جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

مصداق سیاست غلط ترکیه در قبال سوریه؛

خشت اول گر نهد معمار کج ...

ترکیه از همان ابتدای بحران سوریه با اتخاذ موضعی اشتباه، تا انتهای راه را همچنان با اشتباهات متعدد طی خواهد کرد.

کد خبر: ۱۳۲۰۵۹
خشت اول گر نهد معمار کج ...

ناتوانی ترکیه برای اتخاذ یک استراتژی واقع بینانه در قبال سوریه و عدم هماهنگی سیاسی در قبال متحدانش مشکلاتی را برای این کشور ایجاد کرده که بعید است به این زودی ها حل شوند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، پایگاه اینترنتی المانیتور در گزارشی نوشت: ناتوانی ترکیه برای اتخاذ یک استراتژی واقع بینانه در قبال سوریه و عدم هماهنگی سیاسی در قبال متحدانش مشکلاتی را برای این کشور ایجاد کرده که بعید است به این زودی حل شوند. جنگ آنکارا با گروه پ ک ک و تلاش های مرتبط با آن برای جلوگیری از سلطه کردها بر مناطق شمال سوریه از مشکلات اصلی ترکیه باقی مانده است.

این اقدامات ترکیه اگر مانع تلاش ها علیه داعش در منطقه نشود، دستکم آن را پیچیده تر می کند. واشنگتن تلاش می کند تعادل ظریف خود را بین آنکارا و حزب اتحاد دموکراتیک (PYD) - که ترکیه آن را یک گروه تروریستی وابسته به پ ک ک می داند - حفظ کند.

واشنگتن با وجودی که تایید کرده پ ک ک یک سازمان تروریستی است، حاضر نیست در قبال حزب اتحاد دموکراتیک و شاخه نظامی آن یعنی یگان های حفاظت مردمی (YPG) - که علیه داعش متحد شده اند - موضع مشابهی را اتخاذ کند.

موفقیت های نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) که مورد حمایت آمریکا هستند - حداقل 60 درصد از آنها از مبارزان یگان های حفاظت مردمی تشکیل شده است - علیه داعش نیز به شدت در تضاد با شکست گروه های تحت حمایت آنکارا است که هدف براندازی «بشار اسد» رئیس جمهور سوریه را دنبال می کنند.

شکست اخیر گروه های تحت حمایت ترکیه برای ممانعت از پیشرفت داعش در مرز «مارع - اعزاز» همزمان با موفقیت های نیروهای دموکراتیک سوریه علیه داعش، بار دیگر بر این موقعیت تاکید کرده است. واشنگتن که با داعش در سوریه و عراق را در اولویت خود قرار داده، بعید است به این سادگی و برای خشنودی آنکارا روابط خود را با یگان های حفاظت مردمی قطع کند.

حمایت ترکیه از گروه های معارض در سوریه که با جبهه النصره به عنوان زیر شاخه القاعده (که آمریکا آن را تروریستی می داند) همکاری دارند، به عنوان یک عامل بازدارنده دیگر برای واشنگتن در این زمینه عمل می کند.

آنکارا اکنون با نگرانی به تحولات سوریه می نگرد زیرا نیروهای ویژه آمریکا و جنگنده های آمریکایی همکاری نزدیکی با نیروهای دموکراتیک سوریه برای پاکسازی بخش شمالی شهر «رقه» از داعش دارند و برای حمله سراسری به این شهر در هفته های آینده آماده می شوند.

ترکیه 98 کیلومتر (60 مایل) قلمروی مشترک در امتداد مرز خود با شهرهای سوری «جرابلس» به شرق و «اعزاز» به غرب دارد و از ماه فوریه بمباران یگان های محافظت مردمی را آغاز کرده است.

ترکیه نگران است که اگر منطقه به دست حزب اتحاد دموکراتیک سوریه بیافتد، منطقه کرد نشینی در امتداد مرز ترکیه تشکیل شود. ترکیه نگران است که آزاد سازی رقه این فرایند را تسریع بخشد.

معضل آنکارا این واقعیت است که این کشور نیز در حال جنگ با داعش است؛ گروه تروریستی که حملات انتحاری مرگباری را در داخل ترکیه برنامه ریزی کرده و حملات راکتی علیه شهر «کیلیس» در نزدیکی مرز سوریه ترتیب داده است.

«مولود چاووش اوغلو» وزیر خارجه ترکیه در اوایل این هفته تاکید کرد که ترکیه می تواند با آمریکا و دیگر متحدان غربی خود عملیات های مشترکی را به منظور بیرون راندن داعش از این منطقه اجرا کند؛ به جر اینکه حزب اتحاد دموکراتیک از این عملیات حذف شوند.

