جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

نویسنده مشهور عرب نوشت:

اوضاع سوریه از بد به بدتر می رود

آن چه در الرقه و دیگر مکان های سوریه در حال حاضر رخ می دهد بر اساس ساقط کردن هویت عربی سوریه و اجرای نظام فدرالیسم و تقسیمات طایفه ای و نژادی قرار دارد و طبق معمول قربانیان آن در درجه نخست عرب ها و در درجه دوم ترک ها هستند، دقیقا همانطور که در توافقنامه های سایکس پیکوی نخست رخ داد.

کد خبر: ۱۳۱۶۰۸
اوضاع سوریه از بد به بدتر می رود
با توجه به بسیج گسترده و زیاد نیروها و تجهیزات نظامی مدرن و پوشش هوایی آمریکا هرگز بعید نیست که الرقه ، فلوجه و موصل پس از جنگ های سخت و حمام های خون و ویرانی کامل آزاد شوند اما پرسشی که در اینجا مطرح می شود ین است که چه کسی خلا به وجود آمده پس از پاک سازی داعش را پر می کند؟و حاکمیت این شهرها به چه کسی می رسد؟اگر برخی می گویند که فلوجه مانند الرمادی و موصل و تکریت بار دیگر تحت حاکمیت قانونی در بغداد قرار می گیرد،حاکمیت الرقه به چه کسی می رسد؟به دولت سوریه یا سیستم اتحاد کُردی شمال سوریه؟یا نه به معارضان مسلح سوری ریاض که عربستان سعودی اصرار می کند تنها نماینده قانونی ملت سوریه هستند یا به ترکیه که حامی طایفه سنی به شمار می رود؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم به آخرین تحولات خطرناک سوریه پرداخت و نوشت:اوضاع سوریه در همه جنبه ها به سوی بدتر شدن می رود و سوریه بزرگ شکار چاقوهای همه شده و هر کسی به دنبال آن است که تکه ای از گوشت آن را برای خود بکند.این یکی تهدید می کند،آن یکی عربده کشی می کند و خواستار تغییر رئیس جمهوری اش است و یکی دیگر به دنبال ایجاد منطقه خودمختار یا کشوری روی اراضی اش است و سومی نیز برای ایجاد منطقه حایل فشار می آورد و چهارمی نیز قانون اساسی برای این کشور تدوین می کند که هویت عربی و اسلامی اش را لغو و آن را به کانتون های نژ‌ادی و طایفه ای تقسیم می کند.

مصیبت بزرگ این است کسانی که در همه این طرح ها دست دارند همه سوری،عرب و مسلمان هستند علاوه بر صف طولانی که دو قدرت بزرگ و قدرت های منطقه ای مانند عربستان،ترکیه،فرانسه ،انگلیس و آلمان را شامل می شود و بعید نمی دانیم که به این کشورها کشورهایی مانند سریلانکا،فیجی و میکرونیزیا ملحق شوند و سوریه و ملتش کسانی هستند که قربانی این دخالت ها و پیامدهای آن هستند.

منطقه «الرقه»شاهد حمله سختی است که نیروهای سوریه دموکراتیک با اکثریت کردها برای کنترل این شهر«عربی» با حمایت نیروهای ویژه آمریکایی روی زمین و پوشش هوایی در آسمان انجام می دهند.خبرگزاری فرانسه تصاویری از نظامیان آمریکایی را منتشر کرد که لباس رسمی این نیروهای کرد را به تن کرده اند این در حالی است که برخی دیگر از نظامیان آمریکایی لباس نظامی خودشان را پوشیده اند.

عنوان اصلی این جنگ مبارزه با ترویسم است و از بین بردن گروه تروریستی داعش است و بیرون کردن نیروهایش از شهر است اگر نتوان به طور کامل آن را از بین برد اما هدف بزرگتر و مهم تر از بین بردن کشوری به نام سوریه است همانطور که لیبی و یمن و عراق از بین رفته و تقسیم شدند.به دلیل همین عنوان که از مشروعیت آمریکایی و غربی بهره مند است حالتی از سکوت که نشان از تبانی دارد بر همه قدرت های منطقه حاکم شده است به استثنای ترکیه و هم پیمانان آن در میان معارضان سوری که از درد کارهای خود در حال فریاد زدن هستند و این دخالت آمریکایی ها را محکوم می کنند.

