جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

روزنامه رأی الیوم نوشت:

آمریکا به نام چه کسی و به چه بهانه ای بار دیگر لیبی را بمباران می کند؟

دولت وفاق ملی که نخست وزیرش السراج است دولت قانونی لیبی که از حمایت اکثریت لیبیایی ها برخوردار باشد، نیست و دو پارلمان های لیبی در شرق و غرب آن را به رسمیت نشناخته اند و همچنان در یک پایگاه دریایی به سر می برد به همین دلیل از هیچ گونه تفویض مردمی به منظور دادن چراغ سبز به هواپیماهای آمریکایی برای نقض حریم هوایی لیبی و به راه انداختن کشتار بدون هیچ گونه محاسبه، بهره مند نیست.

کد خبر: ۱۳۹۱۹۰
آمریکا به نام چه کسی و به چه بهانه ای بار دیگر لیبی را بمباران می کند؟
دو هفته پیش آقای السراج نخست وزیر دولت وفاق ملی نسبت به حضور نیروهای ویژه فرانسوی که در اراضی لیبی می جنگند اعتراض کرد و حضور این نیروها را بدون اجازه از دولت را نقض حاکمیت لیبی قلمداد کرد،حالا این اوست که امروز آخرین نفری است که از وقوع حملات هوایی آمریکایی به شهر سرت باخبر می شود و چه بسا خبر این حملات هوایی را بعد از انجام آنها از طریق شبکه «سی ان ان»یا دیگر شبکه های تلویزیونی آمریکایی شنید.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، «عبدالباری عطوان» نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در روزنامه رأی الیوم نوشت:هنگامی که مذاکرات در شهر «الصخیرات»مراکش با نظارت سازمان ملل برای تشکیل دولت وفاق ملی آغاز شد و آقای«فایز السراج»متعاقبا به عنوان نخست وزیر آن انتخاب شد،در این جا در این روزنامه گفتیم که ناتو و هواپیماهایش بار دیگر به لیبی باز می گردند و هدف اصلی از تشکیل این دولت تحت اشراف ساختگی سازمان ملل،استفاده از آن به عنوان بهانه ای برای تامین پوشش این دخالت نظامی است؛ دقیقا همانطور که از شورای ملی لیبی و انقلابش و رئیس اش آقای «مصطفی عبدالجلیل»در پنج سال پیش استفاده شد.

صبح روز گذشته-دوشنبه-این پیش بینی به تحقق پیوست،همانطور که پیش بینی های سابق درباره تبدیل لیبی به یک کشور شکست خورده که بر آن فساد و شبه نظامیان حاکم می شوند و نیز پس از دخالت نظامی ناتو تبدیل به صحنه ای برای دخالت های خارجی و مرتعی برای گروه های تندرو می شود، به تحقق پیوست.همه اینها در این روزنامه و در روزنامه های خارجی مانند«گاردین» ثبت و مستند شد و مورد آزار زیاد و اتهام های بسیاری در آن زمان واقع شدیم و همچنان می شویم.

تقریبا پنج سال پیش و هنگامی که نویسنده این سطرها در حال خوردن شام در یکی از رستوران های لندن پایتخت انگلیس بود آن هم به همراه یکی از دوستان الجزایری که از جمله وکلای مدافع بزرگ بین المللی است،یکی از لیبیایی ها که وی را از لهجه اش شناختم زیرا چهره اش دوست داشتنی و مهربان بود، به من نزدیک شد و در چهره ام فریاد کشید که «خداوند مکر تو را به حلقت بازگرداند».لبخندی زدم و نخواستم با وی وارد جدلی بیهوده و بی نتیجه ای شوم.من به این گونه موضع گیری ها در زمان انقلاب های عربی و جنگ کویت و اشغال عراق و بحران سوریه و جنگ«توفان قاطعیت»در یمن عادت کرده ام.

همین دیروز آقای«انس الغریانی» در صفحه من در توییتر،مطلبی نوشت که در آن می گوید«در سال 2011 با هم دیدار کردیم و من آن زمان گفتم که خداوند مکرت را به حلقت بازگرداند» و این را در اعتراض به موضع گیری هایت نسبت به «انقلابیون»در آن زمان گفتم.من متاسفم،عذر می خواهم...حق با تو بود و من اشتباه می کردم.»

واقعیت این است که سخنان آقای انس الغریانی بسیار تاثیرگذار بود و نشان دهنده اخلاق والا و ارزش های عربی اصیل و شجاعت صاحب سخن در اعتراف به اشتباه بزرگ و کوچک است.این همان اخلاق عربها و مسلمانان واقعی است.

مردم لیبی به مانند بسیاری از برادران عربش در معرض بزرگترین فریب در تاریخ قرار گرفتند هنگامی که دروغها و شیوه های گمراه کردن آمریکایی ها و شبکه های ماهواره ای عربی را باور کردند و به این باور رسیدند که ناتو کشورشان را بهتر از بهشت برین و واحه ای از رفاه تبدیل می کند اما نتیجه نابودی سیاسی و اجتماعی و جغرافیایی و اخلاقی بود،ده ها میلیارد دلار از دارایی های ملت لیبی و ذخایر مالی اش به غارت رفت و نیمی از مردمش به کشورهای همجوار مانند تونس فرار کردند و در نداری زندگی می کنند و قوت روزانه شان را گدایی می کنند این در حالی است که آنها مردمی کریم و بخشنده اند.

