واشنگتن پست در تحلیلی درباره انتخابات پارلمانی هفته گذشته عراق نوشت، با این اتخابات از این پس این کشور در دستان عراقی ها قرار خواهد داشت.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، در بخشی از این تحلیل آمده است: عراق کشوری است که نمی خواهد بمیرد: صدام حسن تلاش کرد تا مردم را با شکنجه و گازهای سمی از پایی درآورد، اما ناکام ماند. آمریکا گستاخانه سال نخست اشغال این کشور را به نادرستی مدیریت کرد و تقریبا جنگی داخلی را موجب شد با این وجود، عراقی ها برپا ایستادند.
به هر حال ملت عراق نه تنها از این مشکلات گذر کرد بلکه یکی از دموکراسی های منطقه را رغم زد.
یکشنبه گذشته، حداقل برای آمریکا نباید جشن پیروزی تلقی شود زیرا گویی همچنان خشونت و رنج درپیش است و بزنگاه هایی پیش خواهد آمد که اگر عراقی ها بتوانند با یگدیگر متحد بمانند، تحلیلگران را شگفت زده خواهد کرد.
اما حداقل این حقیقت رخ می نماید که عراق هم اکنون متعلق به مردمش مانده است. سیاست مداران عراق جدید پرانرژی، اهل تسامح و برخی اوقات دچار انحراف هستند؛ با این حال، عراقی هستند و این تنهای چیزی است که اهمیت بسیاری دارد.
جهندگی عراق - سماجت و استقامتش برای قدرتمند بودن - را می توان در سه وجه یک سیاستمدار عراقی، قاسم محمد فداویی که استاندار استان انبار است مشاهده کرد. هنگامی که من اورا ملاقات کردم، با گروهی از آمریکایی ها برای فرصت های سرمایه گذاری در انبار دیدار داشت درحالی که ضمیمه تر و تمیزی از روزنامه فایننشیال تایمز در دست داشت. درست سه سال پیشتر این استان ماوای القائده در عراق محسوب می شد و اکنون، استاندار از دادن ضمانت های لازم سخن می گفت.
همه چیز به نظر خوب می آمد تا این که: در 30 دسامبر فداوی درست در جایی که دو هفته پیش از آن سرمایه گذاران را اطمینان می داد، در یکی از حملات تروریستی القائده به شدت مجروح شد. در این حمله 30 عراقی کشته و چندین نفر زخمی شدند.
وجه سوم را را می توان در روز انتخابات مشاهده کرد. فداوی دستور پزشک را گوش نکرد و با صندلی چرخ دار پس از آن عمل جراحی پا و قطع دست به محل کار خود بازگشت تا طرفداران خود را برای حضور در انتخابات ترغیب کند.
اگر سختی ها به اندازه کافی بروز می کردند شاید عراق می توانست یکی از بزرگترین کشورها باشد. با این وجود سرسختی و صبوری که به عراقی ها برای بقا کمک می کند، در برخی اوقات از مصالحه و همگرایی آنان که لازمه داشتن دولتی مقتدر است، جلوگیری می کند.
با قضاوت های اولیه درباره انتخابات روز یکشنبه گذشته، تنها چیزی که می توان گفت این است که هیچ حزبی نتوانست به پیروزی قاطع برای تشکیل دولت دست یابد. ائتلاف نخست وزیر نوری المالکی (با نام "دولت قانون") با حزب شیعی معاون رییس جمهور، عادل عبدل مهدی و همزمان با حزب نخست وزیر پیشین ایاد علاوی وارد مذاکره خواهند شد و همگان در تلاش خواهند بود تا نظر احزاب کرد را نیز به خود معطوف دارند.
و این یعنی دموکراسی به سبک عراقی.
نتایج اولیه آرا نشان می دهد که حزب "العراقی"ی علاوی در دو استان شمالی سلیمانیه و دیلا به پیروزی رسیده است. او در پاسخ به سئوال خبرنگار واشنگتن پست در روز سه شنبه می گوید که همچنان در حال مذاکره با دیگر گروه های سیاسی است و تلاش می کند که برای تشکیل "دولت ائتلافی" غیرفرقه گرا که اکثریت احزاب را دربر گیرد حمایت های آنان را جلب کند.
البته تمامی احزاب برای کسب رای با یک دیکر رایزنی داشته اند اما آن چه مربوط به علاوی می شود یک نمونه است: او می گوید که با وزیر شیعی کشور، جواد البولانی، شیخ احمد ابو ریشا، رییس سنی جنبش بیداری، عبدل مهدی، یکی از رهبران مجلس اعلای اسلامی عراق، مشعود بارزانی، از رهبران کرد این کشور و همراهان مقتدی صدر گفت و گو داشته است و اعلام کرد، اکر مالکی نیز از دلتی فراقومی حمایت کند با وی نیز وارد مذاکره خواهد شد.
علاوی امیدوار است، دولت در آواخر همین ماه و یا اوایل ماه بعد تشکیل شود. بسیاری دیگر نیز بر همین امید هستند. همه آنها نگران هستند که طولانی شدن چانه زنی های سیاسی و خلا قدرت در بغداد موجب روی کار آمدن دولتی فرقه ای شود و برای جلوگیری از ورود به چنین مارپیچ واژگونی رقابت توام با دوستی میان مالکی، علاوی و دیگران را نیازمند است زیرا این کشور آنهاست؛ می توانند آن را بسازند یا خراب کنند.
عراق هرگز نخواهد مرد
همه آنها نگران هستند که طولانی شدن چانه زنی های سیاسی و خلا قدرت در بغداد موجب روی کار آمدن دولتی فرقه ای شود و برای جلوگیری از ورود به چنین مارپیچ واژگونی، رقابت توام با دوستی میان مالکی، علاوی و دیگران را نیازمند است زیرا این کشور آنهاست؛ می توانند آن را بسازند یا خراب کنند.
کد خبر:
۱۴۱۹۲