جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

خطاهای پنتاگون در حمله به بیمارستان قندوز؛

چگونه «ای سی-۱۳۰» افغان ها را هدف گرفت؟!

خلاصه گزارش روز گذشته پنتاگون این بود که 16 افسر در قتل 22 پزشک و بیمار بی گناه افغان، به دلیل این «اشتباه غیرعمدی» تنبیه شده اند و این اقدام آنان به هیچ وجه در حکم جنایت جنگی نبوده است.

کد خبر: ۱۲۹۱۳۱
چگونه «ای  سی-۱۳۰» افغان ها را هدف گرفت؟!

انتشار نتایج این تحقیقات بعید است پزشکان بدون مرز و دیگر گروه های حقوق بشری را قانع کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، روزنامه نیویورک تایمز نوشت: هواپیمای «لاکهید ای ‌سی-۱۳۰» برای از بین بردن یک پایگاه عناصر طالبان اعزام شدند. اما حدود هزار فوت آن طرف تر به سمت جنوب غربی، خدمه این هواپیما مجموعه ای از ساختمان های تقریبا مشابه را هدف گرفته بودند. 9 مرد که در میان ساختمان ها راه می رفتند، شناسایی شده بودند.

هدایتگر این هواپیما بر روی زمین به دنبال هدایت خدمه و دریافت پاسخی فوری و صریح بود.

این فرد کنترل کننده گفت: «این مجموعه در حال حاضر تحت کنترل است، بنابراین این نه نفر دشمن هستند.»

اما وی اشتباه می کرد. وزارت دفاع آمریکا در نخستین ارزیابی جامع خود از آنچه در حمله به شهر «قندوز» در روز سوم اکتبر رخ داده بود، گزارش داد اشتباه وی یکی از اشتباهات در میان زنجیره ای از خطاهای انسانی بود که به حمله ویرانگر به بیمارستان پزشکان بدون مرز در افغانستان در سال گذشته منتهی شد و 42 کشته بر جا گذاشت.

در یک گزارش کاملا تدوین شده که بیش از 3000 صفحه دارد، بازرسان نظامی این ماموریت را از آغاز تا پایان اشتباه توصیف می کنند. حتی پس از آنکه پزشکان بدون مرز به اطلاع فرماندهان امریکایی رساندند که این جنگنده به بیمارستان حمله کرده نیز حمله هوایی فورا متوقف نشد زیرا به نظر می رسید آمریکایی ها نمی توانستند بپذیرند که بیمارستان خالی از عناصر طالبان باشد.

فرمانده آمریکایی که نام وی از گزارش حذف شده بود، گفت: «توقف فوری عملیات در شرایطی که ما از آن درک درستی نداشتیم، می توانست جان نیروی زمینی را به خطر اندازد.»

16 افسر پرسنل آمریکایی از جمله یک افسر به دلیل نقششان در این حمله مجازات شده اند. مجازات عاملان این حمله تنها «اقدامات اداری» بود و هیچ یک از آنها مشمول اتهامات جنایی نشدند زیرا این حمله غیر عمدی محسوب شد و نه خدمه هواپیما و نه نیروهای ویژه زمینی که این حمله را هدایت می کردند، نمی دانستند به یک تاسیسات پزشکی حمله می کنند. مجازات این افراد شامل تعلیق از کار، خروج از فرماندهی و نامه توبیخ محسوب می شد که می توانست به آنها به شدت آسیب برساند و یا به پایان کار آنها منتهی شود.

اما ژنرال «ژوزف ووتل» مقام ارشد فرماندهی مرکزی آمریکا به نکته ای اذعان کرد: این بیمارستان یک مرکز حفاظت شده بود که در هیچ زمان توسط طالبان استفاده نمی شد، هر چند برخی از عناصر زخمی این گروه در آنجا درمان شده بودند. بیانیه وی به طور مستقیم این ادعای بسیاری از مقامات ارشد افغان که نیروهای طالبان در بیمارستان بودند را نقض می کند.

سقوط قندوز به دست طالبان در روز 28 سپتامبر بسیار سریع و تعجب آور بود، و دو تیم از نیروهای ویژه با عجله برای تقویت موضع فرودگاه این شهر فرستاده شدند.

