر القاعده زمانی که برای نخستین بار با وی در غارهای کوه های «تورابورا»در اواخر ماه نوامبر 1996 دیدار کردم خودش به من گفت که پیشنهاد عمویش(شوهر مادرش)و گروهی از شخصیت های حجاز و علمای دینی برجسته برای برداشته شدن بلوکه کردن دارایی هایش در بانک ها که سهم وی از شرکت پدرش(شرکت پیمان کاری بن لادن)که به وی رسیده و به 250 میلیون دلار بود برداشته می شود و دو برابر می شود در مقابل آن باید به عربستان برگردد و هنگامی که به فرودگاه ریاض برگردد پنج کلمه بگوید و آنها«عربستان شریعت اسلامی را به اجرا در می آورد» را رد کرده است.
کنگره آمریکا این واقعیت ها را می داند و بیشتر از این واقعیت را می داند اما «گروکشی»و «اوباش گری»در شنیع ترین شکل آن را علیه عربستان سعودی و عرب ها و مسلمانان به کار می برد و در بیشتر مواقع در اردوگاه دشمن آنها می ایستد.
روزنامه های آمریکایی طی سال های گذشته دم از 28 صفحه ای می زدند که در گزارش صادر شده درباره تحقیقات کمیته کنگره درباره حملات یازدهم سپتامبر حذف شده است و تاکید می کردند که خاندان حاکم سعودی در این حملات دست دارند اما پس از انتشار این صفحه ها مشخص شد که همه این ادعاها درست نیست و اکنون این کنگره است که با تصویب قانون پیگرد سعودی ها پاسخ می دهد.
رهبران عربستان سعودی همیشه علیه هر گونه تحرک عربی واقعی برای رویاوریی با خطرهای صهیونیستی و آمریکایی اقدام کردند و مجاهدان عرب و مسلمان را برای وارد آوردن شکست به اتحاد جماهیر شوروی سابق ،دوست عربها در افغانستان،بسیج کردند و نیم میلیون سرباز آمریکایی را برای نابودی عراق و سلاح هایش به بهانه آزادی کویت به منطقه کشاندند و تحمیل محاصره و به گرسنگی کشاندن عراق را تایید کردند؛ امری که منجر به کشته شدن یک میلون کودک عراقی طی 13 سال شد.
پاداش آمریکایی ها به این خدمات عربستان به صورت قوانینی برای پیگردش به اتهام حمایت از تروریسم و تروریست ها دقیقا مانند داعش و القاعده است که اکنون به سختی با آنها می جنگد و این چه بد پایانی و چه بد مصیبتی برای عربستان است.
آمریکا خودش بزرگترین کشور تروریستی در جهان است و اگر حملات یازدهم سپتامبر سه هزار آمریکایی را کشت و اینها حملاتی است که محکوم است، آمریکا میلیون ها نفر را در عراق،سوریه،یمن،افغانستان و لیبی به شکل مستقیم یا غیرمستقیم کشت و این خود آمریکا بود که بستر مناسب را برای رشد و نمو گروه های تندرو و تروریستی مانند داعش را مهیا کرد همان گروه هایی که مدعی است بزرگترین خطر برای صلح و ثبات جهانی هستند.
رهبران عربستان با آمریکا علیه بیشتر دشمنانش متحد شدند اگر نگوییم علیه همه دشمنانش متحد شد تا آمریکا از این کشور حمایت و پشتیبانی کند و اکنون این عربستان است که بهای سنگینی از دارایی هایش می پردازد دارایی هایی که حق ملتش است و رهبران این کشور و ملت شان با خطر ورشکستگی رو به رو هستند زیرا به نصحیت های آمریکایی ها برای کاهش بهای نفت به منظور ضربه زدن به اقتصاد کشورهای ایران و روسیه و ورود به جنگ های یمن و سوریه و لیبی که در اصل در خدمت منافع آمریکاست،گوش دادند.
امروز سرمایه های عربستان،فردا کویت و پس فردا قطر و امارات و بهانه ها و اسناد آماده و محفوظ است و در زمان مناسب بیرون کشیده می شوند و یکی از این بهانه ها و توجیه ها حمایت از تروریسم است.
حالا آیا رهبران عربستان سعودی و همپیمانانش در خلیج فارس و برخی مملکت های عربی از این اتفاق و پیامدهای آن درس می گیرند و شروع به بازنگری عمیق و انجام تغییرات بر اساس نتایج می کنند؟
تردیدهایی زیادی در این زمینه داریم اگر نگوییم کار از کار گذشته است.