در سطح عربی و اسلامی،انگلیس ضعیف کوچک منزوی امر خوبی است زیرا دولت هایش چه کارگری باشند چه محافظه کار همیشه زیر نفوذ صهیونیست ها بودند و با قدرت تمام از اسرائیل حمایت می کردند و همیشه در کنار آمریکا در جنگ هایش علیه عرب ها و مسلمانان و دخالت نظامی در امور داخلی شان ، تغییر نظام هایشان و طرح های تجزیه کشورهایشان قرار می گرفت.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در بخش سخن سردبیر در روزنامه رأی الیوم به خروج انگلیس از اتحادیه اروپا پرداخت و نوشت:کفه تراوزی راستگرایان تندرو در همه پرسی عضویت انگلیس در اتحادیه اروپا سنگینی کرد و انگلیسی ها با اکثریت اندک برای خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند.این یعنی در وهله نخست احتمال دارد این اتحادیه از هم فرو بپاشد و در وهله دوم خود انگلیس از هم فرو بپاشد.
اگر احتمال نخست یعنی فروپاشی اتحادیه اروپا قطعی نیست اما فروپاشی اتحاد انگلیس نزدیک است.گرایش های جدایی طلبانه در اسکاتلند ، ایرلند شمالی و ولز با قدرت در حال بروز کردن است و صداهای خواستار استقلال(در اسکاتلند)و پیوستن به ایرلند جنوبی جمهوری (در ایرلند شمالی) بالا رفته است و این مساله قطعی شده است که حداقل اسکاتلند را حداکثر طی پنج سال آینده کشوری مستقل و عضو اتحادیه اروپا ببینیم زیرا بیش از 70 درصد از شهروندانش به نفع «باقی ماندن»در اتحادیه اروپا رأی دادند.
خروج انگلیس از اتحادیه اروپا برای اتحادیه اروپا در کوتاه مدت شکست به شمار می رود اما این وضعیت در طولانی مدت چنین نخواهد بود زیرا این کشور همیشه عضو«دشوار» بود که نیاز اتحادیه به وحدت و یکپارچگی را برای گرفتن امتیاز، مورد سوء استفاده قرار می داد،تا جایی که بسیاری از اروپایی ها در سایه این«گروکشی»انگلیسی ها به این باور رسیدند که «چارلز دو گل»رهبر بزرگ فرانسه بر حق بوده است زمانی که بارها با پیوستن انگلیس به بازار مشترک در آن زمان مخالفت کرد و بر این باور بود که این بازار بدون انگلیس به شکل سریعتر و بهتر پیشرفت می کند.
انگلیسی ها گلوله را به پای خود شلیک کردند زمانی که در دام «ترساندن»که راستگرایان نژادپرست پهن کردند، افتادند؛ راستگرایانی که برای هل دادن آنها برای رای دادن به نفع خروج از اتحادیه اروپا از این حربه استفاده کردند و به خطرات مهاجرت اشاره کردند و واقعیت ها را در این زمینه جعل کردند مانند تمرکز بر خطر ضمنی «اسلام»و پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا و ترکیب دیموگرافی زیرا تعداد جمعیت ترکیه به 80 میلیون نزدیک می شود که اکثریت قاطع آنها مسلنان هستند.به رغم آن که واقعیت ها عکس این را می گوید زیرا پیوستن ترکیه تا پنجاه سال دیگر اگر نگوییم بیشتر به دلیل مخالفت شدید کشورهای اروپایی بزرگ به ویژه فرانسه صورت نمی گیرد؛فرانسه ای که به دنبال حفظ هویت مسیحی سفید اتحادیه اروپاست.
بریتانیا تکه تکه می شود و چیزی از آن به جز انگلیس قدیم باقی نمی ماند و جایگاهش به عنوان مرکز مالی جهان را از دست می دهد همانطور که تاثیرش در گروه بزرگ سیاسی و اقتصادی مانند اتحادیه اروپا که نیمی از صادراتش روانه آن می شد و توازن استراتژیک میان دو قدرت بزرگ یعنی روسیه و آمریکا ایجاد می کرد را از دست می دهد.
واقعیت این است که انگلیس که رسما در سال 1975 پس از همه پرسی ای که «ویلسون»نخست وزیر وقت این کشور دعوت به برگزاری آن کرد به اتحادیه اروپا ملحق شد،در آن زمان هرگز نمی خواست اروپایی شود و اتحادیه اروپا را زیر سلطه فرانسه و آلمان می دید و ذهنیت انزوا طلب ساکنان جزایر را حفظ کرد و یک پایش را در اروپا گذاشت و دیگر پایش را در آمریکا که بر برقراری روابط خاص با آن اصرار کرد.انگلیس همچنین با پیوستن به یک واحد پولی اروپا (یورو)مخالفت کرد و عمل به توافقنامه «شینگن»که رفت و آمد را تسهیل کرده است،نپذیرفت.همچنین برای نجات کشورهای اروپایی از ورشکستگی مانند یونان،پرتقال،و ایرلند در مقایسه با آلمان مشارکت مالی اندکی کرد.
