رئیس جمهور جدید آمریکا قطعا به جنگ های بی فایده چند تریلیون دلاری در افغانستان، عراق، یمن، سوریه، سومالی، لیبی و علیه داعش و القاعده در سطح جهانی ادامه خواهد داد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه واشنگتن تایمز در گزارشی نوشت: انتخابات ریاست جمهوری 2016 آمریکا بی اهمیت است. «دونالد ترامپ» نامزد جمهوری خواه و یا «هیلاری کلینتون» رقیب دموکرات وی هر کدام که به کاخ سفید راه یابند، ما با مجتمع نظامی - صنعتی - ضد تروریستی چند تریلیون دلار خود (مفهومی است که عموماً برای اشاره به روابط سیاستی و پولی بین قانونگذاران، نیروهای مسلح ملی، و پایگاه نظامی صنعتی به کار می رود که از آنها حمایت می کند) مسیر خود تباهی را طی خواهیم کرد.
ترامپ و یا کلینتون به جنگ های بی فایده چند تریلیون دلاری در افغانستان، عراق، یمن، سوریه، سومالی، لیبی و علیه داعش و القاعده در سطح جهانی ادامه خواهند داد. هر کدام که به ریاست جمهوری دست یابند فرقی نمی کند تنش های نظامی با چین بر سر دریای چین جنوبی می تواند به جنگ منتهی شود و تنش با روسیه با تقویت حضور نظامی ناتو در لهستان، کشورهای بالتیک، رومانی و بلغارستان تشدید می شود.
کلینتون هرگز فرصت تبدیل شدن به قهرمان جنگ های ریاست جمهوری را از دست نخواهد داد زیرا او به عنوان بانوی اول بیش از دو دهه پیش وارد کاخ سفید شده بود. در میان مسائل دیگر، در سال 2008، او به این مسئله افتخار می کرد که اگر او رئیس جمهور شود و اگر ایران به اسرائیل حمله کند، علیرغم نداشتن یک پیمان دفاعی و یا مجوز کنگره به این کشور حمله خواهد کرد.
او کار «ژولیوس سزار» را پس از سازماندهی جنگ لیبی در سال 2011 و سرنگونی و قتل «معمر قذافی» تکرار کرد.
لیبی بلافاصله به ورطه جنگ داخلی سقوط کرد و به تبع آن، داعش در شهر «سرت» متولد شد، بحران پناهندگان در اروپا شکل گرفت و همچنان در حال ضربه زدن به اتحادیه اروپا است، و «کریستوفر استیونز» سفیر آمریکا در شهر «بنغازی» ترور شد.
ترامپ نیز کودک مجتمع چند تریلیون دلاری نظامی - صنعتی - ضدتروریستی آمریکا است. در طول مبارزات انتخاباتی خود در سال 2016، بلوف زده است که من نظامی ترین نامزد هستم و اینکه او داعشی ها را به جهنم خواهد فرستاد. ترامپ در خصوص داعش به تفصیل شرح داده است: «ما واقعا هیچ چاره ای نداریم. ما باید آن را نابود کنیم. من به حرف ژنرال ها گوش خواهم داد و از 20 هزار تا 30 هزار نیروهای رزمی استفاده خواهم کرد.»
حتی اگر کلینتون و ترامپ چنین آشکارا موضع جنگ طلبانه ای نداشتند هم هر وعده آنها برای خروج این کشور از جنگ ممکن بود پوشالی باشد. «وودرو ویلسون» رئیس جمهور این کشور در سال 1916 با شعار «ما به جنگ پایان می دهیم» وارد مبارزات شد اما پس از انتخابات، به سرعت با شعار «جهانی امن برای دموکراسی» جنگ را آغاز کرد.
«هری ترومن» دیگر رئیس جمهور آمریکا نیز به سنا وعده داد بدون کسب موافقت کنگره هرگز جنگ تحت نظارت سازمان ملل متحد را آغاز نکند اما پس از انتخاب، عکس آن را در مقابل کره انجام داد.
«لیندون جانسون» دیگر رئیس جمهور آمریکا نیز در سال 1964 با فریبکاری مردم را به این باور رساند که او نامزد صلح است و برنامه های خود را برای دامن زدن به جنگ ویتنام پنهان کرد.
طرح مخفی رئیس جمهور «ریچارد نیکسون» برای پایان دادن به جنگ در سال 1968 نیز یک فریب بود.
«جیمی کارتر» نیز ترس مفرط از کمونیسم را تقبیح کرد، اما اعلام کرد که ممانعت از جابجایی نفت در خلیج فارس یک اقدام جنگی علیه آمریکا تلقی می شود. او در ادامه عاملان آینده القاعده در حادثه 11 سپتامبر را مسلح کرد.
رئیس جمهور «جورج دبلیو بوش» نیز در سال 2000 متعهد به ملی گرایی شد اما در دومین مراسم تحلیف خود، مشتاقانه متعهد شد برای رها ساختن جهان از ظلم و ستم و ستمگران (!) دست به هر اقدامی بزند.
«باراک اوباما» رئیس جمهور کنونی نیز در سال 2008 طی مبارزات انتخاباتی خود وعده داد به جنگ در عراق و افغانستان پایان دهد اما هزاران سرباز در هر دو کشور باقی مانده است؛ در حالی که اوباما جنگ ها در سوریه، یمن، لیبی، سومالی، پاکستان و علیه داعش و القاعده را ادامه می دهد.
هویت مجتمع نظامی - صنعتی - ضد تروریستی در سلطه بر جهان از طریق جنگ دائمی و طرح ریزی جهانی زور است. این مفهوم به دنبال جاسوسی از شهروندان، حبس بدون اتهام یا محاکمه، هدف قرار دادن بی گناهان، کشتن تروریست های بین المللی مشکوک بر اساس شواهد محرمانه؛ انجام جنگ پیشدستانه و تحمیل بی عدالتی گسترده است که باعث دشمن تراشی های بسیاری می شود.
ما در حال تکرار خطاهای گذشته هستیم و انتخابات ریاست جمهوری اکسیر کوتاه مدتی برای مصیبت ملی ما است. مشکل کنونی و آینده ما، بی مسئولیتی قوه مقننه مان است.