«سرکان دمیرتاش» روزنامه نگار «حریت» به نقل از مقام ناشناس آمریکایی اعلام کرد که آنها هیچ برنامه ریزی دقیقی در مورد پیشنهاد چاووش اوغلو دریافت نکرده اند. این مقام گفت: «برخی از مفاهیم مطرح شده، اما هیچ کدام از آنها به شکل دقیقی برنامه ریزی نشده که به سرعت قابل اجرا باشد.»

واقعیت این است که جت های جنگنده ائتلاف به رهبری آمریکا که از پایگاه هوایی «اینجرلیک» در ترکیه بلند می شوند، در حال حمایت از مبارزان یگان های حفاظت مردمی برای پیشروی به سمت رقه هستند.

از سوی آنکارا حتی اشاره ای نشده که ممکن است از استفاده از اینجرلیک توسط ائتلاف ضد داعش ممانعت به عمل آید اگر که از آنها برای حمایت از گردان های حفاظت مردمی استفاده شود. آنکارا آگاه است که بستن این پایگاه می تواند به همین نفوذ اندک این کشور بر روی آمریکا هم پایان دهد.

پیشرفت های اخیر توسط داعش در امتداد مرز مارع - اعزاز، ترکیه را با توجه به بحران پناهندگان با معضل دیگری روبرو کرده است. بنا به گزارش ها پناهندگان در حال حرکت به سمت مناطق تحت کنترل هستند است در نتیجه این مناطق در حال تبدیل شدن به مناطقی بالقوه امن هستند و در نتیجه همان هدفی که آمریکا دارد در حال تحقق است.

آنکارا از این موضوع اصلا خوشحال نیست چرا که به حزب اتحاد دموکراتیک سوریه به ویژه از دید غربی ها بیشتر مشروعیت می بخشد. در صورتی که نتوان از پیشرفت داعش در امتداد مرز مارع -اعزاز جلوگیری کرد نیز ارزش یگان های حفاظت مردمی از دید غرب بالاتر می رود زیرا در مسیر مقابله با داعش، این یگان ها از نیروهای تحت حمایت ترکیه قابل اعتمادتر به نظر می رسند.

با این حال معضل نهایی برای ترکیه این واقعیت است که این کشور با وجودی که بیشترین فشار را از جانب بحران سوریه تحمل می کند، کمترین نفع را از آن می برد.

«محمد تزکان» مقاله نویس معروف روزنامه ملیت استدلال می کند که این وضعیت نتیجه کارهای خود ترکیه است. تزکان در ستون خود نوشت: «اگر شما اصرار دارید که تنها موقعیت درست سیاست خارجی با شما است. ... اگر اقدامات شما در ابتدای کار اشتباه بودند ... اگر شما دکمه های پیراهن خود را از همان اولین دکمه اشتباه بسته اید ... سپس تا ثریا می رود دیوار کج!»

او در ادامه در خصوص مخالفت ترکیه با ورود مبارزان یگان های حفاظت مردمی به رقه نوشت و پرسید واقعا جایگزینی برای این کار وجود دارد: «آیا رقه باید در دست داعشی ها می ماند؟ اگر نه داعش و نه کردها نباید این شهر را به دست می گرفتند، پس نیروهای دولتی سوریه باید کنترل آنجا را در اختیار می گرفتند؟ اگر که نه، پس کلا چه باید می کردند؟ این چالش های آنکارا محسوب می شود.»

«ابراهیم کاراگل» سردبیر ارشد روزنامه «ینی شفق» در ستون این هفته خود تاکید کرد که اکنون زمان تغییر در سیاست ترکیه در قبال سوریه فرا رسیده است. او نوشت: «ترکیه امروز باید کاری را انجام دهد که همان سه سال پیش باید انجام می داد. اگر ما نمی توانیم از تبدیل شدن سوریه به یک جبهه که دهه ها به ترکیه آسیب خواهد زد، جلوگیری به عمل آوریم پس ما در برابر هر هزینه ای که این کشور در آینده مجبور باشد بپردازد، مسئولیم.»

مشخص نیست که منظور کاراگل تشویق به مداخله نظامی ترکیه در سوریه و یا نوع دیگری از مداخله در این کشور است.

با این وجود اظهارات کاراگل در سردرگمی در قبال سوریه را در اردوگاه طرفدار دولت ترکیه و همچنین ناتوانی آنکارا را برای پیدا کردن مسیر درست به منظور غلبه بر معضلات متعدد آن و تبدیل مجدد ترکیه به یک بازیگر کلیدی در سوریه نشان می دهد.

در صورتی که این سردرگمی ها رفع نشود، روشن است که آنکارا نخواهد توانست یک نقش فعال در تلاش برای حل این بحران آن هم به شیوه ای داشته باشد که هم نگرانی های امنیتی ترکیه برطرف شود و هم به متحدان خود کمک کند.

انتهای پیام

دیدگاه شما