اعتراض رسمی ایران به شکل نامه ای به سازمان ملل متحد ارسال شد. در این نامه که نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد در اختیار رسانه های خبری قرار داده است، از «بان کی مون» دبیر کل سازمان ملل خواسته شده که رای دیوان عالی را متوقف کند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه آسیا تایمز در گزارشی نوشت: در حالی که آمریکا به عنوان گامی برای بهبود روابط بین دو کشور، برای رفع مصادره اموال ایران ابراز تمایل کرده است، دیوان عالی این کشور به تازگی برای برداشت دو میلیارد دلار از محل دارایی های ایران رای داده است. ایران در حال حاضر تصمیم گرفته است به خاطر این اقدام که آن را «دزدی خیابانی» نامیده است، از آمریکا شکایت کند.
بحران سوریه یکی از موضوعاتی بود که به واسطه همکاری احتمالی ایران و آمریکا در خاورمیانه احتمال حل و فصل آن می رفت.
روابط تهران با غرب در کل، به موضوع قابل توجهی تبدیل شده است.
با این حال، تغییرات پسا برجام در مسیری که جمهوری اسلامی ایران انتظار آن را داشت، پیش نمی رود.
تنش بین آمریکا و ایران عمدتا به این دلیل است که تحریم های اروپا علیه ایران با سرعتی بیش از تحریم های آمریکا در حال رفع شدن است. با توجه به برخی گزارش ها، انتظار می رود نفت ایران در ماه ژوئن به بازار اروپا برسد. هنگامی که ایران دوباره صادرات خود را آغاز کند، انتظار می رود روزانه حدود 700 هزار بشکه نفت به بازارها تحویل دهد؛ همانگونه که پیش از اعمال تحریم ها در سال 2012 این کار را می کردند.
در حالی که دسترسی به بازار اروپایی به ایران اجازه می دهد درآمد بسیاری با ارز یورو به دست آورد و سهم بازار خود را از عربستان باز پس بگیرد، به همان اندازه و حتی بیشتر از جنگ های خاورمیانه عربستان سعودی را تحت فشار قرار خواهد داد. با این حال عربستان سعودی نمی تواند از کاهش فشارهای اقتصادی اروپا علیه ایران ممانعت به عمل آورد.
جالب است توجه داشته باشید که شرکت های مشهور بین المللی از 38 کشور جهان در نمایشگاه نفت ایران که به تازگی برگزار شد، حضور داشتند. این جدای از قراردادهای بلند مدتی است که ایران در حال حاضر با شرکت های نفتی فرانسه، ایتالیا و یونان امضا کرده است.
در حالی که ایران به راحتی به بازار اروپا دست یافته، آمریکا امکان دسترسی آسان را به این کشور نمی دهد. کشتی های ایران که زیر نظر شرکت ملی نفتکش ایران فعالیت می کنند، هنوز تحت تحریم هستند. نه تنها این مسئله بلکه موضوع مصادره اموال ایران به محلی برای اختلاف بین دو کشور تبدیل شده است.
در حالی که «جان کری» وزیر خارجه آمریکا در طول دیدار اخیر با همتای ایرانی خود، از تمایل دولت اش برای آزادسازی دارایی های ایران به عنوان گامی به سوی بهبود روابط بین دو کشور خبر داده است، دیوان عالی آمریکا به تازگی حکمی را تصویب کرد که نزدیک به 2 میلیارد دلار از محل اموال مصادره شده ایران به خانواده های قربانیان بمب گذاری سال 1983 در شهر «بیروت» لبنان تعلق می گیرد!
در حالی که ایران به طور رسمی هر گونه دخالت در این موضوع را تکذیب کرده است، این پول که متعلق به بانک مرکزی ایران است، تحت تحریم آمریکا قبل از رای این دادگاه مسدود شده بود. تهران این اقدام را «دزدی خیابانی» نامیده و متعهد شده که آن را بازپس خواهد گرفت. هفته گذشته 120 کشور عضو جنبش عدم تعهد، این حکم آمریکا را محکوم و آن را نقض تعهدات بین المللی و معاهده واشنگتن در مورد «مصونیت حاکمیت کشورها» عنوان کرده اند.
آمریکا با توجه به منافع خود در خاورمیانه استطاعت سیاسی دلجویی از ایران به بهای «دوستی» خود با آل سعود را ندارد. این تصمیم و پشتیبانی پس از آن توسط وزارت خارجه آمریکا، مشکلاتی را نشان می دهد که این کشور در حفظ «تعادل» بین ایران و عربستان سعودی با آنها مواجه است.
بنابراین با وجود اظهارات امیدبخش وزرای خارجه دو کشور، ایران تصمیم گرفته است از این «دزدی» شکایت کند.
اعتراض رسمی ایران به شکل نامه ای به سازمان ملل متحد ارسال شد. در این نامه که نمایندگی ایران در سازمان ملل متحد در اختیار رسانه های خبری قرار داده است، از «بان کی مون» دبیر کل سازمان ملل خواسته شده که رای دیوان عالی را متوقف کند.
انتظار می رود سیاست چماق و هویج آمریکا تا زمان آغاز به کار رئیس جمهور جدید آمریکا در سال آینده ادامه یابد.
در حالی که این اقدام نوعی رویکرد غیر ارادی از سوی واشنگتن محسوب می شود، در تناقض با عناصر توافق هسته ای ایران است و به روابط دیپلماتیک نوپا و عمیقا نامشخص بین دو کشور آسیب می زند.
به طور مشابه چنین تصمیماتی می تواند دستور کار سیاسی تندی به دولت جدید آمریکا ارائه کند. اگر جمهوری خواهان، که بسیاری از آنها در حال حاضر مخالف توافق هسته ای هستند، به قدرت برسند، این توافق ممکن است به مجموعه ای از وعده های عمل نشده تبدیل شود. در صورت تحقق چنین سناریویی، خاورمیانه ممکن است خود را در خانه اول بیابد - یعنی غوطه ور شدن در درگیری هایی که ابرقدرت ها در جدال برای برتری به راه انداخته اند.