رسانه های کشورهای «سنی»خلیج فارس حمله رسانه ای سختی در شبکه های اجتماعی در کنار رسانه های سنتی دیگر نظیر شبکه های ماهواره ای انجام می دهند و برای ساکنان طایفه سنی محاصره شده در شهر «فلوجه»به بهانه محاصره آنها توسط ارتش عراق که از حمایت نیروهای مردمی و پوشش هوایی آمریکا بهره مند است(تا عناصر گروه تروریستی داعش را از این شهر بیرون کنند)اشک تمساح می ریزند اما عجیب این است که این حمله رسانه ای که عربستان سعودی و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس پشت آن قرار دارند سکوتی همچون سکوت گورستان درباره حمله کنونی به شهر الرقه توسط ائتلاف کردی سنی دیگر که مورد حمایت آمریکا است،کرده اند به رغم آن که اکثریت قاطع ساکنان این شهر از طایفه سنی هستند و این شهر نیز به مانند فلوجه در اشغال داعش است.

این دیگر چه نفاق و دورویی است و این دیگر چه تناقضی است و این دیگر چه اشک های تمساحی است که ریخته می شود؟آیا شهروندان«سنی» از نوع درجه یک وجود دارند که باید جان آنها حفظ شود و شهروندان سنی دیگری از نوع درجه دوم هستند که ریختن خون آنها توسط کردها و سنی ها مباح است؟از طرفی دیگر،چه کسی این معیارها را تعیین می کند؟ آیا آمریکاست که پوشش هوایی و حمایت و کمک به دو طرف مهاجم را مهیا می کند و قربانی را برای سر بریدن و سلاخی آماده می کند؟

برای پرداختن به این تناقضات طایفه ای ننگین در این زاویه متاسفیم اما مجبوریم این کار را بکنیم این در حالی است که ما طایفه گرایی و طایفه گرایان دشمنیم و طایفه کرایی را بزرگترین خطر برای امت و منطقه می دانیم زیرا این واقعیت تاسف باری است که منطقه ما و به طور ویژه سوریه و عراق در آن به سر می برد.

کسی که دلش برای جان اهالی فلوجه می سوزد باید دلش برای اهالی الرقه نیز بسوزد همچنین دلش باید برای هر شهروند سوری یا عراقی از هر مذهب،نژاد یا دینی که باشد، بسوزد.همه اینها بشرند و عرب و مسلمان که باید از ریخته شدن خون آنها جلوگیری کرد و با آنها و سلامت شان به یک اندازه و به طور مساوری تعامل شود هر کسی خلاف این را باور دارد پا پیش بگذارد و اطلاعات ما را تصحیح کند.

با توجه به این بسیج گسترده و زیاد نیروها و تجهیزات نظامی مدرن و پوشش هوایی آمریکا هرگز بعید نمی دانیم که الرقه و فلوجه و موصل پس از جنگ های سخت و حمام های خون و ویرانی کامل آزاد شوند اما پرسشی که در اینجا به دنبال پاسخ آن هستیم این است که چه کسی خلا به وجود آمده پس از پاک سازی داعش را پر می کند؟و حاکمیت این شهر به چه کسی می رسد؟اگر برخی می گویند که فلوجه مانند الرمادی و موصل و تکریت بار دیگر تحت حاکمیت قانونی در بغداد قرار می گیرند،حاکمیت الرقه به چه کسی می رسد؟به دولت سوریه یا سیستم اتحاد کُردی شمال سوریه؟یا نه به معارضان مسلح سوری ریاض که عربستان سعودی اصرار می کند تنها نماینده قانونی ملت سوریه هستند یا به ترکیه که حامی طایفه سنی به شمار می رود؟

نکته قابل توجه که در اوج شگفتی است این است که بیشتر گروه های مسلح سوری چه به شکل علنی و چه به شکل سری در جنگ گروه داعش با نیروهای سوریه دموکراتیک کُرد که برای بازپس گیری شهر الرقه جنگ را آغاز کرده است، در اردوگاه داعش قرار گرفته اند.این گروه ها چه بسا در جنگ داعش با دولت سوریه نیز در اردوگاه این گروه قرار گیرند.دلیل این کار نیز این است که بیشتر این گروه ها در اردوگاه همپیمان ترک هستند و رویکردها و گرایش های آن را دنبال می کنند و از اوامر ترکیه اطاعت می کنند و با برجسته شدن نقش کردها و حمایت آمریکایی ها از کردها مخالف هستند.

هنگامی که در اینجا بارها به«رجب طیب اردوغان»رئیس جمهوری ترکیه هشدار دادیم که ترکیه بهای سنگینی به دلیل دخالتش در سوریه می پردازد و با همان طرح های تجزیه و تقسیم و فرسایش انسانی و مادی که سوریه با آن مواجه است ترکیه نیز مواجه خواهد شد اگر نگوییم به شکلی شدیدتر و بدتر مواجه خواهد شد و مساله فقط زمان است، برخی در کاخ ریاست جمهوری ترکیه و پیرامونش علیه ما به پا خواستند و فحشی نمانده که به ما ندادند و ما را در فهرست سیاه خود قرار دادند و همچنان در این فهرست هستیم.

