انگلیس این روزها شاهد نبردی سخت میان مدافعان حقوق عربی غصب شده در فلسطین و مقابله کنندگان با قتل عام ها توسط اسرائیلی ها و اعدام های میدانی و جنایت های جنگی با لابی صهیونیستی که همچنان به طور کامل نه فقط بر انگلیس بلکه بر بیشتر دولت های اروپایی سیطره دارد و عرصه برای«یکه تازی و عربده کشی اش»خالی شده است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،«عبدالباری عطوان»نویسنده و تحلیلگر مشهور عرب در یادداشتی در روزنامه رأی الیوم نوشت:چهل سال پیش برای »فرار» از سرکوب و مصادره آزادی ها و نیز در جستجوی علم و ارزش های عدالت اجتماعی و دموکراسی و لقمه نان با کرامت به دور از برده داری نظام«کفیل» و برای مقابله با صهیونیسیم با دلیل و منطق در خانه خودش، به اروپا مهاجرت کردیم و باید در این جا اعتراف کنیم که اروپا تغییر کرده است و با همه تلخی باید بگویم که ما عرب ها هم تغییر کردیم و به سوی بدتر رفتیم و تبدیل به مضحکه یا«اسباب بازی»شدیم و زبان از گفتن بیشتر در این زمینه قاصر است.
انگلیس این روزها شاهد نبردی سخت میان مدافعان حقوق عربی غصب شده در فلسطین و مقابله کنندگان با قتل عام ها توسط اسرائیلی ها و اعدام های میدانی و جنایت های جنگی با لابی صهیونیستی که همچنان به طور کامل نه فقط بر انگلیس بلکه بر بیشتر دولت های اروپایی سیطره دارد و عرصه برای«یکه تازی و عربده کشی اش»خالی شده است.
سر و صدای کنونی که جدید ترین حادثه از سلسله ای طولانی از تروریسم فکری و سیاسی اسرائیلی علیه هر کسی به شمار می رود که از عرب های شریف و مساله مرکزی نخست آن یعنی فلسطین حمایت می کند،زمانی آغاز شد که این لابی یک پیام الکترونیک از «ناز شاه»نماینده مسلمان پارلمان انگلیس به یکی از دوستانش طی تجاوز اسرائیل به نوار غزه در چهار سال پیش را بیرون کشید.در این پیام الکترونیک ناز شاه از آمریکا که با میلیاردها دلار اسرائیل را مورد حمایت قرار می دهد خواست که اسرائیل را پیش خود ببرد و این بهترین راه حل برای مساله فلسطین است.
این خواسته که توسط خانم ناز شاه دو سال پیش از پیروزی اش در انتخابات پارلمانی مطرح شد (در دایره انتخاباتی برادفورد به جای «جورج گالاوی»مستعفی انتخاب شد)توسط لابی صهیونیستی برای حمله سخت علیه وی استفاده شد و ناز شاه متهم به دشمنی با یهودیت معرفی شده است و این حمله توانست حزب کارگر را وادار به تعلیق عضویتش به همراه تعلیق عضویت«کین لیونگستون»شهردار سابق لندن بزرگ به دلیل حمایتش از این نماینده پارلمان شد.سخنان شهردار سابق لندن نیز به عنوان سخنان تحریک کننده علیه یهودیت توصیف شده است.
لابی صهیونیستی که شیخ«رائد صلاح»و پیش از وی شیخ«یوسف القرضاوی»را تحت فشار قرار داد و توانست علاوه بر آنها از ورود دها عالم دینی و مبلغ و سیاستمدار به انگلیس و بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکایی جلوگیری کند،اکنون در آزادی تمام و بدون هیچ گونه مقاومتی توسط عرب ها و حکومت هایشان که اسرائیل را نه فقط دوست خود بلکه همپیمان اصیل برای قومیت سنی جدید می دانند،کار خود را می کند.کارمان به جایی رسیده است که هر روز گزارش هایی درباره پروازهای اسرائیلی سازماندهی شده به برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس ، افتتاح سفارت های علنی و سری ، هماهنگی امنیتی و نظامی ، تبادل تجاری روزافزون و گزارش هایی درباره روزنامه نگاران و ورزشکاران و کارشناسان نظامی و امنیتی اسرائیلی که در فرودگاه های عربی فرود می آیند و برای شان فرش های قرمز و سبز و همه نوع رنگ دیگری برای استقبال و احترام به آنها پهن می شود،می خوانیم.این جا برای انتشار برخی مثال ها در این زمینه تنگ است این بماند که اگر بخواهیم همه را منتشر کنیم.
بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی این روزها در حالت جنون سیاسی و دیپلماتیک به سر می برد تا هر فعال اروپایی و آمریکایی و مسلمان که به عدالت عربی اسلامی در فلسطین کمک می کند را تخریب کند.نتانیاهو ارتش الکترونیکی با بودجه سالیانه 750 میلیارد دلار تشکیل داد،هزاران دانشجوی یهودی و غیر یهودی را برای دنبال کردن و تحت فشار دادن کمک کنندگان به مساله فلسطین و جلوگیری از سخن گفتن یا نوشتن در روزنامه ها به کار گرفته است و از جمله این افراد نویسنده این سطرهاست.و تعجب نمی کنیم که وی مهارت هایش در این زمینه را در خدمت حکومت های عربی قرار داده است؛حکومت های عربی که خود شیوه نتانیاهو را در شبکه های اجتماعی به کار گرفته اند.
دو روز پیش رئیس اتحادیه جمعیت ها و موسسات فلسطینی در فرانسه نامه ای برایم فرستاد و به من خبر داد که فعالیت هایی که قرار بود در پاریس برگزار شود و سخنرانان فرانسوی درباره سالروز نکبت سخنرانی کنند به دلیل تهدیدهای سازمان های صهیونیستی از جمله تهدید به تعدی جسمی به مشارکت کنندگان، لغو شده است.سازمان های صهیونیستی همچنین با تبانی با دستگاه امنیتی فرانسه توانستند مالکان سالن را به بهانه اعلام حالت فوق العاده در فرانسه از زمان حملات پاریس در ماه اکتبر گذشته، بترسانند.
دو هفته پیش نیز سازمان های صهیونیستی توانستند که فعالیت و نشست دیگری را در اتریش لغو کنند که قرار بود در آن مبارز و استشهادی فلسطینی«لیلی خالد» سخنرانی کند؛کسی که تروریست خوانده شد.سه هفته پیش نیز سازمان های صهیونیستی تلاش کردند که نشست و فعالیت سومی درباره روز زمین را که ائتلافی از جمعیت ها ،پزشکان،اقلیتها و دانشجویان فلسطینی در آلمان برگزار کنند که من در آن میهمان افتخاری بودم را لغو کنند و موفق به لغو روزو سالن پس از ترساندن صاحب آن شدند اما انسان های شریفی که مراسم را برگزار کردند موفق به پیدا کردن سالن جایگزین شدند و به تهدیدهای ضمنی دستگاه امنیتی آلمان در برگزاری این مراسم توجهی نکردند و آن را برگزار کردند.
برخی می پرسند:سفارت های فلسطینی و نمی گوییم عربی کجا هستند،تشکیلات خودگردان و گروه های فلسطینی کجا هستند؟این پرسش، پرسشی مشروع و منطقی است که من پاسخ آن را با داستان کوتاه می دهم که خلاصه آن این است:در یکی از شهرهای اروپایی اسیر بودم.یکی از سفرا در این کشورها مرا نگه داشت و با افتخار گفت که در یکی از دانشگاه های بزرگ سخنرانی کرده و سخنرانی اش به قدری قوی بود که یهودی ها و اسرائیلی ها که جلوی همه حاضران بودند ایستاده برایش کف زدند.برای این داستانم شاهدان عادلی دارم.
هنگامی که «محمود عباس»رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین اشک سوزناکی برای کشته های اسرائیلی می ریزد و مرگ ژنرال های اسرائیلی را رسما تسلیت می گوید و نوه هایش و پسران دست راستش یعنی«صائب عریقات» را به اردوگاه های جوانان اسرائیلی می فرستد و به هماهنگی امنیتی افتخار می کند و سفارتخانه های فلسطین تبدیل به پناهگاهی برای ناتوان ها و بازنشسته ها و پسران و دختران شان و کسانی که توسط آقای رئیس تشکیلات خودگرداناز آنها راضی است،می شود،پس چرا لابی صهیونیسم در میدان های بدون رقیب یکه تاز نکند؟
در مقابل،جوانان اروپایی،عرب،فلسطین و مسلمان هستندکه تسلیم نمی شوند و با اشغالگر نژادپرست اسرائیلی به شدت و با شجاعت در دانشگاه ها و موسسات مختلف رویارویی می کنند و تماس با بیشتر سفارتخانه های فلسطین یا عرب را برای خود افتخار نمی دانند.اینها قهرمان هایی هستند که پشت تصمیم ها و قطعنامه های تحریم رژیم اسرائیلی و دانشگاه ها و کالاهایش قرار دارند آنها گیاهانی مومن و اصیل هستند و از رود کرامت و عزت و ارزش های عدالت می نوشند و در رأس آنها«مالیا بوعیطه»دانشجوی الجزایری است که به رغم انف لابی اسرائیلی که وی را متهم به دشمنی با یهودیت می کند،برنده ریاست دانشجویان در انگلیس شد.
