حتی با ابهامات بسیاری که در مورد کودتا در ترکیه هنوز رفع نشده، در حال حاضر می توان نتیجه گیری کرد که اهداف سیاسی ترکیه در منطقه به طور قابل توجهی تغییر کرده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، مجله آنلاین «بنیاد فرهنگ استراتژیک» در مطلبی نوشت: برای درک کودتای نافرجام در ترکیه، ما باید دلایل شکست آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم. آیا این کودتا واقعا با هدف سرنگونی دولت اردوغان اجرا شد؟ و چه کسانی که در پس کودتا بودند؟ با پاسخ به این پرسش ها و بررسی پاسخ های احتمالی، می توان یک چارچوب منطقی و معتبر برای یک داستان که هنوز هم بسیار گیج کننده است، یافت.
اهداف کودتا را می توان این چنین نام برد:
1. دستگیری رئیس دولت.
2. نامزدی نماینده ای برای کودتا و معرفی وی از طریق یک کنفرانس مطبوعاتی در رسانه ملی برای اطمینان بخشیدن به مردم.
3. کنترل همه منابع اطلاعاتی / ارتباطاتی.
4. حمایت از حداقل بخش قابل توجهی از پلیس.
5. کنترل وزارتخانه ها.
6. تحت کنترل قرار دادن فرودگاه های نظامی و غیرنظامی.
7. کنترل پارلمان.
8. کنترل کامل آسمان.
9. برقراری حکومت نظامی.
پیامدهای کودتای نافرجام
پیامدهای منطقه ای و بین المللی همه نیاز به کشف و بررسی دارد. چند مورد شهادت منابع معتبر نشان می دهد که فرار سریع مستشاران نظامی ترکیه از شهر «حلب» به دستور مستقیم از آنکارا صورت گرفته است. بر حسب تصادف، در حالی که ترکیه در میانه کودتا قرار داشت، جمعه شب در مسکو «جان کری» وزیر خارجه آمریکا و «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهور روسیه در مورد سوریه بحث می کردند. به گزارش کرملین، رئیس جمهور روسیه یکی از اولین سران دولت بود که از اردوغان حمایت کرد. چند دقیقه قبل از این گفتگو و تقریبا به طور همزمان، ارتش عربی سوریه حلب را ظاهرا به طور کامل محاصره کرد و آن را از ورود عناصر خارجی مصون کرد؛ رویدادی که می تواند در سرآغاز پایان جنگ در سوریه تعیین کننده باشد.
حتی با ابهامات بسیاری که هنوز رفع نشده است، در حال حاضر می توان نتیجه گرفت که اهداف سیاسی ترکیه در منطقه به طور قابل توجهی تغییر کرده است و در حال حاضر به جای ریاض، دوحه و واشنگتن با منافع مشترک مسکو، تهران و دمشق هم تراز شده است.
حمایت وزیر امور خارجه ایران از اردوغان، به طور ضمنی بار دیگر پوچی اتحاد آنکارا با ریاض و دوحه را برجسته کرد. این احتمال وجود دارد که مسئله کردها به تمرکز اصلی اردوغان تبدیل شود و اینکه وحدت سوریه مصلحت مناسبی برای جلوگیری از ایجاد یک منطقه خودمختار کرد در جنوب ترکیه باشد.
در این وضعیت مسکو هر چه بیشتر و بیشتر در حال تبدیل شدن به یک شریک پیشرو است. حقیقت این است که از نظر روابط بین المللی اردوغان نیاز مطلق به همکاری با کشورهایی را دارد که تا همین اواخر دشمنان قسم خورده او در نظر گرفته می شدند.
اینکه چگونه تنش های منطقه ای می توانسته رویدادها را تحت تاثیر قرار دهد و یا به کودتا منجر شود، هنوز باید مورد ارزیابی قرار گیرد. قطعا این کودتا بر آینده خاورمیانه تاثیر خواهد داشت. اینکه کودتا در ترکیه رویدادهای خاصی در منطقه را تحت تاثیر قرار خواهد داد و تسریع خواهد بخشید هنوز مشخص نیست، اما آنچه در حال حاضر روشن است پیروزی های محور سوریه - ایران - روسیه در سوریه است.
اردوغان این بار خوش شانس بوده است و شاید او می دانست که چگونه بهترین استفاده را از این وضعیت داشته باشد. با این حال این مسئله بهایی را که وی برای حفاظت از قدرت خود پرداخت خواهد کرد، تغییر نخواهد داد. اخبار حلب نشان می دهد که او برای مزیت های استراتژیک خود چانه زنی می کند؛ هزینه آن هر چه که می خواهد باشد. اینکه عواقب این کار چه خواهد شد به رابطه بین MIT (سرویس مخفی ترکیه) و داعش بستگی دارد. وعده های اردوغان برای تمرکز بر روی جلوگیری از ظهور یک دولت کرد مسئله مهم دیگری است. همچنین در این مورد خواهیم دید که چگونه این مسئله ممکن است گفت و گوی جدی آینده با دمشق را تحت تاثیر قرار دهد.
در نهایت شکست کودتا، ما را با اردوغانی مواجه کرد که برای بقا به عنوان رئیس جمهور ترکیه موظف است برای تغییر سیاست خود در قبال سوریه و منطقه تصمیم گیری کند. متاسفانه برای او، تنها راه برای انجام این کار خداحافظی با رویاهای با شکوهش که آنها را با قطر و عربستان سعودی و آمریکا به اشتراک گذاشته بود، است. آیا سلطان آرزوهای خود را کنار خواهد گذاشت و از قوانین جدید اطاعت خواهد کرد؟