اگر اردوغان بتواند یک هواپیمای روسی را سرنگون کند و بعد دوست خود «پوتین» را در آغوش بگیرد، پس چرا همین کار را در قبال اسد نکند؟
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «رابرت فیسک» روزنامه نگار مطرح ایندیپندنت انگلیس در گزارشی همزمان با دیدار روسای جمهور ترکیه و روسیه نوشت: همزمان با دیدار «تزار» (ولادیمیر پوتین) رئیس جمهور روسیه و «سلطان» (رجب طیب اردوغان) رئیس جمهور ترکیه در شهر «سن پترزبورگ» روسیه، بشار اسد رئیس جمهور سوریه به دقت اوضاع را رصد خواهد کرد.
از آنجا که قدرت ترکیه در سوریه به پایان رسیده است، مسیرهای قاچاقی که این کشور برای انتقال تدارکات داعش و القاعده (جبهه النصره و فتح الشام و ...) فراهم کرده به همراه کودتای مشکوک ترکیه، فروپاشی ارتش آن و تغییر جهت اردوغان از ناتو به «مادر، روسیه» همگی تهدیداتی برای سوریه به نظر می رسند.
با توجه به اینکه روسیه کنترل 30 مایل از مرز جنوبی ترکیه را در اختیار دارد و خلبانان آن روزانه تروریست ها را در حلب بمباران مب کنند، پوتین دیگر قاچاق موشک ها در مرزهای ترکیه برای سرنگونی بالگردهایش را تحمل نخواهد کرد.
و اگر ناتو و اتحادیه اروپا معتقدند که می توانند به متحد باوفای خود اردوغان برای ضربه زدن به نظام اسد تکیه کنند و یا بحران مهاجرت در اروپا را حل و فصل کنند، سخت در اشتباهند.
رسانه های روس در اخبار خود به اظهارات اردوغان پیش از دیدار با پوتین می پردازند که نشان داد «مرد بیمار اروپا» احساس می کند در روسیه به هوای تازه ای برای تنفس دسترسی پیدا کرده است.
اردوغان پیش از دیدار با پوتین گفته بود: « این دیدار از دید من یک نقطه عطف در روابط دوجانبه است که با یک صفحه تمیز آغاز شده و من شخصا با تمام وجود و به نمایندگی از ملت ترکیه به رئیس جمهور پوتین و تمام روس ها ادای احترام می کنم.»
این اخباری است که تلویزیون روسیه گزارش می دهد. سپس خبرگزاری ایتارتاس را در نظر بگیرید که در اخبار آن اردوغان پوتین را دوست خود می خواند و متعهد می شود که همکاری دو کشور تقویت خواهد شد.
نخستین سفر پس از کودتای اردوغان به روسیه اختصاص یافت.
در بخش دیگری از بیانیه اردوغان پیش از سفر به سن پترزبوگ آمده است: «بدون همکاری روسیه امکان حل بحران سوریه وجود ندارد. ما فقط می توانیم با همکاری با روسیه بحران سوریه را حل کنیم.»
و در همکاری با بشار اسد؟ این چیزی است که باید برای بشار که زمانی دوست خانوادگی نزدیک اردوغان و همسرش بود، مایه دلگرمی باشد. اگر شما بتوانید یک هواپیمای روسی را سرنگون کنید و بعد دوست خود «پوتین» را در آغوش بگیرید، پس چرا اردوغان همین کار را در قبال اسد نکند؟
«هیلاری کلینتون» و «دونالد ترامپ» نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نیز بهتر است خود را برای چنین سناریویی آماده کنند.
نمایش سنت پترزبورگ لیست بلندبالایی از بازندگان را دارد. در وهله اول، داعش، القاعده/ النصره/ فتح الشام و همه دیگر گروه های افراط گرایی هستند که در سوریه در حال جنگ با دولت سوریه هستند. آنها می بینند که اصلی ترین منبع تأمین تسلیحاتشان با خشن ترین دشمنشان، یعنی مالک نیروی هوایی روسیه روی هم ریخته است. دیگر بازندگان میلیاردرهای سعودی و قطری هستند که هر دو تلاش می کنند در جهت براندازی نظام دمشق و بغداد اقدام و با ایران و نیروهای مورد حمایت این کشور در سوریه و لبنان مقابله کنند.
در وهله بعد هم نیروهای ارتش ترکیه قرار دارند که با تصفیه حساب روبه رو هستند. ایران و روسیه به واقع در جریان کودتای ناکام در ترکیه «هوشمندانه» رفتار کردند. هم روسیه و هم ایران پیش از کودتا به اردوغان هشدارهای لازم را داده بودند.
به اعراب توسط طرفین روس شان گفته شده که پوتین رهبر سابق کا گ ب بوده و به اردوغان سیگنال هایی در خصوص احتمال وقوع چنین کودتایی داده بود.
ایرانی ها هم به اردوغان در این خصوص هشدار داده بودند.
زمانی نه چندان دور کلینتون به دنبال «ریست کردن (بازنگری)» روابط با روسیه بود، اکنون اردوغان آن هم با اثرگذاری بسیار بیشترب در حال انجام چنین کاری است.
ائتلاف اردوغان و پوتین در سن پترزبورگ علیه ترور، ترور، و ترور بود. اگر پوتین بر مبارزه با «تروریسم» تأکید کند، باید منتظر تغییر اوضاع در سوریه بود.