عربستان سعودی در حال حاضر در حالتی از سردرگمی و آشفتگی به سر می برد و تصمیم های رهبرانش چه داخلی چه منطقه ای و چه بین المللی از جمله عادی سازی روابط با اسرائیل،جنگ هایش در یمن و سوریه و عراق و مواجهه مستقیم یا غیرمستقیم با ایران یکی از نشانه های این سردرگمی و آشفتگی است و روی آوردن به اسرائیل به عنوان یکی از راه های بیرون آمدن از این وضعیت یا مهمترین راه بیرون آمدن از آن مانند کار کسی است که از شدت گرما به آتش پناه می برد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان» نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:هر کسی «مناظره» شاهزاده«ترکی الفیصل»رئیس سابق دستگاه اطلاعات عربستان و ژنرال«یعقوب عمیدرو»مشاور امنیتی سابق نخست وزیر اسرائیل که مرکز پژوهش های واشنگتن برای خاور نزدیک که تحت سیطره لابی اسرائیلی است، را پیگری کرده باشد به خوبی می فهمد که «عادی سازی روابط»میان عربستان سعودی و اسرائیل با قدرت تمام به جلو پیش می رود و این گونه مناظره ها فقط یکی از زنجیره های آن نیست بلکه به منظور همکاری استراتژیک میان دو طرف برای خطر مشترک از نظر آنها یعنی ایران و حزب الله از یک طرف و داعش از طرف دیگر است زیرا اسرائیل دیگر دشمن به شمار نمی رود و اگر هم دشمن به شمار رود دشمن درجه دو یا حتی پس از ایران دشمن درجه دهم به شمار می رود.
ژنرال عمیدرو در طول مناظره بر چندین مساله تاکید کرد که ما پیش از سخن گفتن با دید عمیق تری درباره این اقدام یعنی عادی سازی روابط، در چند نکته خلاصه می کنیم که در پایین ذکر می کنیم:
نخست:اتحادیه عرب تغییر کرد(چند تکه شد)و زمان طرح صلح عربی گذشت و این طرح دیگر به درد نمی خورد و باید رژیم صهیونیستی و کشورهای حاشیه خلیج فارس که دارای منافع مشترک هستند روابط خود را عادی سازی کرده و با هم همکاری کنند.
دوم:ایران و حزب الله خطر وجودی هستند که اسرائیل را تهدید می کنند و هر دو طرف تلاش می کنند که بلندی های جولان را به نقطه آغاز استراتژی برای ضربه زدن به اسرائیل تبدیل کنند.
سوم:ایران به عنوان قدرت هسته ای بزرگترین خطر برای عربستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس و اسرائیل است به همین دلیل باید از پیشرفت این کشور در زمینه توان هسته ای پس از پایان توافق هسته ای کنونی جلوگیری کرد.
چهارم:ژنرال اسرائیلی به صراحت از عرب ها می خواهد که مسأله فلسطین را فراموش کنند اما به شیوه مورب که عنوان اصلی آن همکاری با اسرائیل بدون آن که این همکاری مشروط به رسیدن به راه حلی برای این مساله باشد و درجه وقاحت به جایی رسیده است که بگوید فلسطینی ها در فلسطین تاریخی اشغالی یا کرانه باختری و نوار غزه از همتاهای عرب خود در چندین کشور عربی در امنیت بیشتری به سر می برند.
شاهزاده الفیصل در مقابل بر چندین نکته تمرکز کرد که هیچ چیزی به گفت و گوهای سابقش با مسئولان اسرائیلی اضافه نمی کند و می توان آنها را در نقاط پایین خلاصه کرد:
نخست:حمایت از «محمود عباس»رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین.وی گفت که عباس با رئیس اش«یاسر عرفات»زمانی که با انتفاضه مسلحانه دوم مخالفت کرد،به چالش کشاند و او یعنی محمود عباس تاکید کرد که مساله فلسطین راه حل نظامی ندارد.این سخن همان سخنی بود که سرلشکر«انور عشقی»شاگرد الفیصل در گفت و گویی با یک شبکه عربی تکرار کرد.
