عکس: زنان معمولا از قوانین سخت گیرانه طالبان در وزیرستان جنوبی تبعیت می کنند.
پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، چند سالی است که بیوه زنی به صورت آشکارا قوانین سختگیرانه طالبان را که به منظور کنترل حضور و رفتار زنان طراحی شده، به چالش کشیده است.
«گل جیما» مادر شش فرزند است که پس از گریختن از وطنش افغانستان در وزیرستان جنوبی پاکستان زندگی می کند.
اما ظاهرا او از قوانین سختگیرانه ای که توسط طالبان بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ زمانی که این شهر را تحت کنترل خود در آورده بودند، پیروی نمی کند. این قوانین شامل ممنوعیت حضور زنان در ملاء عام بدون همراه مردی از خانواده و پوشش برقع می شود.
بنا به گزارش روزنامه «دیلی پاکستان»، جیما هر روز در نزدیکی بازار روستایی می نشیند و داستان گذشته خود را برای هر کسی که از کنارش عبور می کند و حاضر به شنیدن سخنان او است، بازگو می کند.
این کار وی علی رغم برخورد طالبان با زنانی که از قوانین آنان پیروی نکنند، هم چنان وجود دارد.
مردانی که تفنگ های کلاشینکف با خود همراه دارند در خیابان های شهر گشت می زنند اما توجه ای به این زن مسن که داستانهای خود را تعریف می کند، نمی کنند.
برخی از بومیان آن منطقه می گویند که این زن از سلامت عقل برخوردار نیست اما او به عنوان چهره ای دوست داشتنی در آن شهر حضور دارد.
«پاکستان اکسپرس» گزارش کرده است که بسیاری از مردم بر این باورند که این زن یاد آور دوره پیش از ورود طالبان زمانی که زنان آزادانه و به صورت مسالمت آمیز در عرصه ها مختلف کار می کردند است.
جیما در همان منطقه ای زندگی می کند که فعال تحصیل برای زنان «ملاله یوسف زی» در سال ۲۰۱۲ مورد اصابت گلوله ای در سرش قرار گرفت.
طالبان مدارس بسیاری را در سراسر پیشاور به آتش کشیده است که یکی از این حملات شامل مدرسه ای وابسته به خانواده های ارتشی در سال ۲۰۱۴ می شود که در پی آن ۱۴۱ نفر قتل عام شدند.
ملاله از سال ۲۰۰۹ در مورد اهمیت تحصیل و آموزش زنان در دره «سوات» در وبلاگ خود می نویسد که نهایتا در اکتبر ۲۰۱۲ زمانی که در اتوبوس مدرسه نشسته بود تروریست های طالبان اتوبوس را متوقف و به سر وی شلیک کردند. پس از آن این دختر ۱۵ ساله برای مداوا به انگلستان انتقال یافت. وی در سال ۲۰۱۴ جایزه صلح نوبل را برای فعالیت های انسان دوستانه اش دریافت کرد.
عکس: ایندیپندت
مترجم: گلناز سادات غفاری