گزافه گویی نکرده ایم اگر بگوییم که با چالش های دشواری مواجه هستیم و تن هایی از فشار و قهر را تحمل می کنیم.هنگامی که نتانیاهو« امین الحسینی»را به تحریک هیلتر برای ارتکاب هولوکاست متهم می کند و هنگامی که عضویت کین لیونگستون به اتهام دشمنی با یهودیت تعلیق می شود این در حالی است که وی همه عمرش را برای مقاومت در برابر نژادپرستی سپری کرد و در پیشتاز تظاهرات های میلیونی مخالفت با تجاوز به عراق،نواز غزه و جنوب لبنان بود،در همان حال«دیوید کامرون»نخست وزیر انگلیس که تجاوز اخیر به نوار غزه و شهادت 2200شهید که 76درصد آنها غیرنظامی و 500کودک از جمله آنها بودند، تبدیل به قهرمان می شود زیرا جنایت های جنگی اسرائیلی را دفاع از خود توصیف کرد،بنابر این حق داریم که از این زمانه بد و از دست بیشتر حاکمان عرب عصبانی و متاسف شویم.هرگز به فکرمان خطور نمی کرد که این بدی بدون عمق باشد در حالی که می بینیم مسئولان عرب مردان و زنان اسرائیلی (به طور مثال تزیپنی لیونی)را در آغوش می گیرند و به این دوستی افتخار می کنند.
آیا حق نداریم که از عصبانیت بترکیم زیرا خانم ناز شاه نماینده مسلمان پارلمان در آستانه اخراج از پارلمان و حزب کارگر است زیرا از آمریکا خواست اسرائیلی ها را پیش خود ببرد این در حالی است که مسئولان اسرائیلی طی شصت سال گذشته از عرب ها می خواستند که فلسطینی ها را پیش خود ببرند و این خواست شان را این گونه توجیه می کنند که فلسطین اشغالی کوچک است و 22 کشور عربی وجود دارند که به فلسطین اشغالی ارجحیت دارند،اما هیچ کس در این غرب متمدن اعتراضی نمی کند و این رژیم را متهم به نژادپرستی یا تهم به ضد عرب بودن نمی کند؟
این ظلم اسرائیلی که ما را حتی در تبعیدگاه دنبال می کند و حق ما را در فریاد کشیدن از درد و همبستگی با اهالی ما هواپیماها و بمب ها و موشک های اسرائیلی آنها را تکه تکه می کنند مصادره می کند و توسط حکومت های غربی که تحت پوشش دروغ هایی به نام آزادی و عدالت و قانون و دموکراسی به کشورهای ما لشکرکشی می کنند و آنها را اشغال کرده و میلیون نفر از مردم آنها را می کشند و آواره می کنند،همین ظلم و ستم است که باعث می شود برخی از فرزندان اقلیت عربی و اسلامی در اروپا و آمریکا به افراط روی بیاورند و در دام «داعش»و القاعده و دیگر گروه های تروریستی بیفتند و اقدام به انجام انفجارهایی همانند انفجارهایی بکنند که در اسپانیا و انگلیس و فرانسه و اخیرا بلژیک رخ داده است.
تشکیلات خودگردان موقر از 80 درصد از اراضی فلسطین تاریخی چشم پوشی کرد و آن را به اسرائیلی ها هدیه داد و این کار را تحت فشار غرب متمدن تحت نام «اعتدال»کرد. این تشکیلات طی بیست سال گذشته همچنان به مذاکره بر سر 20 درصد باقی مانده ادامه داد و نیروهای امنیتی اش را برای حمایت از اشغالگر و شهرک نشینانش به کار می گیرد که تعدادشان سه برابر شده است(700هزار شهرک نشین در کرانه باختری و قدس)و با این همه در کشورهای آزادی و پایتخت هایش ممنوع است که فریاد بکشیم یا حرف بزنیم یا اعتراض کنیم.
آری،فریاد می زنیم، مقاومت می کنیم،به چالش می کشانیم و علیه اشغالگر و جنایت های جنگی اش تحریک می کنیم حتی اگر روی دیوار بنویسیم و قطعا پیروز می شویم هر چند طول بکشد.