دوم:بر طرح صلح عربی که در اصل و اساس عربستان آن را تدوین کرده تمرکز کرد و از در پیش نگرفتن آن توسط دولت نتانیاهو تعجب کرد.
چهارم:شاهزاده ترکی الفیصل این مقوله اش را تکرار کرد که از اصطلاح«داعش»استفاده نمی کند بلکه از اصطلاح«فاحش»استفاده می کند.وی حمله اش علیه«بشار اسد»رئیس جمهوری سوریه را تکرار کرد و از اروپایی ها خواست که یک پناهنده را بپذیرند و آن اسد رئیس جمهوری سوریه است و خواستار تسلیح گروه های مسلح سوری شد.
پنجم:شاهزاده الفیصل گفت که داعش در لیبی،عراق و سوریه به دلیل تبدیل شدن این کشورها به کشورهای شکست خورده موجود است اما هرگز به کسی که این کشورها به این مرحله رساند به ویژه آمریکا و کشورهای حاشیه خلیج فارش از جمله عربستان سعودی اشاره نکرد.
عبارت خطرناک تر و گمراه کننده تر که بر زبان شاهزاده الفیصل جاری شد این بود که گفت:«همیشه به تماشاگران یهودی می گویم که با مغزهای عربی و پول یهودی می توان به شکل بهتری در عرصه های مختلف علمی و تکنولوژیک گام برداشت.»
آن چه شاهزاده الفیصل درک نمی کند این است که عرب ها هر دو را دارند یعنی هم پول هم مغز ها را و نیازی به مغزها یا پول یهودی ها ندارند اما مشکل در این جا نهفته است حکومت ها و حاکمان ما و در رأس آنها عربستان سعودی پول را از بین برده و نابودش کردند و مغزها را به قتل رساندند و هر عقلی را هم نکشتند مجبورش کردند به کشورهای غربی مهاجرت کند همان جایی که قدر دانش و دانشمندان را می دانند و می داند چگونه فضای مناسب برای آنها را به وجود بیاورد تا ابداع های خود را در همه زمنیه ها به منصه ظهور برسانند.
تعجب می کنیم که شاهزاده الفیصل درباره پولدار بودن یهودی ها سخن می گوید این در حالی است که خودش به خانواده ای تعلق دارد که بر کشوری حکومت می کنند که طی حداقل پنجاه سال روزانه ده میلیون بشکه نفت صادر می کردند و در حال حاضر برای فروش بزرگترین شرکت نفتی یعنی «آرامکو»یا بخشی از سهام آن برنامه ریزی می کند تا صندوق سرمایه گذاری به ارزش دو تریلیون دلار (2000 میلیارد دلار)تاسیس کند.
این چشمک زدن برای پول یهودی ها نتایج اشتباهی در بر دارد و به نفع طرف های اشتباهی است و مفاهیم نادرست و غیرمنطقی تبلیغ می کند و درها را به روی سرمایه های صهیونیستی برای لشکرکشی به بازارهای عربی و قرار دادن آنها زیر سلطه اسرائیلی ها را باز می کند.
ما بر این باور نیستیم که یهودی ها که تعدادشان بیشتر از 15 میلیون نفر در همه جهان نیست از عرب هایی که دو سوم تولیدات سازمان «اپک»را صادر می کنند و دو سوم ذخایر نفت جهان را در اختیار دارند و گنیجنه های زیر زمینی دارند که در هیچ جای جهان نظیر ندارد،پول بیشتری دارند.
در خزانه های عربستان سعودی و کشورهای حاشیه خلیج فاس بیش از 800 میلیادر دلار از درآمدهای نفتی بود البته تا دو سال پیش و هنگامی که قیمت هر بشکه نفت به 140 دلار رسید،حالا جناب آقای شاهزاده به ما بگوید این درآمدها و غیر از آن کجا رفت و چرا مردم عربستان در حال حاضر در وضعیت ریاضت اقتصادی به سر می برند و با مالیات های مستقیم و غیرمستقیم و گرانی روزافزون که طی سال های آینده بیتشر می شود،رو به رو هستند؟
مسئولان در عربستان سعودی بر این باورند که عادی سازی روابط با اسرائیل برای آنها «شبکه امنیت»در مواجهه با به اصطلاح خطر ایران برای آنها شکل می دهد،خطری که به عنوان «بهانه ای»برای توجبه و بازاریابی برقراری ارتباط با دولت اشغالگر از آن استفاده کردند در حالی که آنها در این مساله سخت در اشتباه هستند زیرا اسرائیل خطر بوده و خواهد ماند و امن و امان واقعی برای آنها و حکومت شان با مقاومت در برابر اسرائیل تامین می شود تا مجبور شود صلح عادلانه که در قطعنامه های قانونی بین المللی آمده را بپذیرد و نه از طریق طرح صلح عربی که گندش درآمده است و پاسخی جز تحقیر ندیده است.