دو روز بعد، آمریکایی ها به همراه نیروهای افغان در مقرهای پلیس ولایت قندوز پیشروی هایی داشتند. انتظار می رفت آمریکایی ها 24 ساعت در آنجا حضور داشته باشند اما در عوض، آنها دو روز بعد را صرف مقابله با حملات مکرر طالبان کردند. آنها با کمبود مواد غذایی، ، مهمات و تجهیزات روبرو شدند. آنها هر چند روز یک بار می خوابیدند.

در آن شب، نیروهای ویژه به مافوق خود اطلاع دادند که نیروهای افغان برای حمله به مقر طالبان که از آن برای جاسوسی استفاده می شود، برنامه ریزی می کنند. این پایگاه جاسوسی در فاصله حدود 1600 فوتی از نیروهای آمریکایی قرار داشت که نمی توانستند از آن فاصله به طور مستقیم آن را ببینند.

صدها مایل دورتر و در میدان هوایی «بگرام» - پایگاه وسیعی در شمال شهر «کابل» - خدمه ای سی - 130 آماده می شدند تا شبانه برای حمایت از نیروهای آمریکایی و افغان در بازپس گرفتن قندوز وارد عمل شوند.

در این گزارش آمده است، اما یک تماس اضطراری نامربوط برای پشتیبانی هوایی، هواپیما را مجبور کرد تا 69 دقیقه زودتر از برنامه وارد عمل شود. هیچ زمان کافی برای توجیه خدمه و ارائه اطلاعات لازم به آنها در مورد شناسایی درست موقعیت بیمارستان وجود نداشت.

رادیو ماهواره ای سی-130 پس از بلند شدن این هواپیما از کار افتاد. بدون آن، خدمه نمی توانند اطلاعات را آپلود و یا ارسال و دریافت کنند.

شگفتی بعدی پس از آن دیده شد که ای سی- 130 بر فراز قندوز قرار گرفت و تروریست ها یک موشک زمین به هوا به سمت آن شلیک کردند. تهدید شلیک موشک های بیشتر، ای سی- 130 را مجبور به عقب نشینی به مایل ها آن طرف تر از موقعیت حمله کرد.

ای سی- 130 به آرامی حرکت می کند، و به گونه ای طراحی شده است که می تواند در مسافت یک تا دو مایلی هدف دایره وار حرکت کند بنابراین می تواند سلاح نصب شده بر روی یک طرف از هواپیما از جمله یک هویتزر 105 میلیمتری را تحمل کند.

این گزارش می افزاید: هنگامی که خدمه وارد مختصات هدف ارائه شده توسط نیروهای افغان - که درست بود - شدند، سیستم ها هواپیما را به یک میدان خالی هدایت کرد. بدیهی است که این زمین هدف اصلی نبوده است. بنابراین تحت چنین شرایطی تنها گزینه خدمه این بود که به چشمان خود تکیه کنند.

توضیحات ارائه شده توسط نیروهای ویژه آمریکایی بر روی زمین مبهم است. خدمه در یک فرستنده های رادیویی گفتند این مجموعه، «یک دیوار بیرونی با ساختمان های متعددی در داخل آن» داشت.

مشخصات ارائه شده می توانست به بسیاری از مجموعه ها و ساختمان های شهرهای افغان شباهت داشته باشد. این گزارش می افزاید این توصیف ها به ساختمان بیمارستانی که 400 متر با هدف اصلی فاصله داشت نیز شباهت هایی داشت.

خدمه هواپیما به واسطه راهنمایی های نیروهای زمینی آمریکا نیز گیج شدند. و در نهایت آنها به سمت بیمارستان هدایت شدند.

با این حال، انتشار نتایج این تحقیقات بعید است پزشکان بدون مرز و دیگر گروه های حقوق بشری را - که در تماس های روز جمعه خود خواستار اجرای تحقیقات جنایی مستقل شده بودند - قانع کند.

«جان سیفتون» مدیر بخش سیاست آسیا در سازمان دیده بان حقوق بشر گفت: شکست هر گونه اتهام جنایی علیه عاملان این جنایت «غیر قابل توضیح» بود.

او اضافه کرد، سوابق قانونی برای پیگیری جرایم جنگی بر اساس اعمالی که با بی مبالاتی صورت گرفته وجود دارد و بی مبالاتی و یا سهل انگاری لزوما فردی را از مسئولیت کیفری در قانون نظامی آمریکا تبرئه نمی کند.

انتهای پیام

دیدگاه شما