برای ما عرب ها و مسلمانان،خروج انگلیس از اتحادیه اروپا در عین حال هم مفید است هم مضر،اما چه بسا فایده آن بیش از زیانش باشد.
اقلیت عرب و مسلمان قطعا از این نوع خروج انگلیس زیان می بیند زیرا یکی از بارزترین قربانیان راستگرایان تندرو نژادپرست مخالف با مهاجرت و مهاجران خواهد شد،حتی اگر این مهاجران از کشورهای سفید مانند رومانی و بلغارستان باشند، مسلمانان یا سوری های مسلمان که بماند.همچنین این اقلیت در آینده نزدیک با موانعی در زمینه آزادی جا به جایی مواجه می شود همانطور که اکنون برای سفر به آمریکا یا کشورهایی مانند استرالیا و نیوزیلند مواجه است زیرا گذرنامه های انگلیسی برای سوار شدن به هواپیما بدون ارائه درخواست برای کسب اجازه تحت عناوین مختلف تا زمانی که تبار غیر انگلیسی دارید و غیر سفید هستید، کافی نیست بهانه نیز ترس از تروریسم است.علاوه بر آن آزادی تملک،اقامت و کار در 27 کشور اتحادیه اروپا در آینده نزدیک بخار می شود.
اما در سطح عربی و اسلامی،انگلیس ضعیف کوچک منزوی امر خوبی است زیرا دولت هایش چه کارگری باشند چه محافظه کار همیشه زیر نفوذ صهیونیست ها بودند و با قدرت تمام از اسرائیل حمایت می کردند و همیشه در کنار آمریکا در جنگ هایش علیه عرب ها و مسلمانان و دخالت نظامی در امور داخلی شان ، تغییر نظام هایشان و طرح های تجزیه کشورهایشان قرار می گرفت. انگلیس طی چهل و سه سال از عضویتش در اتحادیه اروپا همیشه جلوی هر گونه رویکرد برای انتقاد از اسرائیل و سیاست های نژادپرستانه این رژیم و ایجاد کشور مستقل فلسطینی و محاکمه جنایتکاران اسرائیلی در دادگاه بین المللی جنایی را می گرفت،همچنین حاضر به عذرخواهی از عربها به دلیل دادن فلسطین به یهودی ها و تسهیل تشکیل دولت اسرائیل نشد تا جایی که «دیوید کامرون»نخست وزیر کنونی انگلیس و صاحب همه پرسی که به خودش و کشورش آسیب رساند،تجاوز اسرئیل به نوار غزه را دفاع از خود توصیف کرد و پشت تصمیم حمله به لیبی بود.«تونی بلر» نخست وزیر پیش از وی نیز از بزرگترین هواداران حمله و اشغال عراق بود.
انگلیسی هایی که برای خروج کشورشان از اتحادیه اروپا رای دادند چه بسا بدون آن که خود بدانند بزرگترین خدمت را به اتحادیه اروپا کردند که از عضویت این انگلیس سر به هوا و نازپروده و گروکش برای مدتی طولانی در عذاب بود و به کشور،اقتصاد و وحدت داخلی آن زیان بزرگی وارد آوردند که در آینده نزدیک باعث انزوا و خسارت های اقتصادی این کشور می شود و بعید نمی دانیم که عضویت دائمی در شورای امنیت سازمان ملل نیز از انگلیس گرفته شود،چه دلیلی دارد عضویت انگلیس در شورای امنیت آن هم پس از ضعیف شدنش ادامه یابد؟
انگلیس «عظمت»خود را از دست داد آن زمان که مستعمراتش را از دست داد و اکنون آنچه به لحاظ روانی برایش باقی مانده است را با از دست دادن عضویتش در مجموعه قوی به لحاظ سیاسی و اقتصادی مانند اتحادیه اروپا از دست می دهد و به اوضاعش به 400 سال قبل بر می گردد یعنی انگلیس کوچک و فراری دهنده جمعیت به دلیل فقر و کمبود منابعش.
این اقدام یعنی انگلیسی قربانی احساس کاذب عظمت شدند و حال و روز این کشور همانند پیرزنی است که رفتاری کودکانه دارد و حاضر به اذعان به چین و چروکش نیست،پیری که آثار زمانه بر آن آشکار است اما بر غرور و تکبر خود اصرار دارد و شاید این نتیجه شوک آور و پیامدهای قابل انتظارش باعث شود سر عقل بیاید.