جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

از نیس تا خاورمیانه: داعش چگونه ریشه کن می شود؟

داعش به پدیده ای تبدیل شده است که به یک گروه واحد محدود نمی شود و به کسانی که به آن اعلام وفاداری کنند، بدون نیاز به عضویت رسمی وجوه و یا سلاح منتقل می شود.

کد خبر: ۱۳۸۱۰۸
از نیس تا خاورمیانه: داعش چگونه ریشه کن می شود؟

بمباران مواضع داعش ممکن است برخی از امکانات نظامی آن را از بین ببرد اما بر توانایی این گروه برای جذب عناصر از سراسر جهان تاثیری نمی گذارد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، دکتر «رمزی بارود» در مطلبی در مجله خبری و تحلیلی «کانتر کرنتس» هند نوشت: من در سال 1999 از عراق دیدن کردم. در آن زمان هیچ به اصطلاح تکفیری وجود نداشت. در آن زمان، عراق آرام بود. اما بسیاری از بمب هایی که در آن کشور منفجر می شد آمریکایی بودند. در واقع، وقتی عراقی ها از تروریسم صحبت می کردند تنها به تروریسم آمریکایی اشاره می کردند.

اما به محض این که امریکا در سال 2001 به افغانستان حمله کرد و با حمله به عراق در سال 2003 دنبال شد، جهنمی به پا شد.

بر اساس اطلاعات کارشناسان دولت آمریکا که در روزنامه «واشنگتن پست» آمده است، در سالهای قبل از 2008 شاهد 1840 حمله انتحاری بوده ایم. از تمامی این حملات، 86 درصد پس از حمله آمریکا به افغانستان و عراق رخ داده است. در واقع، بین سال های 2001 و انتشار داده ها در سال 2008، 920 بمب گذاری های انتحاری در عراق و 260 مورد در افغانستان رخ داده است.

تصویر کامل تری در سال 2010 و با انتشار گزارش های تحقیقاتی دقیق تر توسط دانشگاه شیکاگو ارائه شد و روشن شد که بیش از 95 درصد از حملات انتحاری در پاسخ به اشغالگران خارجی صورت گرفته است.

«رابرت پیپ» در مجله فارن پالیسی نوشت: «همانطور که آمریکا افغانستان و عراق را اشغال کرده است، کل حملات انتحاری در سراسر جهان به طور چشمگیری افزایش یافته است و از حدود 300 مورد طی سال های 1980 تا 2003 به 1800 مورد از سال 2004 تا 2009 رسیده است.»

بنابراین می توان این چنین نتیجه گیری کرد که «بیش از 90 درصد از حملات انتحاری در سراسر جهان در حال حاضر ضد آمریکایی هستند. اکثریت قریب به اتفاق تروریست های انتحاری از مناطق محلی تحت تهدید نیروهای خارجی بر می خیزند و به همین دلیل است که 90 درصد مهاجمان انتحاری در افغانستان را افغان ها تشکیل می دهند.»

وقتی که من در سال 1999 از عراق دیدن کردم، القاعده صرفا یک نام در اخبار تلویزیون عراق بود که به گروهی از شبه نظامیان که بیشتر در افغانستان فعالیت داشتند، اطلاق می شد. این گروه اولین بار برای متحد کردن مبارزان عرب علیه حضور شوروی در آن کشور شکل گرفت و تا حد زیادی به عنوان یک تهدید امنیت جهانی در آن زمان نادیده گرفته شد.

سال ها پس از آنکه شوروی در سال 1988 افغانستان را ترک کرد، القاعده به یک پدیده جهانی تبدیل شد. پس از حملات 11 سپتامبر 2001، واکنش های غلط آمریکا - برای تهاجم و از بین بردن کشورها - پناهگاه بسیار امنی را ایجاد کرد که از ستیزه جویی و ترور امروزی حمایت می کند.

دنبال کردن موضوع شکل گیری داعش به عنوان مرگبارترین گروهی که عمدتا از القاعده و حمله آمریکا به عراق سرچشمه گرفته است، کار دشواری است.

این گروه از گروه های تروریستی مختلف در ماه اکتبر سال 2006 و زمانی شکل گرفت که القاعده در بین النهرین با رده های شورای مجاهدین در عراق و گروه موسوم به «جندالصحابه» و «دولت اسلامی عراق» به هم پیوستند.

داعش از آن زمان به بعد در شکل ها و ظرفیت های مختلف بوده است اما با سوءاستفاده از بحران سوریه به عنوان یک گروه وحشتناک خشونت آمیز با جاه طلبی های ارضی با اهدافی مرگبار پا به عرصه گذاشت.