اسرائیل با عرب ها مذاکره نمی کند و اگر هم مذاکره کند هیچ امتیاز مهم و اساسی نمی دهد.ژنرال اسرائیلی این را در مناظره به وضوح گفت زیرا عرب ها برای اسرائیل خطری را شکل نمی دهند و اگر اسرائیلی ها در آینده تصمیم به مذاکره بگیرند(به باور عبدالباری عطوان)با ایران و حزب الله مذاکره می کند که بیش از صد هزار موشک از انواع و اقسام مختلف در اختیار دارند به همین دلیل همه طرح های شاهزاده الفیصل درباره صلح و مذاکرات عمر فرضی شان حداقل برای دشمنان به پایان رسیده است.
هنگامی که عرب ها عرب بودند و با عادی سازی روابط مخالف بودند و چهار جنگ را برای بازپس گیری حقوق غصب شده فلسطین انجام دادند،اسرائیل و همه غرب به آنها متوسل می شدند تا مذاکرات کنند اما اکنون و پس از آن که عرب ها یا برخی از آنها خودشان تبدیل به کسانی شدند که به عادی سازی متوسل می شوند و با این رژیم ارتباط برقرار می کنند وضعیت فرق کرده است و اسرائیل به آنها به عنوان انسانهایی ضعیف نگاه می کند که حتی شایسته دلسوزی هم نیستند.
در پایان می گوییم که بارزترین نتیجه ای که می توان از این مناظره گرفت این است که عربستان برای همکاری استراتژیک با اسرائیل به عنوان جایگزین آمریکا که «تغییر کرد»بستر سازی می کند.همان آمریکایی قبول نمی کند که وارد جنگ هایی شود که عربستان علیه ایران یا دیگر کشورها به راه می اندازد و این مناظر ها و دست دادن ها هدفش«راضی کردن»افکار عمومی عربستان و سپس افکار عمومی عربی و اسلامی است تا به تدریج این رویکرد عادی سازی از قبل بررسی شده و مورد توافق را بپذیرند.
عربستان سعودی در حال حاضر در حالتی از سردرگمی و آشفتگی به سر می برد و تصمیم های رهبرانش چه داخلی چه منطقه ای و چه بین المللی از جمله عادی سازی روابط با اسرائیل،جنگ هایش در یمن و سوریه و عراق و مواجهه مستقیم یا غیرمستقیم با ایران یکی از نشانه های این سردرگمی و آشفتگی است و روی آوردن به اسرائیل به عنوان یکی از راه های بیرون آمدن از این وضعیت یا مهمترین راه بیرون آمدن از آن مانند کار کسی است که از شدت گرما به آتش پناه می برد.
«باراک اوباما»رئیس جمهوری آمریکا به صراحت در مصاحبه با «توماس فریدمن»روزنامه نگار آمریکایی همه چیز را گفت و آن خطر داخلی که خاندان حاکم در عربستان را تهدید می کند به مراتب بزرگتر از خطر خارجی است که آن را عربستان در ایران می بیند.گزافه گویی نکرده ایم اگر بگوییم که این سیاست های عادی سازانه در سایه بحران اقتصادی روزافزون و از دست رفتن هزاران میلیارد دلار از درآمدهای نفتی در اثر هدر دادن شان و فساد و سوء مدیریت، بحران داخلی را در عربستان تشدید کرده و حالت سرخوردگی مردمی روز افزون را بیشتر می کند.
اگر مغزهای عربی خلاق در حکومت ها بودند در عمل امت ما به این حضیض نمی رسید، آقای شاهزاده.