جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

محور روسیه-ایران-ترکیه؛ پیامی به غرب

مشخص است که روسیه، ترکیه و ایران بر اختلافات اخیر چیره شده و به وضوح با یکدیگر علیه غرب متحد شده اند.

کد خبر: ۱۴۲۴۹۲
محور روسیه-ایران-ترکیه؛ پیامی به غرب

ایران،روسیه و ترکیه به رغم اختلافاتی که دارند اما اکنون در حال ایجاد اتحادی هستند که با خواسته های غرب همخوانی ندار.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران به نقل از خبرگزاری اسپوتنیک، «محمد جواد ظریف» وزیر خارجه ایران اخیرا پیشنهاد سازماندهی یک نشست سه جانبه میان ایران، روسیه و ترکیه را برای رایزنی درباره حل بحران سوریه مطرح کرده است.

علاوه بر این روابط دو جانبه میان هر سه کشور به وضوح گرم ‌تر شده است.

در همین راستا سایت خبری فرانسوی آتلانتیکو تصمیم گرفته است به این اتحاد سه جانبه بپردازد.

«الکساندر دل واله» تحلیلگر مطرح ژئوپلیتیک اروپایی در این‌ باره به این وب سایت گفت: «من فکر می کنم این اتحاد لزوما توافقی برای یک ائتلاف با دوام نیست. هر چند جالب‌ ترین مشخصه ظاهری پیدایش این اتحاد، مصلحت ‌گرایی است.

او تاکید کرد ایران و ترکیه اخیرا بر سر مسأله سوریه با یکدیگر اختلافات زیادی داشتند.

«رجب طیب اردوغان» رئیس‌ جمهور ترکیه براندازی حکومت سوریه را می خواست و علیه کردها می ‌جنگید؛ در حالی ‌که ایران از «بشار اسد» رئیس ‌جمهور سوریه در برابر گروه‌ های تروریستی مورد حمایت ترکیه (شامل داعش، جبهه النصره، احرار الشام، جیش الفتح و جیش الاسلام) حمایت می ‌کرد.

در این میان روسیه نیز به نوبه خود از یک طرف اگرچه به طور کامل موافق ایران نیست، اما از طرف دیگر در راستای تامین منافع خود در منطقه مدیترانه، از نیروهای وفادار به دولت سوریه پشتیبانی می‌ کند.

ایران به دنبال حفظ منافع استراتژیک خود در خاورمیانه است؛ منطقه ‌ای که سوریه دروازه آن به شمار می رود.

با این حال ترکیه امسال متوجه شده است که استراتژی حمایت از افراط‌ گرایان به مسئله ای علیه این کشور تبدیل شده است و شهروندان ترک مرتبا قربانی تروریست ‌های داعش و کردهایی می‌ شوند که آنکارا آنها را نمی پذیرد.

اردوغان دریافته است تندروهایی که از آنها حمایت می‌ کرد، اکنون نه تنها رهبری وی را در خانه ‌اش تهدید می‌ کنند،‌ بلکه به تنش میان ترکیه و روسیه منتهی شده ‌اند. این در حالی است که او به دلایل مختلف اقتصادی، انرژی و سیاسی ـ نظامی نمی‌ تواند اجازه قطع کامل روابط با مسکو را بدهد.

اردوغان در مقابل به عنوان یک سیاستمدار عمل‌ گراتر و انعطاف ‌پذیرتر و داناتر از آن چیزی که بسیاری تصور می ‌کنند، یک تغییر موضع ناگهانی داشته است.

دل واله نتیجه گیری کرد که مشخصه اصلی این مشارکت تدریجی ، مصلحت گرایی است.

از طرف دیگر، هر سه کشور رویکرد مشترکی در قبال غرب دارند؛ غربی که هر سه آن را «خودخواه» می بینند.

به گفته دل واله، آنها با یکدیگر دوست نیستند اما کاملا می ‌دانند که برای نجات سیاست عملی، نیاز دارند گفت ‌و گو را آغاز کنند و با وجود اختلاف ‌نظرهای واضح شان بر سر منافع منطقه ‌ای، روابط شراکتی خود را تقویت کنند.

تحلیلگران ژئوپولیتیک تاکید کرده اند که این رویکرد اگرچه برقراری روابط حسنه به شمار نمی‌ آید، اذعان به این حقیقت است که منافع هر یک از آنها، در یافتن یک راه‌حل مشترکی است.

گفت ‌و گوی میان هر سه کشور می تواند بیش ‌از خصومت برای آنها دستاورد بسیاری به ارمغان آورد؛ زیرا اقتصاد آنها در هم تنیده و وابسته به یکدیگر است.

«آلن رودیر» افسر ارشد پیشین وزارت اطلاعات فرانسه و رئیس مرکز مطالعات و اطلاعات این کشور می گوید «این سه کشور یک نفع مشترک دیگر هم دارند و آن منفعت، بهتر عمل کردن از واشنگتن و بروکسل است که متهم به تلاش برای اعمال قوانین خودشان در سیاست بین‌المللی هستند.»

دل واله و رودیر همچنین تاکید دارند که شراکت میان سه کشور، راهی برای آنها است تا به غرب نشان دهند که نه تنها باید منافع آنها را مورد توجه قرار دهند، بلکه جایگزینی هم برای اتحادیه اروپا وجود دارد.

اردوغان هم به نوبه خود برای دستیابی به منافع اش تلاش می ‌کند و برای جدا شدنش از روسیه و ایران می ‌تواند خواسته ‌هایش را از آمریکا و اتحادیه اروپا مطرح کند.

او می‌ داند که هرچه بیشتر با مسکو و تهران همکاری کند، امتیازات و تضمین های بیشتری می‌ تواند از واشنگتن و بروکسل بگیرد.

الکساندر دل وله می گوید اردوغان به عنوان مثال می‌ تواند از اتحادیه اروپا خواستار تضمین امضا توافق لغو صدور روادید، حل بحران پناه جویان و مسئله قبرس شود.

آمریکا نیز به نوبه خود به ترکیه به عنوان یک عضو ناتو و شریک در دیگر ائتلاف های غربی نیاز دارد.

این کارشناس گفت: «ما در جهان چند قطبی زندگی می کنیم که همه از منافع خود دفاع می کنند.»

وی افزود: «این رو غرب باید این مسئله را درک کند و از تمرکز خود بر حقوق بشری و دیگر مسائل دست بردارد زیرا موجب افزایش نفرت از آنها می شود.»

انتهای پیام

دیدگاه شما