کشتار مستمر مردم یمن با حملات از هوا و دریا و زمین با تصاویر و توسط سازمان های حقوق بشر جهانی ثبت و مستند شده است و باد هوا نمی رود و در مکان مناسب و امن قرار داده می شود تا زمانی که به آنها نیاز پیدا شود که در هر صورت نیازمند آنها شدن نزدیک است
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:عقب نشینی سازمان ملل و «بان کی مون»دبیر کل اش با خارج کردن ائتلاف عربی به رهبری عربستان سعودی از فهرست سیاه مربوط به قتل کودکان و ناقص کردن آنها، تسلیم به فشارهای گسترده حکومت عربستان سعودی بر سازمان ملل از طریق هم پیمانانش و آقای«عبدالله المعلمی»نماینده اش در این سازمان است و ضرری اضافی به جایگاه این سازمان بین المللی و چهره اش و نیز تبانی این سازمان در جنگ هایی است که بی گناهان را هدف قرار می دهد و به معیارهای حقوق بشر پایبند نیستند وارد آورد؛به حکومت عربستان سعودی و جایگاهش در میان مسئولان سازمان های جهانی حقوق بشر نیز ضرر وارد کرد.به همین دلیل خوشحالی و پایکوبی«رسمی»به دلیل این دستاورد که در برخی رسانه های جمعی سعودی دیدیم چه بسا هنوز بسیار زود است.
درست است که دبیر کل سازمان ملل این عقب نشینی را با این گفته لاپوشانی کرد که «خارج کردن»از فهرست سیاه اقدامی موقت است و آن چه در گزارش درباره برخی آمار و واقعیت که در آن آمده با دولت عربستان سعودی و نماینده اش به ویژه درباره بند مربوط به برابری کشوری مانند عربستان با گروه های«تروریستی»بررسی مشترک می شود اما این نیز درست است که با این اقدام به سازمان ملل ضرر وارد آمد و پیام به طرف مربوطه و در این جا حکومت عربستان نیز رسید.
واکنش«آشفته» رسمی عربستان سعودی به این اتهام بی سابقه درباره قتل کودکان در یمن یا قتل بیشتر آنها(نزدیک به 500 کودک از 1168 کودک)و به کاری گیری تمام امپراتوری های رسانه ای غول پیکر برای تکذیب آن و تخریب چهره سازمان ملل تاکیدی بر این است که مسئولان سعودی در ریاض درک کردند که دیگر نمی توانند از امروز به بعد موشک های خود را با استفاده از هواپیماهای آمریکایی مدرن بر سر مدارس،بیمارستان ها،بازارها،منابع آب،مرغداری ها فرو بریزند و دیگر نمی توانند هر گونه که دل شان بخواهد کودکان و زنان و غیرنظامیان بی گناه گرسنه نگه داشته شده و محاصره شده در یمن را بکشند بدون آن که کسی در زمان حال یا در آینده محاکمه شان نکند.
خارج کردن نام عربستان از گزارش به معنای تبرئه این کشور از ریختن خون قربانیان نیست قربانیانی که آمارهای سازمان ملل تاکید کرده است که تعدادشان به بیش از شش هزار کشته رسیده است و حتی اگر سازمان ملل با فشار پول و نفوذ و لابی های آمریکایی، عربستان را تبرئه کرده است اما ملت یمن ، تاریخ و سازمان های حقوق بشر، حکومت عربستان و نمی گوییم ملتش را، از این جنایت های مستمر از زمان آغاز «توفان قاطعیت»و خواهرش«بازگرداندن امید»در یک سال و سه ماه پیش، تبرئه نمی کنند.
کشتار مستمر مردم یمن با حملات از هوا و دریا و زمین با تصاویر و توسط سازمان های حقوق بشر جهانی ثبت و مستند شده است و باد هوا نمی رود و در مکان مناسب و امن قرار داده می شود تا زمانی که به آنها نیاز پیدا شود که در هر صورت نیازمند آنها شدن نزدیک است و نه سرتیپ«احمد عسیری»سخنگوی «توفان»و نه آقای المعلمی نمی توانند این را انکار کنند که هواپیماهای سعودی از نوع «اف 16»بیمارستان«شهار»در استان «صعده»را که توسط یک سازمان بین المللی اداره می شود بمباران کردند و موشک های آنها پیکرهای پزشکان و بیماران و ملاقات کنندگان را تکه تکه کردند،یک مراسم عروسی در «تعز» و یک بازار شلوع در صنعا را به بهانه حمله به یک مسئول حوثی بلندپایه بمباران کردند.فهرست بمباران های این چنینی طولانی است.
گزارشی که سازمان ملل موقتا نام ائتلاف عربستان را از آن خارج کرد، ائتلاف حوثی ها و هواداران صالح را محکوم کرد و مدعی شده است که 40 درصد از قتل کودکان را این ائتلاف انجام داده است اما اینها دارند در خاک خودشان از خودشان در برابر تجاوز استکباری خارجی دفاع می کنند از سوی دیگر آنها عضو سازمان ملل یا سازمان های بین المللی نیستند،البته این معنای آن نیست که حق دارند کودکان یا بی گناهان را بکشند زیرا اینها نیز یمنی هستند.
توفان قاطعیت«شکست خورد»و به هیچ کدام از اهدافش نرسید بلکه نتایج کاملا برعکسی در پی داشت و مردم عربستان که با آنها در این عملیات رایزنی نشده است را غرق در دشمنی و انتقام هایی کرد که نمی توان با گذشت چندین دهه و چه بسا چندین قرن آنها را فراموش کرد؛ دشمنی با یکی از با کرامت ترین و با عزت ترین ملت ها روی کره زمین.
با این «توفان مسموم»از همان روز نخستش مخالفت کردیم و به مخالفت خود ادامه می دهیم زیرا مخالفت ما به دلیل دلسوزی ما برای دو ملت عربستان و یمن است و تلاش می کنیم از خونریزی جلوگیری کنیم و نیز به این دلیل که از مصیبت هایی که جنگ ها و پیامدهای دخالت های نظامی خارجی «احمقانه»و بررسی نشده در امور کشورهای دیگر به ویژه کشورهای ضعیف فقیر و ندار مانند یمن به بار می آورد، با خبریم.
دبیر کل سازمان ملل هنگامی که به این شیوه شرم آور عقب نشینی کرد گناه مرتکب شد و جانب فشار های قدرتمندان را به ضرر خون کودکان و بی گناه ها گرفت و این گناه و اشتباه است به عبارتی دیگر چه بسا این آخرین گناه و اشتباه وی است که پیش از آن جایگاه خود را ترک و به دنیای بازنشستگی و فراموشی برود،مرتکب می شود و خون کودکان یمن و ارواح آنها وی را دنبال می کند و خواب آرام را تا آخرین لحظه از زندگی اش از او می گیرد.