برای بسیاری از مفسران و سیاستمداران غربی بسیار آسان تر است که در مورد داعش در زمینه های غیر عملی، برای مثال اسلام، بحث کنند تا اینکه به مسئولیت اخلاقی خود عمل کنند.

دلم برای پژوهشگرانی که سال های زیادی را صرف بررسی داعش به عنوان یک پدیده مذهبی کرده اند، می سوزد.

داعش نامی نیست که بتواند بدون اطلاع قبلی به چیزی کاملا متفاوت تغییر برند دهد. تاکتیک های آنها می تواند بر اساس زمان و شرایط تغییر کند. پیروان این گروه می توانند با استفاده از کمربند انتحاری، خودروی بمب گذاری شده، چاقو و یا حتی یک کامیون با سرعت در حال حرکت خشونت آفرین و مرگبار شوند.

آنچه واقعا مهم است این است که داعش به پدیده و ایده ای تبدیل شده است که حتی به یک گروه واحد محدود نمی شود و بدون نیاز به عضویت رسمی، وجوه و یا سلاح به کسانی که به آناعلام وفاداری کنند، منتقل می شود.

هنگامی که یک راننده کامیون فرانسوی - تونسی به یک جمعیت از مردم که در خیابان های زیبای شهر «نیس» جمع شده اند حمله می کند، پلیس فرانسه به سرعت به سمت پیدا کردن ارتباطی میان او و داعش و یا هر گروه تروریستی دیگری حرکت می کند. هیچ سرنخی بلافاصله به دست نیامد، در عین حال به طرز عجیبی «فرانسوا اولاند» رئیس جمهور این کشور از قصد خود برای واکنش نظامی خبر داد.

چه کوته بینی! ماجراجویی های نظامی فرانسه در سال های اخیر چه نتیجه ای داشته است؟ لیبی به واحه ای از هرج و مرج تبدیل شده و داعش در حال حاضر کنترل کل شهرهای آن را در اختیار گرفته است. عراق و سوریه همچنان مکان هایی برای خشونت تمام عیار باقی مانده است.

در مورد مالی چه طور؟ شاید فرانسه شانس بهتری در آنجا داشت.

«پیپ سامبا کین» در مطلبی در الجزیره واقعیت وحشتناک در مورد اوضاع مالی بعد از مداخله فرانسه در ژانویه 2003 را بازگو کرد. حمله فرانسه نه این کشور را به مکانی صلح آمیزتر تبدیل کرد و نه نیروهای فرانسوی این کشور را ترک کردند.

به نوشته کین، فرانسوی ها اکنون اشغالگرند نه آزادی طلب و با توجه به تمام داده های منطقی، همه ما می دانیم که اشغال خارجی چه تبعاتی دارد.

کین نوشت: «سوالی که اهالی مالی باید از خودشان بپرسند این است که آیا آنها ترجیح می دهند با گروه های تکفیری برای یک مدت طولانی مبارزه کنند یا اجازه می دهند حق حاکمیت شان به چالش کشیده شود و خاک کشورشان توسط یک دولت استعمارگر اشغال شود؟»

با این حال، فرانسوی ها مانند آمریکایی ها، انگلیسی ها و دیگران همچنان از این واقعیت در جهت تامین منافع خود فرار می کنند. امتناع از قبول این واقعیت که داعش تنها یک جزء از یک دوره بسیار بزرگتر و نگران کننده از خشونت است که در مداخله خارجی ریشه دارد، موجب می شود که خشونت در همه جا تداوم داشته باشد.

مهم نیست که اعضای داعش یا حامیان آن چقدر خشن باشند، مهم این است که آنها در صدد انتقام گیری هستند. بمباران مواضع داعش ممکن است برخی از امکانات نظامی آنها را از بین ببرد اما بر توانایی آنها برای جذب عناصر از سراسر جهان تاثیری نمی گذارد.

آنها محصول تفکر خشونت آمیز است که نه تنها در خاورمیانه بلکه در پایتخت های مختلف غربی شکل گرفته است.

داعش نه محو خواهد شد و نه از بین خواهد رفت مگر اینکه رهبران آن توانایی جذب نیروهای جدید را نداشته باشند.

گزینه جنگ تا کنون کمترین نتیجه را داشته است. داعش باقی خواهد ماند و در صورت لزوم تغییر شکل خواهد داد تا زمانی که جنگ در دستور کار باقی مانده باشد. برای پایان دادن به داعش، ما باید به جنگ و اشغالگری ها پایان دهیم. انجام این کار بسیار ساده است.

انتهای پیام

دیدگاه شما