صبح روز گذشته-دوشنبه- سخنگوی وزارت دفاع آمریکا-پنتاگون- اعلام کرد که ارتش آمریکا «با درخواست رسمی»دولت وفاق ملی حملات هوایی در این کشور انجام داد که مراکز و مواضع گروه تروریستی داعش را در شهر«سرت»هدف قرار داد.

«پیتر کوک»کلمه به کلمه گفت که «به درخواست دولت وفاق ملی لیبی ارتش آمریکا بمباران های مشخصی به اهداف داعش در سرت به منظور حمایت از نیروهای این دولت انجام داد که در تلاش برای شکست داعش در پایگاه اصلی اش در لیبی هستند.»آقای سراج نخست وزیر این دولت نیز در سخنانی تلویزیونی بر این حملات هوایی صحه گذاشت.

دولت وفاق ملی که نخست وزیرش السراج است دولت قانونی لیبی که از حمایت اکثریت لیبیایی ها برخوردار باشد، نیست و دو پارلمان های لیبی در شرق و غرب آن را به رسمیت نشناخته اند و همچنان در یک پایگاه دریایی به سر می برد به همین دلیل از هیچ گونه حمایت و تفویض مردمی به منظور دادن چراغ سبز به هواپیماهای آمریکایی برای نقض حریم هوایی لیبی و به راه انداختن کشتار بدون هیچ گونه محاسبه یا نظارت به بهانه جنگ با داعش دقیقا همانطور که در عراق و سوریه و یمن بمباران می کنند و ده ها و سپس صدها و پس از آن هزاران نفر را می کشند، بهره مند نیست.

لیبی هیچ گاه حضور گروه داعش یا سلفش گروه القاعده را در اراضی اش نمی شناخت و از امنیت و ثبات برخوردار بود به رغم انتقادهای زیاد ما و غیر از ما از نظام سرهنگ«معمر قذافی»و طاغوتش اما ضد انقلاب نبودیم بلکه ما ضد ناتو و توطئه ای هستیم که به اجرا در می آورد.اما باید بگوییم که دخالت نظامی آمریکایی-غربی همان چیزی بود که بسترها و فضای لازم و مناسب برای رشد گروه های تندرو به وجود آورد تا بتواند دخالت های نظامی در کشورهای عربی و اسلامی را ادامه دهد.

دو هفته پیش آقای السراج نخست وزیر دولت وفاق ملی نسبت به حضور نیروهای ویژه فرانسوی که در اراضی لیبی می جنگند اعتراض کرد و حضور این نیروها را بدون اجازه از دولت را نقض حاکمیت لیبی قلمداد کرد،حالا این اوست که امروز آخرین نفری است که از وقوع حملات هوایی آمریکایی به شهر سرت باخبر می شود و چه بسا خبر این حملات هوایی را بعد از انجام آنها از طریق شبکه «سی ان ان»یا دیگر شبکه های تلویزیونی آمریکایی شنید.

این حملات هوایی آمریکایی هر چند مواضع داعش را هدف قرار داده است،نه فقط نقض حاکمیت لیبی به شمار می رود بلکه نقض کرامت و کرامت ملتش نیز به شمار می رود و باید توسط همه ملت های زنده و شریف یا آن چه از آنها در این زمانه بد باقی مانده است محکوم شود و ما در این جا درباره اتحادیه عرب سخن نمی گوییم که دچار اشتباه مشروعیت بخشی به حملات هوایی ناتو آن هم با تحریک کشورهای حاشیه خلیج فارس شد.

تا به امروز از تعداد قربانیان بی گناه در لیبی طی حملات هوایی ناتو که پنج سال پیش کشته شدند، خبر نداریم.برخی تخمین می زنند که بیش از 50 هزار نفر در این حملات هوایی کشته شدند.ما بر این باوریم که از تعداد قربانیان بی گناه پس بمباران های جدید نیز خبر دار نمی شویم با این تفاوت که قربانیان جدید اتهامی به آنها چسبانده می شود یا موسوم به چیزی می شوند که آنها آن را انتخاب نکرده اند یعنی تروریسم یا وابستگی به گروه تروریستی داعش است.

کجایند دوستان ملت لیبی،کجایند سواران«انقلاب لیبی» که برای دخالت نظامی آمریکایی نظریه دادند و از «برنارد هنری لیوی» فیلسوف صهیونیستی با آغوش باز استقبال کردند و سوار بر تانگ های فرانسوی و آمریکایی و انگلیسی به لیبی بازگشتند؟چرا صدایی از آنها نمی شنویم؟

ملت لیبی از مهربان ترین ملت های عربی و اسلامیبه شمار می رود و متواضع تر و با ایمان تر از همه است و این دردناک است که همچنان قربانی توطئه ای عربی و غربی شود که بهای آن را به تنهایی با امنیت و ثبات و ذخایر مالی و نفتی کشورش پرداخت می کند، بدون آن که گناهی مرتکب شده و بدون آن که کسی با این ملت مشورتی کرده است.

انتهای پیام

دیدگاه شما