ترکیه اردوغان خودش را علاوه بر بحران های دیگری که اینجا مکان بیانش نیست در بحران و بن بستی می بیند که خروج از آن بسیار دشوار است.هم پیمان آمریکایی که نقش مهمی در گرفتاری ترکیه در پرونده سوریه بازی کرد و از پشت به آنکارا خنجر زد دقیقا همانطور که از پشت به عربستان سعودی خنجر زد اکنون از کردها و شبه نظامیان کرد حمایت می کند و زمینه مناسب را برای ایجاد کشوری برای آنها در اراضی سوریه مهیا می کند همانند کشور کردستان عراق اعلام نشده.

اردوغان در رویارویی با این طرح چه کار خواهد کرد؟آیا به فحش دادن به آمریکا و متهم کردنش به خیانت و حمایت از تروریسم کردی بسنده می کند؟یا برای یاری رساندن به همپیمانان معارض سوریه ای مسلحش که با به حاشیه راندن تدریجی به نفع هم پیمان کرد مورد اعتماد دو قدرت بزرگ یعنی آمریکا و روسیه مواجه است، دخالت نظامی می کند؟

روز گذشته حزب«اتحادیه دموکراتیک»کُرد سوریه دفتر نمایندگی در قلب پاریس با حضور«برنارد هنری لیوی»بدنام صهیونیستی افتتاح کرد و این دفتر در آنیده نزدیک به سفارت و با پرچم و سفیر تبدیل می شود چه بسا در کنار آن دفتر یا سفارت دیگری برای حزب پ ک ک ایجاد می شود،آن وقت اردوغان چه کار خواهد کرد؟

آقای «غریب حسو»نماینده یا «سفیر»حزب اتحادیه دموکراتیک در کردستان عراق روز گذشته تاکید کرد که الرقه پس از آزادی اش به نظام فدرالی کُرد که سه منطقه خودمختار را شامل می شود ملحق می شود این یعنی ساقط کردن هویت عربی آن،حالا اردوغان و هم پیمانانش در کشورهای حاشیه خلیج فارس چه حرفی برای گفتن دارند؟

ما به دنبال آن نیستیم که نظام حاکم بر سوریه را در زمینه حوادث این کشور تبرئه کنیم این نظام مسئول بخشی از این حوادث است اما ما در اینجا درباره کسانی سخن می گوییم که در بحران سوریه دخالت نظامی،سیاسی و مالی کردند و میلیاردها دلار و هزاران تن سلاح در این کشور تزریق کردند و به ملت سوریه وعده سوریه جدید و الگو دادند که در رفاه و ثبات به سر می برد و بر آن آزادی ها حاکم می شود به گونه ای که همه همسایه های عرب به آن حسادت می کنند.

روز گذشته دفتر ریاست جمهوری سوریه در صفحه خود در شبکه «فیسبوک»و نه در بیانیه ای رسمی به شدت این را تکذیب کرد که به دولت سوریه پیش نویس قانون اساسی جدیدی برای سوریه ارائه شده است و تاکید کرد که هیچ گونه قانون اساسی جدید از خارج به سوریه وارد نمی شود بلکه قانون اساسی فقط سوریه ای خواهد بود،مسکو نیز تاکید کرد که این پیش نویس مطرح شده را مرکز کارتر صادر کرد و گروه های معارض سوری آن را به کمک کارشناسان آمریکایی تهیه کردند اما در هر صورت هر طرفی که این قانون اساسی را تدوین کرده باشد با تفاهم روسیه و آمریکا صورت گرفته است و متعاقبا سر میز مذاکرات قرار خواهد گرفت.

آن چه در الرقه و دیگر مکان های سوریه در حال حاضر رخ می دهد اجرای این پیش نویس است که بر اساس ساقط کردن هویت عربی سوریه و اجرای نظام فدرالیسم و تقسیمات طایفه ای و نژادی قرار دارد و طبق معمول قربانیان آن در درجه نخست عرب ها و در درجه دوم ترک ها هستند دقیقا همانطور که در توافقنامه های سایکس پیکوی نخست رخ داد.

«جان کری»وزیر خارجه آمریکا گفت که سوریه قدیم متحد باز نمی گردد حالا چگونه این طرحش را ناکام بگذاریم و وحدت و همزیستی مردم این کشور را حفظ کرده و ارتشش را در چارچوب حاکمیت تکثرگرای دموکراتیک واقعی تقویت کنیم؟ماموریت دشوار است اما گام نخست آن جلوگیری از این طرح جدید و ناکام کردن آن است.

انتهای پیام

دیدگاه شما